1.    Criminaliteit ,veiligheid en openbare orde
2.    Uitgangspunten en functie Amsterdam
3.    Democratie,bestuursorganen en gemeentebestel
4.    Integratie, samenwerking alle etniciteiten
5.    Sociaal-economisch beleid
6.    Werk,sociale zekerheid en zorg
7.    Wonen
8.    Verkeer,milieu en ruimtelijke ordening, projecten
9.    Onderwijs, sport en cultuur
10.  Financiën en belastingen
11.  Betrekkingen en samenwerkingen

Amsterdam 1. crimininaliteit,veiligheid en openbare orde

"waar ter wereld ik ook kwam nergens trof ik zo een bende als in het oude amsterdam" [Hans van Tol]

De waarheid gebied te zeggen dat dat wel meevalt , zeker voor een hoofdstad van een land.
Het continue zoeken naar nieuwe , betere en efficiëntere antwoorden op de gevaren die een hoofdstad teisteren zal altijd een vereiste blijven. Eerstverantwoordelijke is natuurlijk de politie, deze altijd onder kritiek staande instantie die in principe zelf het beste weet hoe de problemen aan te pakken, moet het gereedschap krijgen en gebruiken om criminele overlast zo veel mogelijk in te perken.
Georganiseerde misdaad is een zaak van landelijke en plaatselijke politiediensten, waar amsterdam een anti "kat op het spek binden" beleid kan voeren, zoals het uitvoeren van een integriteits-check bij overschrijving van onroerend goed.
Voorkomen moet worden dat delen van de stad zoals de wallen geheel onder controle komen van schimmige figuren en bedrijven. Bij verdenking van aankoop door een verdacht persoon of organisatie mag de overschrijving geweigerd worden.
Belangrijkste is ieder zijn persoonlijke veiligheid. Zero tolerance beleid ten aanzien van dreiging of gebruik van hand, steek en vuurwapens is een vereiste. De experimenten met onaangekondigd fouilleren in risico gebieden zijn daarom toe te juichen, risico gebieden kunnen na overleg in "de driehoek" telkemale naar veiligheidsbehoefte veranderd toegevoegd of verwijderd worden. Openbare veiligheid gaan in dat geval boven privacy belangen al moet willekeur vermeden worden.
Bezoekers van horeca gebieden zorgen dikwijls voor overlast in de vorm van agressie, dreiging en intimidatie of persoons molest, de horeca heeft zelf een grote verantwoordelijkheid voor de veiligheid. De integriteit van beveiligingspersoneel moet absoluut gewaarborgd zijn door verplichte cursus en dergelijk personeel mag onder geen enkel beding deze functie bekleden indien deze een geweldsdelict op zijn of haar naam heeft. Dit huidige beleid dient strikter uitgevoerd te worden.
Openingstijden kunnen langzamerhand vrijer om te zorgen dat bij sluitingstijd niet iedereen tegelijk "op straat" komt. Horeca gelegenheden van waaruit langdurig te veel overlast wordt veroorzaakt kunnen na waarschuwingen de exploitatievergunning tijdelijk danwel blijvend afgenomen worden
Drugsoverlast door junks zal altijd een probleem blijven maar wel degelijk verminderen indien het mogelijk wordt de meest overlast bezorgende mensen over te brengen in net buiten de stad op te richten gratis-verstrekkingshuizen. Gratis heroine verstrekking aan junks is een project dat voortgezet moet worden. Om aanzuigende werking te voorkomen is bewijsbare nederlandse nationaliteit of verblijfsvergunning noodzakelijk. Voor steeds opnieuw hardnekkige overlast bezorgers geldt de verplichte afkick. Zolang er op hoger niveau niet nog betere oplossingen komen voor de drugsproblematiek en achterliggende criminaliteit zal amsterdam voor zijn eigen openbare orde en veiligheid deze maatregelen moeten nemen.
Toezichthouders (stadswachten, conducteurs en controleurs OV) werken preventief en verhogen de meldings en pakkans. Het ontbreken van conducteurs in een tram zou niet meer mogelijk moeten zijn, het GVB hoeft daar niet geheel voor op te draaien en kan als apart veiligheidsbeleid van de gemeente gezien worden.
Wegwerpvervuiling, dierenuitwerpselen op de verkeerde plek zijn geen misdrijven maar leiden wel tot ergernis. Maatregelen zijn o.a. minimaal 1 keer per jaar een voorlichtingsoffensief en hogere boetes bij overtreding. Bij grafitti en vernielingen is naast een hogere boete plus de verhaalschade een schoonmaaktaakstraf een mogelijkheid. Directe confrontatie met gevolgen kan recidive verminderen.

