Mijn
echtgenote wilde er ook wel weer eens een poosje
tussenuit en zo monsterden we samen aan in Rotterdam voor
de Flevoland. Het werd weer een reis via de Perzische
Golf met uiteindelijke bestemming Singapore. Van deze
reis kan ik wat nauwkeuriger de gevaren route aangeven,
daar ik nog in het bezit ben van mijn radiodagboek van
die reis. Hoe dat zo is gekomen vertel ik later op deze
pagina.
Voor lezers die zelf geen zeevarend verleden hebben moet
ik even iets toelichten. Ook in voorgaande pagina's heb
ik al gerept over het aanmonsteren van mijn echtgenote.
Bij diverse rederijen konden de vrouwen van opvarenden
voor langere of kortere tijd meevaren, maar dat moest wel
als aangemonsterd lid van de bemanning. Daarvoor moesten
ze over een monsterboekje beschikken en konden dan in een
bepaalde funktie officieel worden aangemonsterd. Ze
hadden meestal geen echt zeevarend beroep en werden
daarom aangemonsterd als stewardess tegen een gage van,
oorspronkelijk 1 gulden en later 100 gulden. Hiermee was
dan aan de wettelijke voorwaarden voldaan. Hun gage werd
natuurlijk nooit daadwerkelijk uitbetaald. Wel
profiteerden ze van vrije kost en inwoning aan boord,
hetgeen de gederfde gage ruimschoots overschreed. Van
daadwerkelijk werken als stewardess was natuurlijk geen
sprake. Behalve het schoonhouden van de eigen hut.
Eventueel te maken vliegreizen naar en van het schip
waren natuurlijk ook voor eigen rekening. Maar ja, op de
thuisbasis werd weer geld bespaard en dure vakantiereizen
waren niet nodig
We volgen nu dus even de reisroute aan de hand van het
nog in mijn bezit zijnde radio-dagboek. Dat begint op de
1e bladzijde met een genoteerde middagpositie in de buurt
van Gibraltar (36.31 N, 8.04 W). We waren op weg van
Antwerpen naar Port Said. Het voorafgaande dagboek heb ik
niet. We waren dus al even onderweg. Daar ik in die tijd
ook aktief was in de radio-amateurbanden kan ik toch nog
teruggrijpen naar het daarvan bijgehouden ham-dagboek.
Daaruit lees ik dat we (mijn vrouw en ik) op 1 juli 1985
in Rotterdam aan boord gingen en op weg gingen naar
Hamburg. Vandaar terug naar Rotterdam en Antwerpen, waar
we op 13 juli aankwamen. Op 15 juli waren we onderweg van
Antwerpen naar Port Said. De tussenliggende
middagposities laat ik hier maar weg, want dit is geen
dagboek. Ik volg nu dus weer de informatie uit het
radiodagboek. Wat de amateurverbindingen betreft kan ik
zeggen dat ik bijna dagelijkse contakten had met de
nederlandse amateurs PA3ARR en PA3ADA. Op die manier
bleef het privecontakt met het thuisfront gehandhaafd via
eigen middelen. Een dag tot dag beschrijving zou hier te
ver voeren, dus ik beperk me maar tot het vermelden van
de aanloophavens op deze reis naar het Verre Oosten via
de Perzische Golf. Op 26 juli kregen we in Port Said de
kanaalloods aan boord voor de doorvaart naar Suez. Port
Said gaf voor mij de nodige drukte met immigratie en
douane. Het afhandelen van de formaliteiten was n.l. een
van mijn normale taken. Ik herinner me nog een conflikt
met een ambtenaar van de kanaalautoriteiten. Die vroeg me
n.l. op zeker moment: "Sparks, where are my
cigarettes?" Hij meende daar recht op te hebben. Ik
heb daar kennelijk niet beleefd genoeg op geantwoord,
want ik kreeg te horen "Sparks, next time you have
some more respect for the Suezcanal authoritity."
Tijdens de doorvaart hield ik me bezig met het normale
radio-verkeer, voornamelijk via Ismailaradio voor de
loodsinstructies en een reparatie aan de Furuno-radar. Op
27 juli om 13.50 UTC passeerden we Suez op weg naar
Salalah. Hier meerden we vroeg in de ochtend van 2
augustus af. De volgende dag vertrokken we weer naar Mina
Qaboos. Aankomst 4 augustus. Vandaar op 6 augustus vroeg
in de ochtend vertrokken naar Dubai, waar we de volgende
ochtend afmeerden. We hadden nog meer te doen in de P.G.
en op de 8ste ging het van Dubai naar Abu Dhabi. Aankomst
9 augustus. Op 11 augustus weer vertrek naar Bahrain,
waar we op de 12e arriveerden. Ook daar bleven we niet
lang. Ik zal het maar wat inkorten. De 13e vertrek
Bahrain en de 14e de loods voor Dammam. De 15e van Dammam
naar Doha waar we de 16e ten anker gingen en pas op de
17e de loods aan boord kregen. Doha was tevens de laatste
haven die we in de PG aandeden en we vertrokken daar op
de 19e richting Dondra Head voor orders. Er was n.l. nog
niet bekend wat de eindbestemming zou zijn. Het schip zou
overigens worden verkocht en dit was dus de laatste reis
onder de vlag van Nedlloyd. Op 26 augustus kwam de
definitieve order koers te zetten naar Singapore.
Inmiddels bevonden we ons op 5.46 N 82.22 O. Ook druk
radioverkeer met Scheveningen Radio en Singapore radio.
Hieraan kwam pas een einde nadat we de loods voor
Singapore aan boord kregen en op de rede ten anker
gingen, in afwachting van verdere orders.
Ten
anker op de rede van Singapore.
Naar
Dock Express 10
|