Ik ben nu in het kantoor van de organisatie om even kort te mailen. Al met al zijn we allemaal goed aangekomen. De reis met het vliegtuig was toch wel een hele belevenis. We gingen eerst met de trein naar Dusseldorf. Om daar met een super high technische skytrain naar het vliegveld te gaan. Daar werden we in een oud Russisch toestel gezet met bloemetjesbehang. We hadden gelijk het gevoel dat we al in Rusland waren. De stewardessen die met een gammel wagentje voornamelijk bier en vodka serveerden keken chagerijnig. Toen ik om cola light vroeg werd er ondervandaan een flesje 7 up vandaan getoverd die ver over de datum zat. Iets anders was er echt niet. Van de 150 plaatsen waren er maar 40 bezet. En van de onbezette plaatsen vielen de stoelen allemaal naar voren tijdens het landen. Ook de armleuningen waren erg flexibel. Zowaar heb je soms ineens een armleuning van je voorburen erbij. Het geluid van de motoren was zo hard dat je elkaar niet meer verstond. Maar we zijn toch veilig aangekomen.
We werden naar een flatappartement gebracht in Sint Petersburg, waar we nu verblijven. Morgen worden we dan naar Lezye vervoerd. We zijn prima opgevangen en hebben vandaag zojuist een heel excursiepakket gehad door Sint Petersburg. OPnieuw de Hermitage gezien, maar nog steeds niet uitgekeken. Ongelooflijk hoe groot dat is. Je kunt er letterlijk verdwalen in alle pracht en praal.
We slapen nu gezellig met z'n tienen in ons flatappertement in een kleine kamer. Het is wel even wennen, want echt luxe is het niet. Fjodor vertelde trots dat we warm water zouden hebben. Ik vond het water toch echt koud, maar Fjodor is een echte Rus en volgens hem is water pas koud als het onder het vriespunt ligt. Hij houdt van de winter want dan is het water -4 graden, volgens hem de meest optimale temperatuur om je te douchen.
Morgen gaan we dan naar het project in Lezye. Waar we dus echt het Russishe platteland opgaan. Zo'n 1,5 uur vanaf Sint Petersburg. We genieten dus nog even van de luxe in ons flatappertement waar we nog stromend water hebben en een min of meer normale wc
Lezye: het project
Lezye is een klein plattelandsdorpje vlakbij Sint Petersburg. Het zijn
eigenlijk 2 dorpjes die in elkaar overlopen namelijk Lezye en Sologubovka. De
grens ligt bij de rivier de Mga.
We assisteren in het maken van een meeting seminar centrum in het vredespark in
Lezye om het meer voor te bereiden op regelmatige internationale meetings die
vrede promoten, verzoening en wederzijds begrip. Er zijn al enkele meetings
gehouden maar er zijn nog veel faciliteiten nodig. Ieder jaar worden hier
s'zomers de internationale vredesroute gehouden. Het werk van de vrijwilligers
is een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van het vredespark.Het park
ligt rond de begraafplaats van Duitse soldaten en hun bondgenoten die omgekomen
zijn in het Noordwesten van Rusland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Meer dan
80.000 jonge soldaten van 13 verschillende landen hebben hier hun laatste
rustplaats gevonden.Het basisidee achter het park is verzoening en het
overkomen van het verleden door vergiffenis als basis om verder te gaan in de
toekomst. De begraafplaats en het vredespark wordt verzorgd door de Orthodox
Parish of the Assumption of the Holy Virgin in het dorpje Lezye. Verschillende
meetings van mensen met verschillende nationaliteiten, waaronder de
internationale peace routes van de Interchurch Partnership worden hier al jaren
gehouden. Het ontmoetingscentrum is een initiatief van de niet commerciele
Interchurch Partnership en de locale kerkgemeenschap. Deze organisaties hebben
beperkte financiele middelen en dat is waarom de hulp van vrijwilligers zeer
gewaardeerd wordt. Voor de locale bevolking is het erg belangrijk om zoveel
steun en toewijding aan vrede van mensen en organisaties te zien toegewijd.
Vader Vatjeslav is het project begonnen. Hij vond de kerk in Lezye die in de
tweede wereldoorlog helemaal verwoest was. Hij heeft de kerk weer opgebouwd en
is het vredesproject begonnen om iedere soldaat uit de Tweede Wereldoorlog uit
de omgeving te herrineren en door ontmoetingen tussen culturen vrede te brengen.
Per jaar vind hij nog de overblijfselen van 3000 soldaten die hij probeert te
identificieren en een laatste rustplaats te geven in het vredespark. Hij had
ons ook meegenomen naar een plek aan de Neva.Hier was de frontlinie geweest.