Standpunten:

• Registratie integriteits-check bij vastgoed in aan te wijzen gebieden
  
• Preventief fouilleren in risico gebieden uitbreiden.
  
• Politie ten allen tijde verplicht bij geen overmacht situatie binnen redelijke tijd aangiftes af te nemen (doorschuifcultuurtje aanpakken), aangifte telefoon moet beter bereikbaar zijn.
  
• Onderzoek naar meer vereenvoudiging van aangiftes
  
• Bekijken welke bureauwerkzaamheden bij politie door burgers uit te voeren zijn.
  
• Politie zijn geen wegwijzers, gezag moet terug, agressief of beledigend politie aanspreken hard aanpakken
• Politie mag via spandoeken bezoekers wijzen op gevaren als zakkenrollers
  
• Integriteit beveiligingspersoneel strikt toetsen.
  
• Gratis drugs-verstrekkingshuizen voor junks net buiten de stad voor mensen met bewijsbare nederlandse nationaliteit of verblijfsvergunning
  
• Boetes verhogen voor vervuilingsovertredingen
  
• Vernielers , 'grafitti plegers' altijd boete plus indien mogelijk schoonmaaktaakstraf.
  
• Conducteurs op tram medefinancieren uit veiligheidsbeleid.
  
• Nieuw aan te nemen politiemensen voorrang op huurhuizenmarkt, tijdelijk huurcontract na 2 jaar definitief.
  
• Minimaal 1 keer per jaar voorlichtingsoffensief kleine overtredingen
  
• Camera's in risicogebieden toestaan, geen wildgroei door veplichte registratie
  

Amsterdam 4. integratie, samenwerking alle etniciteiten

Amsterdam heeft zo 'n beetje alle afkomsten in huis die je kunt bedenken. Integratie zou je kunnen zien als in hoeverre men met elkaar samenleeft en samenwerkt.Er bestaat geen volledige integratie en dat is ook niet nodig. Iedere bevolkingsgroep heeft meer of minder de behoefte naar een zekere eigen identiteit en eigen cultuuruitingen. Er zal altijd ruimte gegeven moeten worden om aan die behoeftes te voorzien voorzover ze niet als (mede)doel hebben om zich af te zetten tegen andere bevolkingsgroepen. De diversiteit in Amsterdam is een belangrijk goed en dat is wat Amsterdam al tijden karakteriseert. Belangrijk is ook dat tegelijkertijd iedereen medeverantwoordelijk is voor het reilen en zeilen van Amsterdam en daarom zoveel mogelijk uit alle geledingen verantwoordelijkheden neemt in bestuursorganen, medezeggenschapraden etcetera. Het moet altijd zoveel mogelijk duidelijk zijn dat iedereen gemeenschappelijke doelen heeft. Groepen kunnen worden aangesproken wanneer ze zichzelf aktief buiten verantwoordelijkheden houden. Communiceren is het belangrijkste en daarbij is het evident dat iedereen zoveel mogelijk het Nederlands beheerst. De gemeente moet dit beter stimuleren, hier en daar zelfs verplichten. Mochten er maatschappelijke problemen zijn die specifieker zijn voor een bepaalde bevolkingsgroep dan mogen die eerder als zodanig benoemd worden.Men is teveel bezig met bang zijn te stigmatiseren waardoor problemen niet accuraat aangepakt kunnen worden. Voor iedereen geldt dat alle gedragingen en levenswijzen die aan een bepaalde cultuur gerelateerd zijn prima zijn, zolang deze niet in strijd zijn met de wetten en verordeningen die in Amsterdam gelden.

