Wie is

Introductie

Een verhaal over zichzelf schrijven laat hij liever aan anderen over, vandaar……...

Wie is Jacques Smits?

 

Ach ja, wat moet hij over zichzelf schrijven, hij laat toch nooit het achterste van zijn tong zien en dat komt door zeer vervelende ervaringen uit het verleden. Je kan de mens vertrouwen tot zover je hem of haar kunt zien.

 

Wat doet hij en waar staat hij voor?

 

Ja, dat is nog moeilijker te omschrijven omdat hij juist die dingen WIL doen die anderen (opzettelijk) nalaten of alleen een grote mond daarover hebben zonder de 'daad bij het woord' te voegen waarbij de bescherming rechten van het kind altijd voorop staat.

 

Dat hij hierbij grote risico's neemt (soms risico's met eigen levensgevaar) mag bekend zijn, maar hij doet dit met een duidelijke reden en dat is omdat anderen dit niet kunnen, durven of willen doen waarbij het toch gedaan zal moeten worden, al moet hij hierbij mensen tijdelijk tegen de haren in strijken........'het doel heiligt de middelen' zullen we maar zeggen.

 

Wordt deze pagina regelmatig aangepast?

 

Dat ligt er aan of er ingrijpende 'veranderingen' hebben plaatsgevonden, waarbij wel gezegd mag worden dat zijn politieke activiteiten voor een mogelijk spoedige aanpassing zal gaan zorgdragen.

 

Waar kan je Jacques persoonlijk bereiken?

 

Op zijn persoonlijke emailadres: jacquessmits@upcmail.nl

 

Algemeen.

 

Een zoon van een Amsterdamse dokwerker (geboren in Geldermalsen) en een rasechte Amsterdamse moeder,  die in Amsterdam Noord (samen met zijn 10 jaar oudere zus) opgroeide in een hecht ‘volks’gezin, waarbij de zomermaanden op een bungalowpark in het plaatsje Hollandse Rading werden doorgebracht.

       

Vanaf zijn 15e jaar vertrok hij met zijn ouders naar Drenthe, alwaar hij op zijn 17e jaar toetrad tot het Korps Rijkspolitie.

       

Na zijn politieperiode (waarbij hij erkend te jong in het ‘gareel’ gebracht te zijn) heeft hij meerdere vaste dienstbetrekkingen gehad, uiteenlopende van horecamedewerker tot beveiligingsspecialist bij de Koninklijke Luchtmacht (o.a. werkzaam voor en in opdracht van de USAF-Security Police) alwaar de basis voor zijn ‘veiligheidskennis en - interesse ’ werd gelegd.

       

Na deze periode korte tijd werkzaam geweest is het streekvervoer als buschauffeur, doch de veiligheid- en beveiligingswereld bleef hem trekken, waardoor hij de grondlegger werd van de regionaal opererende particuliere beveiligingsdienst NASEC (National Security) te Nijmegen, voorzien van een eigen Particuliere Alarmcentrale en een bewakingsdienst en hier werkzaam was in de functie van Security-manager.

       

Hierna ging hij de functie van (security) manager vervullen bij de Nederlandse bewakingsdiensten RFL en KDG en de Engelse ‘Private Investigations’ organisatie Intercept, waarna het zelfstandig ondernemerschap hem weer lonkte waardoor de bewaking- en recherchedienst SECEUR (Security-Europe)  door hem werd opgezet.

       

Op dit moment is hij eigenaar van InterRescue (http://www.interrescue.nl) en voorzitter van de Stichting Kinderontvoering (www.kinderontvoering.info), waarbij InterRescue een puur commercieel bedrijf is en de stichting op charitatieve basis werkzaam is t.g.v. de bescherming rechten van het (ontvoerde of met ontvoering bedreigde) kind..

 

Gezinsopbouw.

