ss.h.z. Oranjestad en Vensterpolder
Ballast Nedam

En zo begon voor mij begin september 1973 een nieuwe periode in het baggerbedrjf. Aanvankelijk met dagelijkse aanwezigheid bij de radio- en electrotechnische werkzaamheden aan boord van de Oranjestad aan de werf. Volgens de plannen zo dit schip naar een werk in Walvisbaai gaan. Totdat het vertrek daarheen werd uitgesteld en ik voorlopig tewerk werd gesteld aan boord van de cutterzuiger Vensterpolder. Deze cutter lag werkeloos in Muiden voor de wal een soort tijdelijke parkeerplaats voor werkeloos materiaal. We zaten met slechts enkele mensen aan boord voor dagelijks onderhoud en wekelijks proefdraaien met de machines. Alles zag er schoon en netjes uit. Je moest in de messroom zelfs je schoenen uittrekken voor je binnenging. Volgens goed gebruik in het baggerbedrijf kwam men s'maandagochtends aan boord en vrijdagmiddag om 16 uur was het de wal op en naar huis. Geen zwaar leven en een uitstekende kok/hofmeester aan boord, dus er viel weinig te klagen. Behalve dat bij mij de verveling alweer begon toe te slaan en ik alweer naar meer buitenlandse aktie begon te verlangen. De mogelijkheid daartoe deed zich voor nadat ik al drie maanden in dienst was en dus al door de proefperiode heen was. Ik werd toen benaderd door een oude bekende, baggerkapitein Cor Krijnen. Door hem was ik al eerder het baggerbedrijf binnengepraat en op de Transmundum 3 beland. Intussen was die man overgestapt naar de
fa. Broekhoven in Zeist, die haar eerste nieuwbouw sleephopperzuiger Poseidon in de vaart ging brengen voor een project in India. Daar het leven op die cutter in Muiden me al weer verveelde, besloot ik het aanbod voor de Poseidon aan te nemen. Er was wel een probleem. Mijn proeftijd bij Ballast Nedam was voorbij. Men was echter soepel en liet mij zonder problemen vertrekken. Dus gaan we verder naar de
Poseidon.