Standpunten:

• Betere stimulering beheersing Nederlands.
• Bevolkingsgroepen die verhoudingsgewijs veel minder vertegenwoordigd zijn in openbaar bestuur effectiever en direkter benaderen via andere wegen.
• Extremistische haarden in de gaten houden, aktieve samenwerking met AIVD en openbaar ministerie
• Initiatieven tot verbroedering en wederzijdse interesse in elkaars culturen blijven steunen

Amsterdam 6. Werk, sociale zekerheid en zorg

“Van de Amsterdammers van 15 tot 65 jaar heeft 64% een inkomen uit werk en 18% heeft inkomen uit een uitkering, zoals een werkloosheids-, arbeidsongeschiktheids- of bijstandsuitkering. 17% heeft geen eigen inkomen” (bron: gemeente Amsterdam)

Er wordt in Amsterdam een groot beroep gedaan op het sociale vangnet. Ondanks flinke economische groei in de jaren ’90 nam het aantal huishoudens dat financieel afhankelijk van de gemeente niet substantieel af. Dit is op zich niet zozeer aan het beleid van Amsterdam te wijten. Amsterdam heeft een aanvullende functie in het realiseren en onderhouden van het sociale vangnet dat door de landelijke overheid ingesteld wordt. In de uitvoering heeft Amsterdam een grote verantwoordelijkheid. Het scheppen van banen en (mede) investeren in faciliteiten die economische groei stimuleren is belangrijk en is ook grotendeels afhankelijk van factoren van buitenaf maar blijft hier even buiten beschouwing.

Hoe krijg je en dwing je vraag en aanbod op de arbeidsmarkt bij elkaar te krijgen, dat is waar het omgaat. De banenprojecten hebben tot nu toe meer als fraudebestrijding van uitkeringen gewerkt dan het koppelen van vraag en aanbod. Alles in verhouding, de gemeente kan met tientallen miljoenen euro’s een handjevol langdurig werklozen aan het werk helpen, de verhouding investering en resultaat is daarentegen absurd. Het is een amsterdams cultuurtje om witte voetjes te halen bij de landelijke overheid met miljoenen verslindende operaties van het zoveelste werkgelegenheid project of banenmarkt, terwijl de kernen van problemen de gemeentelijke uitvoeringsorganen zelf zijn en meestal tot nog toe buitenschot blijven, hoewel organisatorische vooruitgang is geboekt door de
oprichting van de CWI’s (centrum voor werk en inkomen).
De gemeente moet zich niet als een soort uitzendbureau gaan profileren , daar zijn professionele organisaties veel beter in. Als dan Amsterdam vanuit Den Haag een grote bijdrage ontvangt voor werkloosheidsbestrijding dan dient deze eerder aangewend te worden voor de verbetering en/of reorganisatie van haar eigen uitvoeringsorganen die al verantwoordelijk zijn om mensen in de richting van de arbeidsmarkt te sturen. Uiteindelijk draait alles om de mensen die het aangaat en die tegen teveel bureaucratie aanlopen. Dit kan juist niet verminderd worden door allerlei wijk en buurt gerichte kantoren op te richten. Dit verhoogt het aantal schakels, verhoogt de kans op willekeur, vergroot het toch al gemeentelijke bureaucratische monster als het om werk en inkomen gaat. Eén loket, één organisatie en één doel: het sociale beleid efficiënt ten uitvoer brengen.