Per vierkante meter waren zo'n 15 soldaten overleden en de gemiddelde
levensduur aan de frontlinie was 1,5 dag. In de buurt van de rivier waren ze
een huis aan het bouwen en tijdens de bouw van de fundamenten vonden ze al de
overblijfselen van zo'n 60 lichamen. Aan de oevers van de rivier is nog van
alles te vinden. Botten, kogels, gasmaskers, etc.
Lezye: het platteland.
We verbleven op het terrein van de kerk in Lezye. Het was een echt
plattelandsdorpje en we verbleven dan ook echt in de traditionele Russische
houten huisjes. Op het terrein van de kerk stonden 2 grote huisjes van hout.
Een rode en een blauwe. Wij verbleven in het rode huisje. Daarnaast was er nog
een oude boerderij met koeien, varkens, kippen en een paard.
We hadden geen stromend water en moesten iedere dag water gaan halen. Zo hadden
we iedere dag iemand die corvee had en water moest halen en in de keuken moest
helpen. Onze badkamer was buiten in de tuin samen met ons houten wc hokje. Onze
wc was gewoon een houten plank met een gat erin. Om het nog enigszins te
verwesteren werd daar nog een wc bril voor gekocht.
Onze was deden we ouderwets met een teiltje. Zonder stromend water neemt dit
toch wel heel wat meer tijd in beslag.
We hebben dan wel geen stromend water en de wc is een houten kot midden in de
tuin, we hebben wel iedere avond een banja. Een russische sauna.De russen
hebben het ons geleerd. Volgens de echte russische traditie moet je jezelf of
je kan het ook laten doen, met takkenbossen slaan. Het ziet er erg raar en
pijnlijk uit, maar het heeft echt een masserend en rustgevend effect. In de
Banja kunnen we ons ook gelukkig wassen want een douche is er niet.
Het eten is echt heel erg goed. We hebben een kokkin, Valentina die voor alles
zorgt. We moeten iedere dag water voor haar halen in de waterbron. En ik help
vaak mee met het voeren van de dieren op de boerderij van het project.
We werken samen met Russen van het vredesproject. Fjodor, Vadim, Igor, en
Nikolaj. Fjodor en Vadim spreken Engels en kunnen zo nu en dan wat vertalen.
Vervolgens is er nog de lokale bevolking die ons tegemoet treedt. Het is echt
heel leuk om met de RUssen te werken en we krijgen zo echt een idee van het
Russische plattelandsleven. S' avonds is het vooral Banja en Vodka drinken. En
dan tot erg laat. S' ochtends beginnen we dan om 10 uur met werken. En dat dan
op de Russische manier. ERg veel discussieren, uitproberen en dan nog eens
discussieren. Al met al erg lachwekkend met enkele komische bouwconstructies
als resultaat. Waarvan wij ons afvragen hoe lang het zal houden.
Op de boerderij hadden we heel wat dierenvriendjes. Ze hadden kleine eendjes,
kleine varkentjes en onze grootste dierenvriend was het kleine poesje Moezka.
Al met al vermaak ik me prima en wordt er goed voor ons gezorgd. Ik heb een
beetje moeite met slapen aangezien het de hele avond licht blijft. Om 2 uur
s'nachts is het nog licht en heb je het gevoel dat het pas 10 uur is. Maar het
landschap is prachtig en ook de witte nachten geven een prachtig uitzicht.
Lezye: het werk
Ons grootste project was het theehuisje. Dit zou een ontmoetingsplek moeten
worden waar de mensen droog kunnen zitten. Het begin was al gemaakt door de
vorige bouworde groep. Wij gingen verder met het houten theehuisje. Vooral hout
gezaagd en op zijn plek gelegd.
Een ander vrij groot project was de bunker op het terrein van het vredespark.
Deze gingen we namaken om bezoekers het idee te geven hoe een echte bunker
eruit had gezien en hoe een soldaat zich gevoeld moet hebben in een bunker.
In de eerste week hebben we ook een douche aangelegd. Er waren nog bijna geen
sanitaire voorzieningen. Daarvoor in de plaats hadden we wel een banja. Een
russische sauna waar we iedere avond gebruik van konden maken. We konden ons
dan met teiltjes wassen. Het idee was echter om een douche te maken bij de
banja. Er kwam een gammele ikeaconstructie te voorschijn die we buiten in
elkaar moesten zetten. Omdat er nog geen stromend water in de banja was moesten
we ook een geul graven om vanaf de waterput een leiding te leggen naar de banja
en daarmee ook tegelijkertijd het blauwe huisje te voorzien van stromend water.
