m.s. Utrecht |
Na mijn afscheid van de Amstelstad dus terug in de "Oost" voor hervatting van de tropendienst. Dat betekende meestal regelmatig wisselende detachering, voor mij aanvankelijk naar schepen van de KPM, waarvan ik de namen en de volgorde niet meer zou weten. Die schepen werden n.l. niet in het monsterboekje bijgeschreven. Je tekende alleen het contract met de rederij. Het was toen niet ongebruikelijk om slechts zeer kort aan boord van zo'n schip te varen, waarna weer overplaatsiung volgde of tijdelijk verblijf in een of andere mess in Jakarta. In deze maanden had ik ook wat vrienden opgedaan bij de toenmalige "militaire missie". Die bestond uit mensen van de nederlandse land- en zeemacht. Die hadden tot taak na de overdracht van Indonesie te helpen bij de opbouw van de reguliere indonesische krijgsmacht. Ik herinner me dat ik veel gezellige uren heb doorgebracht in hun mess in Jakarta. Was niet alleen gezellig, maar ook financieel voordelig. De drankjes en hapjes konden daar worden aangeschaft voor nederlandse prijzen. Buiten die mess was dat aanzienlijk duurder. Voor mij kwam hierin verandering toen ik moest aanmonsteren op de Utrecht van de Koninklijke Rotterdamse Lloyd. Dit schip was ingezet op een zogenaamde buitenlijn voor de vaart tussen ZO Azie en de Westkust van de Verenigde Staten. Ik stapte op 22 september 1952 aan boord. Weer een hele verandering dus. Ik herinner me mijn eerste bezoek aan de Philippijnen. We deden de havens Zamboanga en Manila aan. Tijdens het verblijf in Manila werd daar 's nachts, terwijl ik in de woonhut lag te slapen uit de naastgelegen radiohut de schrijfmachine gestolen. De politieambtenaar die later aan boord kwam voor opnemen van de aangifte merkte daarbij op: "Sparks, next time you come to Manila, you better get some money of your own." Ik heb hem beleefd gevraagd van boord te gaan. Verder, voor zover ik me herinner, een gezellige reis over de Pacific naar de V.S. waar o.a. de havens Longbeach en San Francisco werden aangedaan. Dan verder noordwaarts richting Seattle, waarna weer zuidwaarts en via Hawaii terug naar Indonesia. Op 12 februari 1953 stapte ik daar in Priuk van boord en moest achterblijven om een medische ingreep te ondergaan in het ziekenhuis..
|