De uitvoering van de Algemene Bijstandswet eist veel aandacht. Één-vijfde van de gelden die landelijk gemoeid zijn met de bijstand worden in Amsterdam verstrekt
De amsterdamse sociale dienst waar meer dan 1000 mensen werken kan worden bestempeld als een eigenwijs fort waarbinnen de chaos tot cult verheven is. Zoals een journalist een keer opmerkte “een familiecultuurtje met veel oud-CPN ers”. Peperdure automatisering die mislukte, jarenlange slechte leiding, jarenlange onwelwillendheid om samen te werken met andere instanties die zich bezig houden met werk en inkomen, en dan ook nog eens een absurd hoog ziekteverzuim van werknemers. Ingrijpen van de nationale overheid had allang al moeten gebeuren niet in het minst omdat de laatste verantwoordelijke wethouder van Groenlinks huize niets anders deed dan er niets aan doen. Iedereen wist en weet het. In het belang van Amsterdam dat zelf 50% van de kosten moet hoesten is dit prioriteit nummer 1. Al spreekt een streng antifraude beleid voor zich, veel mogelijkheden tot fraude komen niet eens voort uit de koker van de uitkeringontvangers, maar in feite uit het orgaan zelf dat eigenlijk de controle en overzicht op de uitvoering kwijt is. Er lijkt verbetering te komen nu de overheid gedreigd heeft met een boete van e 250 miljoen en de in werking zijnde reorganisatie. De sociale recherche zou voordat men zich richt op clientèle eerder kunnen richten op haar zusterorganisatie zodat een redelijke uitvoering gegarandeerd is.

In Amsterdam zijn relatief veel groepen te weten o.a. daklozen, drugsverslaafden, prostituees waarop gelet moet worden of het contact met de eerstelijns gezondheidszorg blijft bestaan. Verplichting tot contact kan nooit bestaan tenzij volgens de geldende normen mensen wilsonbekwaam zijn. Maatschappelijke organisaties spelen een sleutelrol in het behouden van het contact. Voor de naar schatting 4250 heroïne verslaafden in Amsterdam is het van het grootste belang dat de huidige methadon projecten blijven bestaan en zelfs uitgebreid moeten worden.
De huisarts is en blijft het eerste contact in de gezondheidszorg keten. Amsterdamse huisartsenpraktijken zijn overbelast. Adequate zorgverlening is nog net mogelijk, bezoek aan huis, voor ouderen essentieel, is bijvoorbeeld vrijwel niet meer mogelijk. Daarnaast kiezen mensen steeds vaker voor een eerste hulp afdeling van een ziekenhuis voor allerlei niet urgente behandeling waar deze niet voor bedoeld is.
De grootste aandacht moet de komende jaren worden besteed aan de basisgezondheidszorg in Amsterdam, de situatie dreigt tot een onwerkbare situatie voor huisartsen leiden. Daarnaast verdient de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) nog de meeste aandacht. De onderbezetting van personeel is al jaren problematisch te noemen waardoor geestelijk gestoorden dikwijls nachten in een politiecel moeten doorbrengen. Het project waarbij de ziekenhuizen via de eerste hulp deze zorg tijdelijk op zich gingen nemen is goeddeels mislukt.

Standpunten:

• Uitbreiding gecontroleerde drugsverstrekking chronisch verslaafden.
• Betere mogelijkheden voor wonen en werken voor mensen in de zorgverlening.
• Inspanningen tot verbetering van de positie van huisartsen.
• Uitbreiding hoogwaardige kinderopvang , stimulering van en door persoonsgebonden budgetten.
• Leiding sociale dienst tijdelijk uit handen geven aan speciaal management team van buitenaf onder verantwoordelijkheid van minister van sociale zaken.
• Bijspringen voor niet betaalde zorgverlening aan niet-verzekerden.
• Vermindering van de regeldruk voor maatschappelijke instellingen.

