Shiva Ratri
Gisteren was het Maha Shiva Ratri festival en het was nog onzeker of dit voor mij nu wel of niet een onderzoeksdag zou zijn. Het is natuurlijk interessant om te kijken in hoeverre mijn onderzoeksgroep, moslims uit Kashmir deelnemen aan Nepalese (Hindu) festivals. Dit bleek dus helemaal niet en voor mijn onderzoeksgroep is dit gewoon een normale werkdag. Hoewel een aantal winkels gesloten waren opende hun gewoon van 8 uur s' ochtends tot zo'n 9 uur s' avonds hun winkel.
Voor mij was dit een reden om een dagje vrij te nemen van mijn onderzoek en een kijkje te nemen in Pashupatinath waar het festival zich afspeelt. Shiva Ratri is de dag waarop Shiva op aarde kwam en op deze dag komen er allerlei saddhu's (heilige mannen die zonder bezittingen leven) vanuit heel Nepal en India naar Pashupatinath om daar mooi te wezen zijn en shiva food te verkopen aan de locals. Shiva food is marihuana en alcohol. Zoals gewoonlijk met Nepalese festivals was Pashupatinath afgeladen vol met mensen en natuurlijk de saddhu's (volgens de krant waren er dit jaar 10, 000 saddhu's naar Pashupatinath gekomen). De Saddhu's zitten vooral stoned te wezen en hebben een grote zak met marihuana voor zich die zowel de Nepalesen en de toeristen gretig kopen. Ik heb nog nooit zoveel mensen stoned en dronken zien zijn. De lijkverbrandingen die ook bij Pashupatinath gebeuren gaan door de drukte heen gewoon door. Een Nepalees was echt in hogere sferen en besloot de zeer vervuilde, maar heilige Bagmati rivier in te springen. Door de hogere sferen vergat hij echter te zwemmen en hij moest gered worden door een reddingsactie van een politieman.
De saddhu's willen zich voor de Nepalesen ook nog eens uitkleden en vertonen zich dan naakt en alleen nog maar bedekt met wit as. Het gevolg is groot gejoel en gejuich onder de Nepalesen. De Saddhu's zijn niet de meest frisse figuren. Het idee zonder bezittingen te leven en zich te ontdaan van lusten betekend voor hun ook het ontdaan van de lust om jezelf te reinigen. Naast de marihuana lucht rook ik dus ook nog andere onprettige geuren. De dronken menigte in hogere sferen waarbij de drukte zo groot is dat je op elkaar gedrukt rondloopt creert ook interessante geuren. Mijn indruk van het festival is uiteindelijk, veel en veel mensen die ze niet meer allemaal op een rijtje hebben. Ook de meeste SAddhu's zijn eigenlijk maar trieste figuren. Vanwege hun religieuse opoffering om zonder bezittingen te leven vragen ze vrijwillige donaties, maar deze donaties zijn bij veel saddhu's helemaal niet meer vrijwillig. Als je een foto maakt vragen ze gerust 500 rupees (5 euro, een weeksalaris hier)en als je dat niet geeft kunnen ze echt agressief worden.
Ik had het vrij snel gehad met de drukte. Het was een belevenis voor al mijn zintuigen, maar werd me snel te veel. Snel terug naar Thamel waar vlak voor mijn hotelkamer een nachtelijk straatfeest werd georganiseerd met luide discomuziek. Aangezien dit ook vlak gebeurde voor de winkels van mijn informanten deden deze met een blik op hun winkel om alles in de gaten te houden hier wel aan mee. Om 10 uur maakte de politie er (gelukkig voor mijn nachtrust) een einde aan.
S' ochtends had ik trouwens ook nog een Om Shanti optocht voor mijn hoteldeur. Om Shanti is een soort hindu sekte die geloven in de eenheid van alle religies of zoiets. In Ieder geval most ik mij op weg naar de minibus naar Pashupatinath eerst banen door een menigte met witte gewaden en auto's met luidspekers waar religieuze hindoe liederen uit kwamen