m.s. Merwede
Rederij Houtvaart n.v.

Op 13 jan. 1956 aangemonsterd in Rotterdam. Terug naar het leven op zee, waar ik tenslotte voor gekozen had. De bestemming was diverse west afrikaanse havens met stukgoed, waaronder vooral veel dozen Heineken's Bier. Daar was men in West Afrika dol op, ook de havenarbeiders. Vandaar dat de 1e stuurman, Frans T. mij bij de eerste kennismaking meteen vroeg of ik in de westafrikaanse havens mee wilde werken met de stuurlui en een ruim voor mijn rekening wilde nemen om te tally-en en de lading te bewaken. Mij werd daarvoor een extra financiele beloning in het vooruitzicht gesteld, te betalen door onze engelse charteraars Palm Lines. We voerden danook een palmboom in de schoorsteen. Op mijn bereidverklaring antwoordde Frans met de opmerking "Oh, je bent dus niet lui" , alsof hij eerder zijn twijfels had over de werkwilligheid van marconisten. Met hem en zijn familie zijn we nog vele jaren bevriend gebleven. Nou, ik kreeg dus mijn eigen ruim toegewezen, ik meen dat het ruim III was. Ik heb er in de drie reizen die ik aan boord ben geweest heel wat bierdozen "toevallig" uit de hijs zien vallen. Op een van die reizen heb ik zelfs nog een heuse terechtzitting, compleet met zwarte rechters met witte pruiken naar engels gebruik, als getuige moeten bijwonen. Er was n.l. een aanklacht ingediend wegens diefstal uit het ruim. Er deed zich nog een moeilijk probleem voor toen ik op de Bijbel moest zweren "the truth and nothing but the truth" te zeggen. Ik ben n.l. niet religieus en vond het daarom ongepast met de hand op de Bijbel een eed af te leggen en stelde de belofte voor. Die gang van zaken kende men daar niet, dus om het recht dan toch zijn loop te doen hebben toch maar wat gemompeld met die bijbel. Gezien het aanwezige publiek in afrikaanse klederdracht toch een kleurrijke gebeurtenis.
Al met al een leuke tijd geweest op dit schip. Drie reizen naar Westafrikaanse haven en terug naar Rotterdam, vanwaar dan steevast een kustreisje naar Hamburg en Bremen volgde. Bij Houtvaart werd toen al toegestaan dat echtgenotes van de officieren de kustreis mochten meevaren. Daar werd dankbaar gebruik van gemaakt en het verhoogde de goede stemming aan boord. Er ontstonden ook prive relaties uit, waarvan er twee voor mij tot op de dag van vandaag in stand zijn gebleven. Intussen was een nieuw schip voor Houtvaart, de Vlist, van stapel gelopen en ik had bij R.H. de wens te kennen gegeven dat ik voorlopig bij Houtvaart wilde blijven varen. Ik zou dan naar het nieuwe schip gaan.

Naar de Vlist.