Om het water te verwarmen moest er een groot zwarte ijzeren bak omhoog gehezen
worden. Door de kleur en de zon zou het water verwarmd worden.
Op het platteland hoef je je niet te vervelen. We hebben ons prima vermaakt. De
eerste week hadden we een volleybalnet opgehangen zodat er gevolleybald kon
worden.Zo hadden we heel wat volleybaltoernooien tegen de Russen. Ook speelden
we regelmatig tafeltennis. Verderop was een meertje waar we gingen zwemmen als
het mooi weer was.
Sint Petersburg Weekeinde
Het eerste echte weekend besloten we terug te gaan naar Sint Petersburg. We
konden voor een goedkope prijs in een jeugdclub verblijven en Jaroslav zou ons
rondleiden door Sint Petersburg. We moesten eerst s'ochtends met de bus naar
het treinstation in Mga. Een iets groter dorpje in de buurt van Lezye. Om dan
met de lokale trein door te gaan naar Sint Petersburg. De stations hadden heel
toepasselijk de naam van het aantal kilometer nog te gaan naar Sint Petersburg.
De eerste dag zijn we s'ochtends eerst met Jaroslav naar het plein geweest waar
in 1917 de revolutie had plaatsgevonden en daarna hebben we vooral rondgelopen
over de Nevski propspekt. De metrostations in Sint Petersburg zijn schitterend.
Sint Petersburg kent de diepste metro. De roltrappen gaanm ontzettend snel en
vanaf de bovenkant is de onderkant zo ver dat je deze niet eens ziet. Dat is
natuurlijk leuk om een foto van te maken. We werden beneden echter gelijk
gepakt door de politie. Je mag geen foto's maken dus dat is dan 10 Roebel.
S'avonds nam Jaroslav ons mee naar een bootrace op de Neva en het strand bij de
Peter en Paul vestiging om naar de bootrace te kijken. We sliepen in een
jeugdclub van de organisatie. We konden hier voor heel goedkoop blijven slapen.
Zondag zijn we met Jaroslav naar de vlooienmarkt geweest. Hier verkochten ze
echt alles wat je maar kon bedenken. Van oude kleding, moertjes, schroefjes tot
oude sovjetprullaria. In de namiddag zou Igor ons mee terug nemen naar Lezye.
Hij was ons al bang aan het maken dat we van Mga naar Lezye moesten lopen en
dat daar soms wolven rondliepen. Igor ging onze kaartjes halen toen we een
tweede aanvaring met de politie hadden. We moesten onze papieren laten zien en
volgens de politie waren deze niet in orde. Gelukkig werkte Igor bij de
gevangenis. Zijn pasje deed wonderen en zonder smeergeld konden we gaan.
Tweede werkweek
We werkte verder aan het theehuisje en de bunker. Voor het hout van de
bunker moesten we een kwartier lopen verder het bos in om hout te hakken. Deze
vervoerden we dan met de auto van Fjodor naar de bunker of gewoon lopend met de
boomstammen in de hand. Het bospaadje was goed te doen totdat het een keer ging
regenen terwijl we in het bos waren. We waren heen met de auto gekomen. Toen we
terug moesten en de auto volgeladen hadden met boomstammen was de weg veranderd
in een grote modderpoel. Het gevolg was dat de auto vast kwam te zitten en wij
in metershoge plassen de auto er weer uit hebben moeten duwen. We kwamen
doorweekt terug. Gelukkig werd het daarna weer beter weer en werd ons bospaadje
weer begaanbaar.
Volgende week zou een groep vrijwilligers van Pax CHristi ons komen helpen. De
keuken was te klein voor de groep om daar te eten, en omdat het soms wel eens
regent moesten we een tent opzetten om droog te zitten. Russen discussieren erg
veel. Moet de tent 1, 2 of 4 muren krijgen vraagt Igor zich af. Ik kijk naar
het zeil en bedenk dat er met 4 muren misschien 4 personen onder passen. Een
uur verder wordt er besloten dat er 1 muur komt. dan volgt de discussie hoe we
het gaan opbouwen. twee uur verder en af en toe een stukje zei vasthoudend
staat de tent. Onze eerste poging was helaas niet zo succesvol. De tent heeft
nog niet eens 1 dag gestaan. We hoorden krak bij een stevige windvlaag en toen
ging onze tent naar beneden. Een paar dagen later hebben we toch nog een tweede
poging ondernomen. De russen waren alweer in volle discussie toen wij vast
begonnen. verschrikt keken de russen op, maar we weten nog niet hoeveel muren
??!!. De tweede poging was echter wel succesvol.
