6 Augustus vertrok ik via London en Bahrein
naar Nepal om daar drie maanden vrijwilligerswerk te doen.
Toen we aankwamen werden we netjes opgehaald
door Rene en Ajay van Cross borders. Cross
borders is de organisatie waarvoor ik vrijwilligerswerk doe. Het is een
zusterorganisatie van stichting Veldwerk, opgericht door Rene. We kregen een rondleiding door Thamel waar ons
hotel ligt en we hadden ontbijt, lunch en
diner. De tweede dag zijn we voor het eerst
naar de werkplekken gegaan. Ik werk s'
ochtends op de Airport school en s' middags
op een weeshuis voor gehandicapte kinderen.
Het ziet er allemaal erg leuk uit. Hoewel de
Airport school zeker wel een opknapbeurt kan
gebruiken.
De derde dag opnieuw taallessen en een
uitstapje naar Pashupatinath en Boudhanath.
Pashupatinath is de plek waar de
overledenen gecremeerd worden. Het as wordt
in de rivier gegooid en de rivier stroomt
uiteindelijk naar de heilige Ganges. Dit
gebeurd met allerlei rituelen en het is
altijd erg druk bij Pashaputinath. Er zijn daar ook
veel Saddhu's. Heilige mannen die een sober
leven leiden en leven van aalmoezen. Dit
houdt in dat ze erg graag op de foto willen en graag voor je willen poseren
maar uiteindelijk geld willen zien. Ook geven ze je graag een thika. Dit is
een rode stip op je voorhoofd die goed geluk brengt. Hierin zijn de meeste
saddhu's erg vervelend. Voordat je nee kunt zeggen hebben ze deze stip haast
al op je voorhoofd geveegd en willen ze geld zien.
Er zijn nogal veel festivals in Nepal en we vielen met onze neus in de boter vandaag. Het was Janai Purnima, een festival voor de Brahmanen en Chetri. De Brahmanen zijn de hoogste en reinste kaste in Nepal en de Chatri kaste valt net onder de Brahmanen. Tijdens Janai Purnima krijgen de Brahman en Chetri mannen een nieuwe Janai. De Janai is een wit koord die ze krijgen bij hun Bratabandha, een initiatieritueel naar volwassenheid. Vanaf dat moment worden ze als volwassen gezien en moeten ze het koord iedere dag om hun nek dragen. Het is een driedelig koord wat symbool staat voor lichaam, spraak en geest. Ieder jaar tijdens Janai Purnima krijgen ze een nieuw koord nadat ze zich gereinigd hebben in de rivier bij Pashupatinath. Ook dragen zowel mannen als vrouwen op die dag een gele band om hun pols die goed geluk zou brengen. Officieel gezien moeten ze deze dragen tot Laxmi Puja in Tihar. Ongeveer drie maanden later. De gele band moet dan aan de staart van een koe gebonden worden. Als de drager zou overlijden zou de koe de overledene helpen om de Bhaitarna rivier over te steken door zich vast te houden aan de staart van de koe.
Pashupatinath
Boudhanath
Daarna gingen we naar Boudhanath. De grootste boeddhistische stupa/tempel in Kathmandu. Je moet er drie keer omheenlopen met de klok mee en dan aan de gebedsmolens draaien voor goed geluk. We zijn ook in een Tibetaans klooster geweest en hebben daar een dienst meegemaakt. Dat was ook erg indrukwekkend. De monikken reciteren gebeden terwijl ze een soort trance muziek op de trommels maken.