 

Over zijn gezin wil hij weinig vertellen om hen te beschermen tegen de risico’s die zijn werk met zich meebrengen.

 

Zijn kinderen zijn werkelijk ‘alles’ voor hem en binnen de grens van het ‘redelijke’ is niets te gek.

       

In deze volgt hij de voetsporen van zijn vader, die voor hem de grootste leerschool was en hij nog veel van hem kon leren als zijn pa niet veel te vroeg was overleden.

       

Verder is hij stapelgek op zijn blonde Labrador genaamd Benji die recentelijk helaas is overleden.

       

Vrienden heeft hij weinig en dat komt doordat hij een pure ‘Eigenheimer’ is, een in zichzelf teruggetrokken manspersoon die uit negatieve ervaringen uit het verleden geen lief en leed met derden meer wenst te delen.

 

Risicoberoep?

 

Zeker, het zijn geen makkelijke ‘klussen’ die hij onder zijn vleugels heeft en daarom is het in ALLE gevallen noodzakelijk om voor de nodige persoonlijke bescherming te zorgen, zo kan de cliënt ook betere bescherming krijgen, desnoods door het inzetten van zijn lichaam als ‘scherm’.

       

Vanuit Haagse ‘kringen’ krijgt hij met vaste regelmaat te horen dat men zijn onorthodoxe werkwijze niet ondersteunen, maar daar staat tegenover dat alleen hij laat zien dat er op dit vlak meerdere wegen zijn die naar Rome, Venezuela, Beiroet, Alleppo, Cairo, Rabat, Guyana, Dubai etc. leiden.

       

Volgens Jacques staan de beste stuurlui nog steeds aan wal en hebben zij de grootste monden.

       

Jacques is kaal en maakt veel kabaal, zeker als het om de rechtenbescherming van kinderen gaat, want die kunnen per slot van rekening niet voor zichzelf opkomen, ‘volwassenen’ denken het allemaal wel te weten, zeker als het gaat om de woon- en verblijfplaats van het kind c.q. de kinderen na het verbreken van een relatie.

       

Iedereen is voor hem gelijk, al heeft hij heel veel moeite om niet te gaan discrimineren daar hij veel negatieve ervaringen heeft met een bepaalde groep allochtonen.

       

Hij gaat voor niets en niemand uit de weg en behandeld derden met gelijk respect als hij ontvangt.

 

Op het politieke vlak laat hij inmiddels ook van zich horen, waarbij in de nabije toekomst het nodige zal plaatsvinden t.g.v. de rechten van het kind.

 

Waar heeft Jacques een bloedhekel aan?

 

*Aan mensen die hun (financiële) afspraken niet nakomen nadat hij hen uit de problemen geholpen heeft;

 

*Aan mensen die (wanneer het nodig is) ontkennen door hem uit de problemen geholpen te zijn;

 

*Aan mensen die van hem geprofiteerd hebben en hem daarna voor alles wat God verboden heeft uitmaken;

 

*Aan mensen die leven van roddel en achterklap;

 

*Aan mensen die continu oude koeien uit de sloot blijven halen;

 

*Aan politieke personen die met 2 monden praten;

 

*Aan politieke personen die geen verantwoording durven te nemen voor hun ‘belachelijke’ beslissingen;

 

*Aan (semi) overheidinstanties en personen die willens en wetens de rechten van kinderen schaden;

 

*Aan opsporinginstanties die benadeelden met een kluitje het riet insturen;

 

*Aan buitenlandse ambassades die alleen maar mooi weer spelen en niet opkomen voor Nederlandse onderdanen;

 

*Aan de Nederlandse Belastingdienst;

 

*Spruitjes.

 

Waar heeft Jacques zijn 'highlights'?

 

*Favoriete plaat: ‘Who wants to live forever’ van Queen en ‘Purple Rain’ van Prince.

 

*Favoriete eten: spaghetti carbonara sicilia.

 

*Favoriete drank: Rivella of Red Bull.

