In Memoriam Jan Groenendijk

Heden, dinsdag 23 december 2008, overleed in Southport, Engeland, op 65-jarige leeftijd onze broer en zwager Jan Groenendijk.

Hij werd geboren als zoon van Lourens Groenendijk en Hendrika Maria Rowel op 2 december 1943 te Rotterdam. Zijn jeugd bracht hij door in Schiebroek. Talrijk zijn de anecdotes over zijn ondernemingsgeest in die tijd. Hij ging altijd als eerste "ijssie piepen" , pikte komkommers bij de veiling en dat kostte hem dan zijn jas. Zijn huiswerk maakte hij nooit, dat ging altijd achter de loper op de trap. Hij ging met zijn ouders en jongere broer en zussen mee naar 's Hertogenbosch toen zijn vader daar ging werken. Na een paar jaar overleed zijn vader en ging het gezin weer terug naar Rotterdam-Schiebroek. Al jong ging hij werken, eerst bij Van Stolk en Reese, de enveloppenfabriek. Daar leerde hij Thea Rolfs kennen, waarmee hij al snel moest trouwen (1965) omdat zijn zoon Lourens op komst was. Kort daarop volgde dochter Diana. Zij vonden een bovenetage in de Agniesestraat, later een flat op de Adm. de Ruijterweg. Hij werkte toen al in de volcontinu bij Van den Bergh en Jurgens in de fabricage van margarine. Begin 80-er jaren vonden zij hun stek in Zevenkamp. Hun 25 jarig huwelijksfeest in 1990 was een daverend feest met alle familie, vrienden en kennissen. Kort daarna kreeg hij zijn eerste hartinfarct. Op 21 december 1994 overleed Thea aan de complicaties van een operatie. Enkele jaren later trof hij op een vakantie in Turkije de uit Engeland afkomstige Beryl Cooke. Het klikte en er ontstond een relatie. Eerst op afstand met veelvuldige bezoeken over en weer. Een tweede hartinfarct vond plaats met de Kerst enkele jaren geleden. De laatste paar jaar woonde hij permanent bij haar in Engeland.

Vorig jaar Kerst, die hij bij familie in Schotland vierde, werd hij opgenomen met benauwdheidsklachten. Na herstel van de longontsteking en verdere onderzoeken bleek dat er een hartklep niet goed meer functioneerde. Het duurde maanden voordat er een operatie kon plaatsvinden in een speciale kliniek. Er was alle hoop op herstel, alhoewel dat lang zou kunnen duren. Hij was kennelijk al zo verzwakt en er waren bijkomende problemen van diverse aard dat het steeds slechter ging in plaats van beter.

Wij zullen Jan herinneren als een joviale, opgeruimde, goedlachse, grappen makende broer en zwager. Hij stond altijd voor je klaar, was belangstellend en bleef dat kwajongensachtige houden. Wij zullen hem missen.

Wij wensen Beryl en de gezinnen van zijn zoon en dochter veel sterkte toe bij dit verlies.