| FRAGMENT UIT
´BREL´ VAN MOHAMED EL-FERS Kort na zijn moeders dood
zal Jacques Brel nog één keer een tv-optreden
geven in Nederland. Brel is dan op het hoogtepunt
van zijn roem. Een krankzinnige tijd. De toen
30-jarige Vpro-regiseur Warrie van Kampen laat in
Het Parool weten 'weg te willen uit de kille
studio' en Brel 'in een andere sfeer te willen
brengen dan waar men gewoonlijk
televisieprogramma's maakt'.
Van
Kampen roemt een week voor het optreden het
publiek van 'dichters, schilders en andere
kunstenaars' die tot het vaste meubilair van
café het Huis met de Pilaren in het centrum van
Bergen' horen. Warrie van Kampen, zelf afkomstig
uit Bergen, noemt het 'een heel fijn publiek met
een warme belangstelling voor de chansons van
deze Frans-zingende Belg'. Ook Jacques zelf zou
'zelf erg gelukkig' zijn geweest met het idee hem
in een Bergense kunstenaarskroeg te laten
optreden. Warrie van Kampen beweert er in Parijs
met Brel over te hebben gesproken.
De
zanger komt uit Italië, zijn groep wordt
rechtstreeks uit Canada aangevlogen. De volgende
dag zal het gezelschap in Madrid spelen. Brel is
al woedend om wat hem in Rome geflikt werd. Hij
moest in een tv-show Le plat pays playbacken. Om
verder geen bijgeluiden te veroorzaken hadden ze
hem daar een gitaar met touwtjes in de handen
gedrukt. In principe zong Brel alles live.
Laaiend
over de Romeinse verneukerij van zijn publiek
kwam hij in het Noord-Hollandse kunstenaarsdorp
aan. Daar werd Brel nog kwaaier toen hij merkte
dat hij in een eetcafé moest spelen.
Vpro-regiseur Van Kampen had hem voorgespiegeld
dat Bergen 'het allerbeste publiek' zou hebben.
Met mensen in de zaal die, in tegenstelling tot
Avro-publiek, wèl Frans zouden verstaan.
Wie
zitten er met Philipsoorbellen te pronken op de
voorste rij? De stokdove plaatselijke helden 'Ome
Jany' Adriaan Roland-Holst en Antonie van Kampen.
Om eventuele taalproblemen van toute-Bergen te
ondervangen, houd Ernst van Altena een inleiding.
Had hij beter in gebarentaal kunnen doen, want
zijn stem gaat verloren in het serviesgerinkel.
Ernst moet zijn tekst later in de studio
overdoen.
Van
Altena: 'Het restaurant had de boter uitgebraden.
Het bezoeken van het gratis toegankelijke en door
de Vpro betaalde concert hadden ze verbonden aan
de verplichte afname van een exclusief diner.'
Brel als
achtergrondmuziekje bij gebraden reerug,
kikkerbillen en zeetongetjes: 'Ik ben geen
kroegzanger, dat ben ik al jaren niet meer. Ik
hoor in een zaal te staan, en dan halen ze me
hier in de provincie om in zo'n kuttent voor dove
ouwe taarten op te treden.'
Na
afloop zwoer Brel luidkeels dat hij 'nooit meer
in Nederland een tv-programma zou maken'. Als de
chansonier zijn honorarium krijgt uitbetaald,
smijt hij dit woedend op de grond. Snerend dat
die 'kloteklappers van de Vpro' het maar in hun
reet moesten stoppen of anders aan het Rode Kruis
moesten schenken.
Van
Altena: 'Jojo bukte zich om de twaalfduizend
gulden op te rapen en in zijn binnenzak te
proppen. Voor zijn vertrek ontving Brel van de
Vpro ook nog een enorme, platte kaas. Jojo zat
aan het stuur van de zwarte DS, met naast zich
een tierende Brel met die kaas op z'n
knien.' Brels tirade stopt pas als Van
Altena afscheid neemt en in plaats van het
gebruikelijk Bon voyage, Allors Jacques, bon
frommage zegt.
Het
concert is één keer uitgezonden, begin juni
1964. De banden zijn waarschijnlijk verloren
gegaan bij de Vpro-paleisrevolutie van 1969.
Alles dat uit de tijd van de dominees stamde kon
niet interessant zijn. De eeuwig noodlijdende
omroep wiste de telerecording om de banden
opnieuw te kunnen gebruiken.
Jacques
Brel, de biografie van Mohamed el-Fers, is na de
dreiging van de advokaat van de erven Brel uit de
handel genomen. Het in Nederland door Jan Mets te
Amsterdam en in België door uitgeverij Scoop te
Gent uitgegeven boek is mede daardoor een gewild
verzamelobject geworden, waarvan in België al
illegale herdrukken (gefotocopieerd) zijn
gesignaleerd. Voor de speurneuzen: het boeknummer
was in Nederland ISBN 90 5330245 X en in België
ISBN 90 5312113 7
|