 

*Alcohol: geheel niet.

 

*Favoriete film: The bodyguard (60 x gezien).

 

*Favoriete auto: MB E 320 CDI en BMW 7-serie.

 

*Vakantieland: Hongarije.

 

*Favoriet type vrouw: Femke Halsema.

 

*Nooit vergeten: Maya (zijn 1e liefde) en een ongeluk (glijpartij) met zijn Zundapp.

 

*Hobby: radioamateurisme/afluisteren, SKO, koken en BBQ’en.

 

*Werk: InterRescue en wat op zijn weg komt binnen zijn specialisatie persoonsbeveiliging.

 

*Nadelen: work-o-holic, drammer, eigenzinnig, vervelend, doorzetter tot doel is bereikt, gaat over ‘lijken'.

 

*Pluspunten: eerlijk, oprecht, loyaal, trouw, medelevend, soms naïef, gemakkelijk, flexibel, doortastend, diervriendelijk, goedgekeurd door de Nederlandse Vereniging van huisvrouwen en de Drentse Plattelandsvrouwen?

 

*Minpuntje; geef graag veel geld uit aan auto’s, kleding, uit eten, relaties en kennissen.

 

*Banksaldo: altijd te weinig!

 

Wat is zijn doel?

 

Middels zijn InterRecue zet hij zich op commerciële basis in voor particulieren en het management/directie binnen het (internationale)  bedrijfsleven als het gaat om persoonlijke beveiliging/begeleiding, veiligheidadviezen, B2B opdrachten, opsporingen en repatriëringen van ontvoerde personen en waardedocumenten doch zeer zeker ook in het voorkomen van deze ontvoeringen.

 

Ontvoerde of met ontvoering bedreigde kinderen hebben hierbij een speciaal plekje in zijn hart omdat deze door egocentrische ouders als wapen in het ‘gevecht’ tussen 2 ex-echtelieden misbruikt worden. Benadeelde Nederlandse ouders die afhankelijk van een uitkering zijn kunnen hierbij mogelijk een beroep op zijn Stichting Kinderontvoering doen.

 

Middels de leer van Professor Peter Hoefnagels (Em. Hoogleraar straf-, familierecht en criminologie Erasmus Universiteit te Rotterdam) leerde hij al snel dat door het onjuist handelen en interpreteren van nationale en internationale wetgevingen o.a. het Ministerie van Justitie en de Raad voor de Kinderbescherming veel Nederlandse kinderen in de handen van potentiële ontvoerders drijft om na een gepleegde ontvoering desbetreffend dossier te sluiten omdat het kind niet meer in Nederland is.

 

De karakterkenmerken van zijn sterrenbeeld Leeuw zijn duidelijk te herkennen in zijn denk-, werk-, handel- en praatstijl, waarbij het ‘confronterend’ handelen een sterke kant van hem is. Dat hij hierbij niet altijd ‘vrienden’ maakt laat hem volkomen koud want ‘de beste stuurlui staan aan wal’ en ‘er is geen enkele kok die voor 100 monden kan koken’.

 

Om zijn doel te bereiken zal hij geen probleem of persoon uit de weg gaan en mede hierdoor heeft hij de bijnaam Pitbull gekregen met een vaste lijfspreuk:

 

‘Kinderen zijn onze toekomst, daar moeten wij zuinig op zijn’

 

Waarom?

 

Volwassenen brengen elkaar bewust ontzettend veel leed en verdriet, of dit nu op basis van het geloof, ontrouw of politieke doelstellingen is, dat schijnt allemaal niets meer uit te maken.

 

Volgens artikel 3 lid 1 van het VN Verdrag Rechten van het Kind:

‘Bij alle maatregelen betreffende kinderen, ongeacht of deze worden genomen door openbare of particulieren instellingen voor maatschappelijk welzijn of door rechterlijke instanties, bestuurlijke autoriteiten of wetgevende lichamen, vormen de belangen van het kind de eerste overweging’ dienen ALLE  kinderen bescherming te krijgen volgens bovenstaande, doch verzaakt de Nederlandse overheid en de rechterlijke macht in het bieden van deze bescherming.