Amsterdam 7. Wonen

Er zijn in Amsterdam ongeveer 370.000 woningen, daarvan zijn er bijna 80% huurwoningen welke weer onder te verdelen zijn in sociale verhuur en particuliere verhuur. De kwaliteit van woningen is het meest gewaarborgd als burgers zelf eigenaar zijn en dus verantwoordelijk zijn. Er zijn veel tekort koopwoningen. Er is een enorme vraag naar wonen in kwantitatieve en kwalitatieve zin. Die vraag is vooral en logischerwijs van buitenaf waar waarschijnlijk nooit genoeg aanbod tegenover te stellen is. Instroom van specifieke bevolkingsgroepen is zeer belangrijk om een stad dynamisch te houden en de centrale functies te behouden die Amsterdam de hoofdstad van Nederland maken. Gegeven de situatie zijn uitbreiding van de woningvoorraad en doorstroming de speerpunten. In beginsel heb je weinig wetten en regelgeving nodig als je marktwerking geheel toelaat. Maar voor veel huidige bewoners en gewenste nieuwkomers zou wonen onmiddellijk onbetaalbaar worden als men van die situatie uit zou gaan, belangrijker nog, veel wetten en regelingen zijn ingesteld om in een evenwichtige bevolkingsopbouw (rijk,arm,handicap,urgentie, etc etc) te voorzien en om de rechten en plichten van huurders en verhuurders te waarborgen. Wil de overheid (lees gemeente) invloed behouden op voorgaande wat wenselijk is, dan zal de overheid controle moeten houden op het verhuurbeleid met controle op te bepalen aantallen woningen in elke wijk van de stad.. Al die wetten en regelingen zijn om allerlei redenen op zich meestal begrijpelijk en wenselijk. Ze zijn er om wat voor reden dan ook ,maar per definitie altijd ter beinvloeding van de marktwerking en hebben altijd invloed op elkaar. Marktwerking gaat en werkt altijd hoe dan ook door. Hoe meer wetten en regels c.q. hoe verder de afstand tot wat virtueel de marktwerking tot stand zou brengen, hoe meer misbruik,ongewenste neveneffecten en het missen van het doel van diezelfde regelgeving. Er zal altijd spanning staan tussen wat de doelen van allerlei aard zijn en wat de marktwerking virtueel had verwezenlijkt. In het algemeen zou je kunnen zeggen ,des te meer rechten dan ook des te meer plichten om te bewijzen dat men gebruik kan maken van die rechten. Regels voor wat betreft huurders in de sociale verhuur moeten daarom strenger gehandhaafd worden en worden veranderd. Onderhuur is veelvoorkomend en zou in de sociale verhuur zonder uitzondering verboden moeten worden op straffe van verliezen van de woning. Het onderhuren van indirect door de overheid beschikbaar gestelde woningen met winst is helemaal uit den boze, welke bij constatering onmiddellijk vorderbaar is door de gemeente. De reden waarom dit in Amsterdam aan de orde van de dag is komt door het feit dat het in de huidige situatie nauwelijks te controleren is. Rechten en plichten moeten met elkaar in verhouding staan. Huurders die volgens te stellen doelen te goedkoop huren moeten verplicht kunnen worden om op termijn indien mogelijk door te stromen naar duurdere woningen. Verhuurders van woningen dienen wat betreft de veiligheid en urgente zaken die de bewoonbaarheid aantasten sneller tot de orde kunnen worden geroepen.

