Op 29
oktober stond ik dan weer bij de waterschout in Rotterdam
om te monsteren voor het bovengenoemde zware lading
schip. Kort daarop meldde ik me weer op Schiphol voor de
lange vlucht naar Pusan in Zuid Korea, waar ik aan boord
zou gaan. Hetgeen geschiedde. Het schip lag daar aan de
werf. De juiste vertrekdatum vandaar kan ik niet meer
achterhalen, maar wel weet ik dat we op 10 november in
Osaka (Japan) waren om de zware lading aan boord te
nemen. Wat dat precies was kan ik me niet goed meer
herinneren, maar het was zwaar bouwmateriaal voor een
noors olieplatform. Dat schijnt even tijd te hebben
gekost, want als vertrekdatum heb ik genoteerd 3
december. Hiermee was de lange reis naar Noorwegen
begonnen. Geen spannende dingen te vermelden. De normale
route vanuit de Zuid Chinese Zee, langs Singapore en door
Straat Malakka, Indische Oceaan, Arabische Zee, langs
Sokotra en de Rode Zee naar Jeddah. Daar hebben we op 1e
kerstdag gebunkerd. Leuk bezoek was dat. Als
"ongelovigen" waren we in een moslimhaven niet
welkom en een gewapende militair moest erop toezien dat
wij geen heilige grond zouden bezoedelen door van de
valreep af te komen. Over verdraagzaamheid gesproken.
Wel werd onze drankvoorraad even achter slot gezet en met
kerst moesten we het dus maar met een glaasje prik doen.
Ze waren dus wel bezorgd over onze gezondheid en
zieleheil. Op de avond van 27 december arriveerden we in
Suez voor de kanaal doorvaart. Tot heden hadden we goed
weer gehad sinds Japan met de wind in de rug. Toch wel
ruwe zeeen, maar daar hadden we weinig hinder van. Het
leven aan boord was ook weinig opwindend. Eigenlijk een
beetje dooie boel. De meesten deden niet liever dan via
de TV de door R.H. geleverde videobanden bekijken met
programma's die ik meestal al had gezien. Zelf vermaakte
ik me maar met mijn computer, toen nog een zogenaamde
huiscomputer. Een echte bar hadden we ook niet aan boord
om gezellig een borreltje te drinken. We hadden niet meer
dan een afgescheiden hoekje van de messroom, dat dan
salon werd genoemd. Ik wil hier toch nog even de kerst
aan boord beschrijven. Dat vierden we pas op de 26e daar
op 1e kerstdag werd gebunkerd. We zaten inmiddels weer in
zee. Om 10 uur kwamen we bijeen in de bemanningsmessroom
voor het afdraaien van het kerstwoord van de
vlootpredikant. Die stond op een casettebandje dat in de
kerstkist was meegestuurd en werd uitgesproken in het
nederlands, spaans, portugees, indonesisch en engels.
Voor elk wat wils dus. Daarna volgde het uitpakken van de
kerstkist, die door goede zielen in Nederland t.b.v. de
zeelieden naar Japan was gestuurd. Na het uitdelen van de
geschonken snuisterijen werd rond 11 uur de borreltafel
opgetuigd, waarna het kerstdiner werd opgediend. De koks
hadden hun best gedaan alles zo goed mogelijk te
verzorgen. Hiermee was dan de kerstviering geeindigd en
kon worden uitgekeken naar de jaarwisseling. Na de
doorvaart door het Suezkanaal konden we de volgende avond
in Portsaid weer de Middellandse Zee in voor de
resterende mijlen naar Verdal in Noorwegen. Intussen was
de temperatuur al flink omlaag en de korte broek kon dus
defintief de kast in. Ons ETA (estimated time arrival) in
Verdal zou 12 januari zijn. Er werd gerekend op een week
lostijd aldaar. We zouden dan de 18e in Rotterdam kunnen
aankomen. Uiteindelijk zou dat echter Antwerpen worden.
Voordat we daar omstreeks de 19e arriveerden kregen we
eerst nog even een stormpje te verstouwen. Bij aankomst
voor Vlissingen, waar we de loods aan boord zouden moeten
krijgen, bleek de loodsdienst gestaakt. Hetgeen te
verwachten was, daar inmiddels de wind tot kracht 10 a 11
was aangewakkerd. Ons schip was leeg en daardoor gevoelig
voor aanvallen van zee en wind. Het was dus flink
slingeren en stampen geblazen. De kapitein besloot naar
binnen te varen zonder loods. Ik weet nog dat het
pikkedonker was die nacht en alle stuurlieden waren
standby op de brug. Angstige momenten soms, maar
tenslotte kwamen we in rustiger water op de Schelde en
konden daar alsnog de loods voor Antwerpen aan boord
nemen. Hiermee was de reis met dit schip voor mij
teneinde en op 20 januari monsterde ik af. Eerst maar
weer eens met verlof om thuis bij te komen. Daarvoor
kreeg ik de tijd tot 2 april, toen ik weer ging monsteren
voor de Nedlloyd Hoorn.
|