Geen
goede foto van dit schip beschikbaar op dit moment, maar
tot iets beters beschikbaar komt moet ik het er mee doen.
Op 2 februari 1987 werd ik bij de rotterdamse waterschout
voor bovengenoemd schip aangemonsterd en vertrok dezelfde
dag van Schiphol naar Abidjan, waar ik de volgende
ochtend vroeg aankwam. Op 4 februari vertrek van Abidjan
naar Tema in Ghana. Aankomst de volgende ochtend. Vandaar
begon de lange reis om de Kaap via de Indische Oceaan
naar het Verre Oosten. Op 5 maart werd Sabang gepasseerd
en ging het via Straat Malakka naar Singapore. Daar
zouden we op 7 maart aankomen. Nou dat werd druk werk die
dag van aankomst. We zouden niet langer dan een dag
liggen. We moesten er bunkeren, provianderen, een nieuwe
crew aan boord krijgen, veiligheidsinspecties, de nieuwe
bemanning registreren en de vertrekkende indonesische
crew afrekenen en uitbetalen. Verder nog de immigratie en
douaneformaliteiten en diverse zaken regelen met het
agentschap. Het pad van een R/O ging in de latere jaren
ook niet altijd over rozen. Lekker gaan stappen zodra de
eerste tros aan de wal ging was er niet meer bij. Dat was
iets uit een ver verleden. Nadat alle zaken in Singapore
geregeld waren waren we klaar voor vertrek naar Hongkong.
Daar kwamen we aan op 13 maart, waarna we nog diverse
havens moesten bezoeken, n.l. op 16 maart 's morgens 8
uur te Kaoshiung, vertrek 20 uur 's avonds en de volgende
dag om 11 uur te Keelung. Na Keelung op 19 maart Pusan,
22 maart Kobe, 25 maart Nagoya en dezelfde dag 's avonds
laat Yokohama. Op 28 maart vertrokken we richting
Cristobal. Er wachtte ons nu een kalme 3 weken durende
oversteek naar de andere kant van de Pacific. Een beetje
rustige tijd was wel welkom want het was in alle achter
ons liggende havens flink druk geweest voor iedereen. Op
vrijdag 3 april passeerden we de datumgrens.
Na een rustige vaart kwamen we dan op 19 april in Balboa
aan en begonnen de doorvaart door het Panamakanaal. Dat
was in de nacht en dat vond ik altijd een
sprookjesachtige reis. De steile beboste rotswanden aan
beide zijden en de daar geplaatste verlichting is altijd
een leuke afwisseling na een lange oceaanreis. In de
vroege ochtend van de 20ste arriveerden we in Cristobal
en vertrokken de 21ste 's avonds weer naar Willemstad.
Met weer de nodige aanloophavens voor de boeg konden we
de havendrukte weer tegemoet zien. De 23ste aankomst
Willemstad. Daar had ik even tijd een auto te huren en
het eiland Curacao rond te toeren. De 25ste vertrokken
naar Kingston (Jamaica), aankomst de 26ste. Vandaar
verder naar Rio Haina, aankomst 29 maart. Dezelfde dag
verder naar San Juan (Puerto Rico) alwaar aankomst op 30
april en twee dagen later aankomst Sint Maarten
(Ned.Antillen). Vervolgens nog even langs Castries (Santa
Lucia) , Bridgetown (Barbados) en Port of Spain, alwaar
afgemeerd op 7 mei. Inmiddels was het 11 mei en kon de
oversteek naar Dakar beginnen, waar we op 22 mei
aankwamen. Dezelfde dag nog vertrokken naar San Pedro,
aankomst op 27 mei. Toen nog even naar Abidjan, aankomst
29 mei. Mijn rondje om de wereld was gemaakt. De 31ste
nog Tema aangelopen vanwaar we 4 juni weer vertrokken
naar Cotonou. Aankomst 5 juni. We moesten ook nog even
naar Douala, aankomst 7 juni. Vandaar op 8 juni eindelijk
het laatste stukje van de reis, voor mij althans, naar
Durban aangevangen, waar we 17 juni aankwamen. Voor mij
zat de reis erop en kon ik mijn koffers pakken voor de
reis naar huis. Op 18 juni vloog ik met Brtish Airways
terug naar Schiphol. Ondanks de drukke werkzaamheden en
korte ligtijden in de elkaar snel opvolgende laad- en
loshavens was het toch een leuke reis vol afwisseling
geweest. Bovendien heerste er een goede stemming aan
boord. Maar een paar maandjes verlof thuis was toch ook
welkom. Daarna vertel ik weer over mijn volgende en
laatste reis. Maar dat wist ik toen nog niet. Daarover
vertel ik na mijn volgende reis op de Nedlloyd
Kingston.
|