Standpunten:

• Meer woningen en versneld te verwezenlijken door hogere bouw en verdichting
• Sociale verhuur en particulieren verhuur qua regelgeving waar gelijk gedeeltelijk loskoppelen
• M.b.t. vestigingsvergunningen huurgrens en koopgrens verhogen.
• Fraudegevoelige lotingen voor kopers nieuwbouw verplicht door notaris
• Nieuwbouw , minimaal 50% koopwoningen met uitgebalanceerde prijsopbouw met nadruk op kleine woningen
• Verplicht aantal verkoop huurwoningen door woningcorporaties aan huurders, niet met koopsubsidie maar alleen met anti-speculatiebeding
• Subsidie op verhuur van studentenkamers
• Huurcontracten studenten koppelen aan inschrijving hbo/universiteit met 1 jaar uitloop
• Onderhuur (met winst) in sociale verhuur streng aanpakken, verregaande uitbreiding controlemogelijkheden
• Toewijzingsysteem handhaven, aantal regels proberen te verminderen of te vereenvoudigen
• Voorrang voor mensen uit beroepsgroepen waar grote schaarste heerst (werknemers in de zorg, politie)
• Koppeling van bestanden belastingdienst en bewoners woningen bij inkomenstoetsen
• Erfpacht woonboten belasten gerelateerd aan economische waarde van het waterperceel, veel lager belasten als gronderfpacht.
• Na 1 jaar leegstand voor bewoning geschikte panden 'kraken' blijven toestaan.

Amsterdam 8.Verkeer,milieu en ruimtelijke ordening, projecten (3)

Amsterdam heeft als centrale functie van de regio op velerlei terrein een vanzelfsprekend goede bereikbaarheid nodig. Deze bereikbaarheid is grofweg te scheiden in het verkeer van personen en goederen van en naar Amsterdam en het verkeer in Amsterdam zelf. De capaciteit die nodig is , is afhankelijk van de ontwikkelde vraag. Met effectief beleid is het mogelijk alle vervoersvormen zo goed mogelijk te benutten. Helaas zijn we beperkt in onze vervoersvormen want we hebben niet meer dan de "benenwagen", (motor)fiets, auto, bus, metro en trein en ook de beschikbaarheid van deze vervoersvormen per plek in Amsterdam zijn beperkt.
Een groot deel van de vraag bestaat uit het zogenaamde woon-werk verkeer. Het jarenlange beleid van scheiding van wonen en bedrijvigheid heeft tot enorme vraag geleid. Bij veel bouwprojecten zoals van het op zich prima project 'IJburg' gaat men telkenmale uit van een te rooskleurige prognose van het gebruik van het openbaar vervoer. Niet dat men het stimuleren van alternatieven voor de Auto en stimuleren van plaatselijke bedrijvigheid moet stoppen, maar dat men bij aanvang van project mede door de ligging moet realiseren dat de capaciteit van de hoofd aan en afvoerwegen (ringweg A10, A9, A1,A2) voor de beoogde 45.000 inwoners van dit project met de huidige opzet zeer onvoldoende zijn. De snelwegen zijn al dagelijks propvol en na oplevering van dit project zitten de mensen 'gevangen' op hun eigen eiland. Uitbreiding van onder andere de capaciteit van ringweg A10 met zijn aan en afvoerwegen mede gelet op de 'zuid-as'bedrijvigheid moet onmiddelijk gerealiseerd worden. Dat verkeer meer doorstroomt heeft vanzelfsprekend ook een positief milieu effect. 