 

Velen hebben hun mond ervan vol maar blijven liever veilig ‘achter de geraniums zitten’, dan dat zij hun ‘hoofd boven het maaigras durven/willen uit te steken’ door actief voor de rechten van het kind op te komen.

 

Nederland is zwaar besmet met het ‘ikke-syndroom’, niemand schijnt zich (buiten huis en haard om) meer druk te willen maken over het welzijn van de medemens, zelfs niet over de bescherming van kinderen, hij spreekt hier over ‘mentaliteitsverpaupering’ in de meest erge vorm.

 

Jacques is een persoon die (als het niet anders kan) tegen de stroom in zwemt om het recht te laten zegevieren, waarbij hij met respect voor de Nederlandse wetgeving deze toch creatief toepast en hierbij zelfs ‘gevechten’ met Hoofdofficieren van Justitie niet uit de weg gaat.

 

‘Wij komen allemaal uit hetzelfde gaatje en gaan weer weg in hetzelfde kistje’ is een bekende uitspraak van hem, waardoor hij geen ‘angst’ heeft om oprechte discussies met de meest hoogstgeplaatste personen in onze maatschappij aan te gaan.

 

‘Het doel heiligt de middelen’ is ook een veelvuldig door hem gebruikte spreuk, waarbij hij dan ook de daad bij het woord voegt waarna velen de wenkbrauwen fronzen en hem betichten van ‘onorthodox’ handelen, maar als er geen andere weg is, wat dan?

 

Een deel uit een telefonisch interview:

 

J. Smits van de Stichting Kinderontvoering , die zelf diverse ontvoerde kinderen heeft teruggehaald naar Nederland, heeft forse kritiek op de Nederlandse autoriteiten. Die zouden hun oren te veel laten hangen naar het buitenland en veel te laks zijn in het terughalen van ontvoerde kinderen naar Nederland. Hoe ziet Prins (voorzitter Stichting IKO) dat?

Met onverholen afkeer: „Ik wil op geen enkele manier geafficheerd worden met die man. Hij is een cowboy, die desnoods met geweld kinderen terughaalt. Hij is zelf ook kinderontvoerder. Door het recht in eigen handen te nemen, is hij strafbaar en criminaliseert hij zichzelf. Denk je dat een kind, dat van beide ouders houdt, er baat bij heeft dat een vreemde meneer ineens zijn vader aanvalt?”

 

„Waar de wet ophoudt, ga ik verder”

Zo nodig schuwt hij fysiek geweld niet. Jacques Smits van de Stichting Kinderontvoering is bereid omstreden methoden te gebruiken om ontvoerde kinderen naar Nederland terug te halen. „Voor de ontvoerders ben ik bikkelhard.”

Of de ontvoerde 7-jarige Katja Leendertz ooit weer terugkomt vanuit Amerika? Jacques Smits heeft er zo z’n twijfels over. Zelf zegt hij slechte ervaring te hebben met de Amerikanen als het gaat om kinderontvoering. Toen hij een paar jaar geleden in Amerika was om een ontvoerde 15-jarige doofstomme jongen terug te halen, ondervond hij naar eigen zeggen de nodige weerstand. „Amerikanen zeggen gewoon: Wij hebben niks met Nederland te maken.”

Sinds een jaar of acht is de Arnhemmer, voormalig particulier rechercheur, actief met het terughalen van ontvoerde kinderen naar Nederland. Naar eigen zeggen heeft hij in landen als Marokko, Syrië, Amerika, Oekraïne en Polen de afgelopen jaren achttien kinderen uit handen van de ontvoerende ouder bevrijd.

