s.h.z. Poseidon |
| Op
9 januari 1974 monsterde ik in Rotterdam op de
gloednieuwe Poseidon. We zouden baggerwerk gaan uitvoeren
in havens in Pakistan en India. Van Rotterdam ging het
eerst naar Dakar om te bunkeren. Op weg daarheen kwamen
we ook in zeer slecht weer terecht met soms windkracht
11. We moesten ook nog in dat slechte weer ter
assistentie naar een in nood verkerend schip, maar toen
we daar ter plaatse kwamen bleken er al twee andere
schepen aanwezig te zijn en was onze hulp niet meer
nodig. Na vertrek van Dakar ging het via Durban naar de
eerste "put" in Karachi. Hierna volgden nog
enkele andere klussen in India, w.o. Bombay, Madras en
ergens in de buurt van Chittagong. Anders dan bij mijn voorgaande baggermaatschappijen ging nu alles anders. Het zou ook mijn langste, maar ook laatste emplooi in dit werk blijken te zijn. Maar dan zijn we een paar jaar verder. Ik werkte in het algemeen op basis van 3 maanden op en 1 maand af. Voor zover dat mogelijk was, want het was altijd weer een probleem om tijdelijke aflossing voor mij te vinden. Ik was n.l. niet alleen de enige radio-officier, maar ook de enige electricien in dienst van Broekhoven. Op zeker moment werd een R.H. collega, die normaal voor R.H. op boorplatforms dienst deed, bereid gevonden mij af te lossen. Ze hadden hem niet verteld dat van hem werd verwacht ook de electrische installaties in de machinekamer zonodig te onderhouden en te repareren. Hij was er niet blij mee toen hij eenmaal in India aangekomen voor dat feit werd geplaatst. Ik heb hem met moeite kunnen weerhouden van onmiddellijke terugkeer. Gelukkig heeft hij zich er doorheen kunnen slaan en later ging het hem wat gemakkelijker af. 't Was uiteindelijk maar voor een maand en gelukkig waren er weinig problemen. Hij heeft mij tweemaal afgelost. Helaas is hij later, tesamen met zijn vrouw, mij ook bekend van haar werk als radiotelefoniste op Scheveningen Radio, om het leven gekomen met het verongelukte KLM-vliegtuig op Tenerife. De juiste data weet ik niet meer, maar wel dat we begin augustus in Madras aan het werk waren toen ik op doktersadvies onmiddellijk van boord moest en naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ik een hartprobleem had. Wie denkt dat ie onmisbaar is heeft het goed mis. Daarvan liggen er velen op het kerkhof. Eerder was het altijd een probleem een aflosser voor mij te vinden. Nu werd er binnen 24 uur een aflosser overgevlogen. 'k Weet niet waar ze 'm vandaan hebben gehaald, maar dat doet er niet toe. Voor mij was het voorlopig het einde op de Poseidon. Na ca 3 weken ziekenhuis in Madras mocht ik van de arts naar huis vliegen, nadat ik hem had verzekerd dat ik me goed voelde. Dat heb ik moeten bezuren, want de reis naar Amsterdam met Air India naar Karachi en per KLM naar Amsterdam was geen pretje. Maar goed, ik ben thuis gekomen en verdween meteen weer in een amsterdams ziekenhuis met uiteraard nog de nodige tijd in ziekteverlof.
|