'Het openbaar vervoer ' vaak bestempeld als de oplosser van files en milieu problematiek faalt al tijden in het bieden van een alternatief. Bewustwording dat openbaar vervoer in sommige situaties nooit een reeel alternatief is , zou op zn plaats zijn. Openbaar vervoer is alleen dan een alternatief als de capaciteit, fijnmazigheid en snelheid gegarandeerd zijn. Halve aanpak is zinloos en leidt niet tot afname autogebruik. Blijft ook altijd dat met openbaar vervoer nauwelijks goederen vervoerd kunnen worden.
Binnen de stad zou, tegen de landelijke regelgeving in, autobezit wel 'slim' belast moeten worden om autobezit te ontmoedigen omdat wij in woonwijken nou eenmaal een maximum aan parkeerplaatsen hebben. De tarieven voor parkeervergunningen in bepaalde gebieden moeten omhoog.
Het openbaar vervoer binnen de stad is op dit moment redelijk tot goed te noemen.
De bouw van de Noordzuid-lijn zou stop gezet moeten worden al is dit gezien de huidige voortgeschreden besluitvorming wellicht niet meer reëel. Ook hier gaat men uit van een veel te rooskleurige prognose van het gebruik van deze lijn na oplevering (200.000 passagiers per dag). Een metro lijn in Amsterdam is nog nooit rendabel genoeg geweest , wat op zich nog niet het belangrijkste is, maar geeft ook qua veiligheid van de gebruikers ernstige bedenkingen. Hier komt bij dat heel Amsterdam 3 a 5 jaar lang een enorme bouwput is. De aanlegkosten (nu al geschat op E 1,4 miljard) zijn niet in de hand te houden , ook het feit dat bouwen in het type grond onder amsterdam zeer risicovol is stemt tot bedenkingen. Dit alles resulterend in een tijdwinst van 15 minuten over het gehele traject t.o.v. de huidige situatie. Een alternatief zou kunnen zijn voor de as zaandam-schiphol, voor het Amsterdamse traject-gedeelte, een sky c.q. monorail traject naar gedeeltelijk Australisch voorbeeld. Het eerste argument waardoor deze mogelijkheid weggewuivd zou kunnen worden is dat het niet past in het stadsaanzicht van Amsterdam. Ook wordt in lichte mate de privacy van bewoners en bedrijven langs het traject aangetast en ontstaat daar lichte overlast. Dit zijn pittige maar dan ook de enige bezwaren voor het kiezen van deze optie. Een stille 'tram' op palen is veel goedkoper, is effectiever, de aanlegtijd is veel korter, Amsterdam wordt niet langdurig een bouwput en ontlast het verkeer op beganegrond. Een team van vormgevers en ontwerpers zou zich kunnen bezighouden met het aanzicht, waardoor 'het niet passen in het stadsaangezicht' wellicht gedeeltelijk verholpen kan worden.
Milieu voorschriften betreffende afval en afvalstoffen streng handhaven. Voorschriften met betrekking tot maximale geluidsoverlast absolute DB maxima in bepaalde gebieden verhogen. Gemiddeld gewogen geluidsoverlast door het jaar heen aan maximum stellen (schipholmodel). Amsterdam met name bepaalde gebieden in en rond het centrum hebben niet alleen een woonfunctie. Het kan niet zo zijn dat evenementen of manifestaties geen doorgang kunnen vinden door absolute maxima.

