shz Poseidon |
Bij
het medisch onderzoek in Nederland, na mijn voortijdig
vertrek van de NLL Madras, bleken mijn klachten niet door
de nieren te zijn veroorzaakt, maar door hernia-achtige
rugklachten. Geen reden om niet mijn normale
werkzaamheden uit te voeren. Na enkele weken thuis kon ik
danook weer op reis. Ditmaal vloog ik naar Singapore om
daar aan boord te gaan van mijn oude vertrouwde
hopperzuiger Poseidon. Nu echter in dienst van een andere
werkgever, maar wel op verzoek van mijn ex-werkgever in
het baggerbedrijf, de fa. Broekhoven. Na de werkzaamheden
in Indonesia kreeg het schip nu nieuw emplooi in de
nigeriaanse plaats Warri. Vanwege de lange zeereis moest
er een radio-officier aan boord zijn en ik neem aan dat
mijn bekendheid met het schip, ook op ander terrein, voor
Broekhoven reden was bij R.H. naar mij te vragen. Altijd
leuk als je gewaardeerd wordt dus ik ging graag. Op 29
september 1981 stapte ik danook aan boord en kon de
zeereis naar Nigeria beginnen. De reis daarheen verliep
rustig. Op 5 november monsterde ik in Warri af, klaar
voor de terugreis naar Nederland. Dat verliep niet echt
soepel. Van Warri moest er eerst nog, na een kort
verblijf in de mess aan de wal, naar Lagos worden
gevlogen. De immigratieofficer in Warri had kennelijk een
hekel aan europeanen. Hij zou die ex-koloniaal wel eens
laten zien wie nu de baas was in Nigeria. Mijn paspoort
werd nauwkeurig bestudeerd, waarbij het er niet toe deed
dat hij het op zijn kop las. Hoewel ik nogal driftig van
aard ben kwam ik toch tot de conclusie dat ik beter
lijdzaam de provocerende behandeling kon ondergaan als ik
snel thuis wilde komen. Zo snel zou dat trouwens toch
niet gaan, want in Lagos aangekomen moest ik ook daar nog
een nachtje in de bedrijfsmess doorbrengen. Op de airport
aangekomen bleek mijn plaats in het vliegtuig ook nog
lang niet zeker, maar gelukkig wist onze
vertegenwoordiger in Lagos dat geld soms wonderen
verricht.
|