In vier van de vijf van de ontvoeringszaken gebeurt het werk pro Deo, zegt Smits. De stichting waaraan hij verbonden is, maakt gebruik van sponsors. De rest van de ouders die bij hem aanklopt, betaalt.

Smits verheelt niet dat hij onorthodoxe methoden gebruikt om ontvoerde kinderen naar Nederland terug te halen. „Waar de wet ophoudt, ga ik verder. Ik ben bikkelhard richting de ontvoerende partij. Een vader die zijn kind uit Nederland ontvoert, pleegt een misdrijf. Ik sta voor het belang van het kind.”

In eerste instantie probeert Smits „via contacten bij Interpol” een ontvoerd kind terug te krijgen. Lukt dat niet, dan gebruikt hij „voor dat land illegale” methoden om zijn doel te bereiken. „Ik heb een hele trukendoos, maar vertel daar niet over in het openbaar.”

Smits schroomt niet om zo nodig mensen om te kopen om een ontvoerd kind terug te krijgen. „Alles heeft zijn prijs. Ik pas me aan een land aan. In sommige landen viert corruptie hoogtij. De dollar is machtig. Ik heb een Venezolaanse rechter voor 10.000 dollar omgekocht. Ik kreeg medewerking van een speciaal anti-terreurteam.”

Fysiek geweld gaat Smits niet uit de weg. „Een moeder van een baby van negen maanden wilde het kind terug uit Tunesië. Een zeer schrijnend gebeuren. We hadden het zo geregeld dat de moeder het kind even zogenaamd mocht knuffelen. Toen de ontvoerende vader in Tunesië vanachter de zeecontainers tevoorschijn kwam, heb ik hem knock-out geslagen. We zijn met de boot naar Italië gevaren. Ik heb jarenlang op een opsporingslijst gestaan. Hoe het met de man is afgelopen, weet ik niet.”

Voor het optreden van de Nederlandse autoriteiten („ze zien me liever gaan dan komen”) bij kinderontvoeringszaken geeft de Arnhemmer geen cent. „De Nederlandse overheid is op dit punt zwak, ziek en misselijk. Ouders van ontvoerde kinderen komen terecht in een mallemolen van overheidsorganen die niet werken. De Centrale Autoriteit Internationale Kinderontvoering toont geen enkele kracht. Die is veel te netjes en zit vast aan allerlei regeltjes. Als bijvoorbeeld Amerika een ontvoerd kind uit Nederland terugwil, gaat de Centrale Autoriteit hier op de knieën. Andersom, als er een ontvoerd kind uit Amerika moet komen, doet de Nederlandse overheid niks.”

U pleegt illegale activiteiten om uw doel te bereiken. Stuit u dat tegen de borst?

„Ik betaal met gelijke munt. Het doel heiligt de middelen. Wat voor moraal zit erin als een vader zijn kind uit Nederland ontvoert? Die vader heeft zich te voegen naar de Nederlandse rechtspraak. We hebben het wel over kinderen. Niet over broden.”

Kunt u zich voorstellen dat mensen moeite hebben met uw methoden?

„Die mensen hebben het nog nooit meegemaakt dat hun kind is ontvoerd. Als je je kind niet meer ziet, ga je kapot. Dan ben je radeloos. Je moest eens weten hoe blij mensen zijn als ik hun hun kind teruggeef.”

Justitiewoordvoerder W. Alkema zegt dat Centrale Autoriteit zich „absoluut” niet herkent in de kritiek van Smits. „Er wordt juist alles aan gedaan om zorgvuldig en voortvarend op te treden.” Verder geeft Alkema aan dat minister Hirsch Ballin van Justitie de Tweede Kamer vorig jaar oktober heeft laten weten van plan te zijn om de duur van de procedure van teruggeleiding van een kind te gaan verkorten. Ook zal er meer nadruk komen op bemiddeling.

Gratis teller