Standpunten:

• Bouw noordzuid lijn zeer kritisch volgen in verband met voortgeschreden besluitvorming, danwel stopzetten
  
• 2e coentunnel en uitbreiding capaciteit ringweg A10
  
• Tweede ringweg A9
  
• Meer faciliteiten voor Amsterdamse haven tav cruise-schepen markt
  
• Onderzoek naar sky c.q. monorail traject Ams C.S. Vijzelstraat (Noord-zuid traject)
  
• Gratis openbaar vervoer bij knelpunten of (de)stimulering (Auto, onvoldoende capaciteit openbaar vervoer)
  
• Vervolg onderzoek ondergronds distributie netwerk (geraamde kosten volgens raad van verkeer en waterstaat advies juli 1998 E 1 miljard)
  
• Onderzoek naar ondergrondse kleine ringweg onderwater grachten naast huidige centrumring
  
• Weg mr visserplein naar ijtunnel ondergronds
  
• Vrachtwagen verbod in sommige delen, maximum bestelbus voor bevoorrading
  
• Dode hoekspiegel vrachtwagens in amsterdam verplicht
  
• Oprichting kleine distributie centra (bijv. rand Albert Cuyp, rand kalverstraat) met toegang voor zwaar verkeer
  
• Waar mogelijk bij drukke knooppunten rotondes of ongelijkvloerse kruisingen
  
• Meer openbare toiletten
  
• Bruggen op spitstijden dicht
  
• Maximum aantal onderhoudswerkzaamheden aan openbare werken in bepaald gebied
  
• Aanbesteding (onderhoud) openbare werken niet alleen op financien kiezen maar ook op snelheid
  
• Terughoudend beleid t.a.v. wegdrempels en obstakels ivm politie,brandweer en ambulances
  
• Oprichting ambtenaren commissie projecten en stadsaangezichten in plaats van gemeentelijk ingenieursbureau (onafh. Architecten, planologen, bouwkundigen, historici) voor advies aan College van burgemeester en wethouders in combinatie met op te richten gemeentelijke rekenkamer
  
• Schiphol niet uitbreiden: luchtvracht of passagiersvluchten elders (flevoland, zandplaat bij Rotterdam) of naar in te polderen 'markermeer'
  
• GVB semi- privatiseren: zeggenschap moet bij gemeente blijven, onderzoek naar franchise model
  
• Wielklem afschaffen
  
• Parkeervergunningen bewoners en bedrijven duurder, bezoekers gewoon tarief gelijk of lager
  
• Uitbreiding parkeerplaatsen al naar gelang vraag bewoners, bedrijven en uitvoerbaarheid
  
• Betere doorstroming hoofdwegen (overtoom, nassaukade, etc)
  
• Max snelheid in woonwijken 30 km/u
  
• Geen onnodige éénrichtingsverkeerwegen
  
• Taxi's mogen gebruik maken van bus, tram stations indien geen belemmering tram en bus voor oppikken klanten, betere verspreiding van taxi's
  
• Stadsverkeersgeleidingssysteem
  
• Zwerfafval in parken bestrijden, wegwerpen in parken harder aanpakken
  
• Ondergrondse vuilcontainers
  
• Dienst stadstoezicht mbt parkeerbeheer richten op beheer en minder op te halen financiele targets, kans op fraude binnen organisatie minimaliseren, gedifferentieerdere tarievering
  
• Centraal station (portaal van amsterdam) vrij van obstakels zichtbaar vanaf damrak
  
• Stadsaangezichtplan voor uithangborden bedrijven in hoofdstraten (damrak, rokin etc etc)
  
• Grote fontein, weteringscircuit
  
• Opknapbeurt rembrandtsplein uitvoeren
  
• Afschuiven van budgetverantwoordelijkheden door gemeente aan stadsdelen bij grote projecten verminderen, (zeker in amsterdam-centrum)
  
• Milieu voorschriften streng handhaven, mbt tot geluid per gebied opnieuw bekijken.

9. onderwijs,sport en cultuur

Standpunten:

• Kandidaatstelling amsterdam olympische spelen
  
• Olympisch stadion behouden met sportbestemming
  
• Vrijere openingstijden horeca
  
• Initiatieven tot onderzoeken naar oprichting 2e betaald voetbalclub ondersteunen
  
• Lobby voor grote-steden toeslag leraren (ook politie, verplegend personeel)
  
• Aan te nemen leraren voorrang bieden bij huurwoning, huurcontract eerst tijdelijk na 2 jaar definitief
  
• Taal is alles, communicatie en cultuur (uitwisseling), aankomende schoolkinderen met taalachterstand vrijwel geheel richten op het nederlands
  
• Uitvalsproblemen aanpakken, spijbelen harder aanpakken
  
• Schoonmaakbudgetten voor scholen door gemeente te verhogen voorzover deze bewijsbaar niet voldoende door de rijksoverheid verstrekt worden
  
• Aktievere promotie kunstmusea buiten amsterdam en buiten nederland
  
• Semi-gratis atelier gebruik ex-studenten "rietveld" uitbreiden en opzetten
  
• Behoud van kleine pop, jazz en lichte muziek podia