s.s. Stad Dordrecht
|
| Op 16 dec.
1948 stapte ik voor het eerst als zelfstandig werkend
marconist in Rotterdam aan boord. Het schip was eigendom
van de Halcyon Lijn te Rotterdam. Dit werd kenbaar
gemaakt met de letters H L in de schoorsteen. Volgens de
opvarenden stond dit voor "Honger Lijn". Het
scheepsmenu zou niet al te best zijn. Nu was klagen over
de kok en zijn producten een veel voorkomend tijdverdrijf
zodra de nederlandse kust uit zicht was. Voor mij was het een goed schip om aan het zelfstandig werken als enige marconist aan boord te wennen en de nodige vakroutine op te doen. Voor hedendaagse begrippen was de radio-apparatuur nog tamelijk primitief en zelfs de oude "vonkzender" ontbrak niet. De "lampzenders" moesten met wisselstroom worden gevoed en omdat in die tijd de schepen nog met een gelijkspanningsnet voeren, moest een omvormer worden gestart, compleet met aanloopweerstand, om de benodigde wisselspanning op te wekken. De ontvangapparatuur bestond ook nog uit vooroorlogse canadese toestellen. Overschakelen naar andere frequentiebereiken gebeurde met behulp van losse spoelen die in een bak werden bewaard. Voor een nieuwkomer zo vlak voor de kerstdagen geen ideale situatie. We voeren met dit schip voornamelijk in Europese wateren van Oostzee tot Middellandse Zee. Ideale reisjes voor wie graag vaak thuis kwam, hoewel dat nooit van lange duur was. De erts- en kolenladingen die we vervoerden werden in Rotterdam wel snel gelost en voor je het wist was je weer "outbound". Tot 17 januari 1950 heb ik op dit schip dienst mogen doen, waarna een einde kwam aan de reisjes dichtbij huis. Na 12 dagen verlof zou ik het wat verder moeten zoeken.
|