Shaslick Party
De vloer van het theehuisje hebben we afgekregen. En dat was reden voor een
shaslick party. Nu drinken Russen erg veel. Dat begint s' ochtends vroeg al en
je houdt je hart vast als ze dan met een kettingzaag aan de gang gaan. Vooral
als ze kopstukken gaan verwisselen die eigenlijk niet verwisseld kunnen worden.
Dit is dus ook een keer fout gegaan. Sergey had bijna zijn zaakje eraf gesneden,
maar het bleef gelukkig bij een diepe snee in zijn bovenbeen.
Een shaslick party betekend dus nog meer drinken. Igor was verantwoordelijk
voor de shaslick barbecue maar werd steeds meer dronken. Op een gegeven moment
zag hij de shaslickstokjes voor dirigentstokjes aan en begon te zingen. En wij
kregen pas vlees als wij ook gingen zingen. Uiteindelijk werd hij door de
andere Russen afgevoerd nadat hij bijna in het vuur van de barbecue was
gevallen. Om 2 uur s' nachts begon het te regenen en hielden we het voor gezien.
Fjodor lag echter op de grond en was met geen mogelijkheid wakker te krijgen.
Ook hij werd door de rest van de Russen opgetild en meegenomen. De volgende
morgen zijn ze weer fit alsof er niets gebeurd is en beginnen ze om 10 uur
s'ochtends opnieuw met drinken.
Sergeij is uiteindelijk ontslagen. Eerst viel hij de meisjes lastig. Valentina
de kokkin noemde hem al Stare Kozjal, wat oude geit betekend. Hij was helemaal
dol op mijn bandje met de Kelly Family en zong dit met volle borst mee. De
volgende dag was hij in de ochtend alweer dronken en had in zijn hoofd dat hij
takkenbossen voor de banja moest maken en n iet hoefde te werken. Hij klom in
de bomen en nadat hij er bijna uit was gevallen was de maat blijkbaar vol voor
de andere Russen. Hij kon vertrekken.
Petrodvorets
Het tweede weekend zijn we naar Petrodvorets gegaan.In Petrodvorets is
Peterhof te zien. Een van de paleizen van de tsarenfamilie gelegen aan de Finse
golf. Met de tram naar Petrodvorets en de buitenwijken van Sint Petersburg is
een avontuur op zich. Het centrum van Sint Petersburg is schitterend en daar
doet nog weinig denken aan communisme en armoede. De buitenwijken zijn een
ander verhaal.
Terug gingen we met de trein. Wachtend in het schitterende eftelingachtige
station van petrodvoretsj kwam er een dronken rus aan. Na twee weken Rusland is
dit al niet meer opvallend of iets bijzonders. Hij valt met zijn billen in een
prullenbak en blijft daar verdwaasd 5 minuten zitten. Ook hier kijk je al niet
eens meer van op in Rusland. Hij vond ons echter wel interessant en wij waren
zijn volgende doel. Met moeite weet hij zich uit de prullenbak te krijgen. Hij
komt voor ons staan en begint met veel consumptie in ons gezicht te zingen. In
de trein proberen we snel van hem af te komen. In Sint Petersburg gaan we snel
naar het metrostation. Helaas komen we hem daar weer tegen. De metro is vrij
leeg, maar hij komt uitgerekend naast mij zitten. Als hij uiteindelijk half
bewusteloos op mijn schoot valt sta ik op om ergens anders te gaan zitten. Hij
valt op de grond in het gangpad en blijft hier vervolgens liggen. Ook hier
kijkt niemand meer van op. Als we uitstappen ligt hij er nog en de russen
stappen er nog net netjes overheen.
Laatste werkweek
Het is de laatste week en we hebben nu een erg grote groep. Een groep vanuit
de kerk die stage lopen en een groep van Pax Christie. Het is ontzettend
gezellig.
Maandag gaan we naar een begraafplaats een uur verderop aan de Neva. Aan de
oevers van de Neva is een van de plekken waar het meest gevochten is. Hier lag
een begraafplaats. Omdat ze weinig subsidies krijgen van de overheid wordt het
amper onderhouden. Het was redelijk overwoekerd met planten en onkruid die wij
verwijderd hebben zodat het onderhouden bleef.
We leggen de laatste hand aan het theehuisje en de bunker die we allebei
afgekregen hebben.
De laatste week hebben ze ook een folklore middag geregeld met traditionele
muziek, liedjes, spelletjes en workshops. Ontzettend leuk en gezellig.
De laatste twee avonden houden we twee grote afscheids barbecue's met shaslick
en kampvuur.