WWW.Boekje-Pienter.NL

Deze website is een groeidocument dat probeert zo veel mogelijk onderwerpen te bundelen die betrekking hebben op de 'way of life' van de militair, outdoor en survival.

           


 

 

 



Inhoudsopgave

EED     ESCAPE & EVASION    EPINATO     EUROCORPS

EXFILTREREN


EED

De ceremoniële beëdigingsplechtigheid volgens artikel 12a van het Algemeen Militair Ambtenaren Reglement (AMAR), zoals die voortvloeit uit de akte van aanstelling, welke is geregeld in AMAR-artikel 12.

Zo spoedig mogelijk na aanstelling legt de militair beneden de rang van tweede luitenant de volgende eed (of belofte) af:

 

"Ik zweer (beloof) trouw aan de Koning(in), gehoorzaamheid aan de wetten en onderwerping aan de krijgstucht. Zo waarlijk helpe mij God Almachtig. (Dat beloof ik.)"

Het afleggen van de eed geschiedt bij eenheden die deel uitmaken van een regiment waaraan een vaandel of standaard is toegekend - bijvoorbeeld het Regiment Geneeskundige Troepen - door het vasthouden van vaandel of standaard.

Als nieuw geïntroduceerde beëdigingsformule - voor het eerst beproefd op 3 september 1994 in Seedorf bij 42 Pantserinfanteriebataljon Regiment Limburgse Jagers - geldt dat de beëdigingsautoriteit (commandant van de te beëdigen militairen) éénmaal de formule uitspreekt, waarna de militairen één voor één de bekrachtigingsformule ("Zo waarlijk helpe mij God Almachtig" of "Dat beloof ik") uitspreken.

Bij de eed wordt het vaandel met de linkerhand vastgehouden, terwijl van de rechterhand wijs- en middelvinger worden opgestoken.

Voor militairen in de rang van tweede luitenant of hoger geldt het ceremonieel met het openen cq. sluiten van de ban.

Terug naar boven


ESCAPE & EVASION

De procedures en operaties waarbij militair personeel en/of andere geselecteerde individuen in staat worden gesteld om te ontsnappen uit vijandelijk gebied naar territorium dat onder vriendschappelijke controle is.

De bedoeling is dat je nauwkeurig het terrein observeert (rivierbeddingen, hoogtelijnen) en aansluitend naar een rendez-vouspunt verplaatst om je vriendschappelijke contact te ontmoeten. Vanaf dat moment zul je kunnen terugkeren naar eigen troepen.

E & E is typisch onconventionele oorlogvoering. Wat je hiervoor nodig hebt zijn technieken met betrekking tot survival, navigeren, verplaatsen, camouflage en verschuilen.

Bekendste voorbeeld van een geslaagde E & E is de Amerikaanse kapitein Scott O’Grady (U.S. Air Force), die zich in 1995, na met zijn F-16 te zijn neergehaald in Bosnisch-Servisch gebied, zes dagen lang verborg en probeerde te overleven tot de redding volgde. Daarbij verplaatste hij zich nooit meer dan in een straal van drie kilometer van het punt waar hij met zijn schietstoel terechtkwam. O’Grady overleefde door gras en mieren te eten; toen zijn noodrantsoen water op was, wrong hij zijn doorweekte sokken uit om aan water te komen. O’Grady werd niet gered door een Combat Search and Rescue (CSAR)-team, dat het redden van neergeschoten vliegers achter vijandelijke linies vooropstelt, maar door een Tactical Recovery of Aircraft and Personnel (TRAP)-eenheid, die bruikbaar materieel uit vijandelijk gebied haalt.

Terug naar boven


EPINATO

Acroniem voor Epidemiology NATO.

De EPINATO of DNBI (Disease and Non-Battle Injury) is een periodieke (bijvoorbeeld wekelijkse) verslaglegging wat betreft de niet-gevechtsverliezen en gevechtsverliezen van alle commandanten van Medical Treatment Facilities (MTF), zowel role 1 als 2 en 3, in een Area of Responsibility (AOR) aan de Senior Medical Officer (SMO) - de hoogste geneeskundige autoriteit, die bijvoorbeeld ressorteert binnen de Medical Operations (MedOps) - in een gegeven operatie.

De ziektecategorieën die in de EPINATO worden gerapporteerd zijn gebaseerd op de International Classification of Diseases (ICD). De EPINATO bevat 29 rapporteerbare ziekten en verwondingen bevat conform de ICD-definities.

De EPINATO-verslaglegging is gebaseerd op een drietal principes:

  • Telt de ziektebeelden, niet het aantal patiënten.

  • Dient als waarschuwing als zich een kwantiteitsprobleem voordoet in enig ziektebeeld.

  • Geeft de hoogste prioriteit aan de oorzaak van een trauma, niet aan het gevolg.

De 29 rapporteerbare ziekten en verwondingen volgens de EPINATO zijn:

1 Intestinal infection
2 Sexually Transmitted Diseases (STD)
3 Other infectious and parasitic diseases
3.1 Other infectious and parasitic diseases, if fever present
4 Alcohol and drug abuse, and dependencies
5 Mental disorders
5.1 Combat and operational stress
6 Eye disorders and problems
7 Upper respiratory
8 Lower respiratory
9 Dental and oral disease
10

Non-existing category

11 Digestive diseases
12 Gynecological diseases
13 Dermatological diseases
14 Knee problems
15 Dorsopathies
16 Other musculo-skeletal diseases
17 Iatrogenic diseases
18 Other diseases
18.1 Well visit, no disease
19 Injury due to road or traffic accidents (RTA)
20 Injury due to (military) training
21 Injury due to sport
22 Injury due to military operation or war
23 All other trauma
24.1 Heat injury
24.2 Cold injury
25 NBC-casualty
26 Animal bite

Bovenstaande informatie is afkomstig uit de missies SFOR (Bosnië) en ISAF (Afghanistan).

Terug naar boven


EUROCORPS

Eenheid ter grootte van een legerkorps, d.i. ± 55.000 à 60.000 militairen.

Het Eurocorps is de verwezenlijking van een Frans-Duits initiatief met als doel de militaire samenwerking tussen beide landen te intensiveren. Aan het eind van de jaren '80 spanden de Franse president Francois Mitterand en de Duitse bondskanselier Helmut Kohl zich hiervoor in; op 22 mei 1992 namen Frankrijk en Duitsland het zgn. La Rochelle Réport aan, een verklaring die sindsdien geldt als de oprichtingsdatum van het Eurocorps. Aanvankelijk ziet de NAVO het Eurocorps als concurrentie, maar het wantrouwen verdwijnt met de ondertekening van het zgn. SACEUR-akkoord op 21 januari 1993. In dit akkoord bepalen de Franse en Duitse stafchefs samen met de SACEUR de:

  • opdrachten van het Eurocorps in de NAVO

  • verantwoordelijkheden voor de inzetplanning

  • mogelijkheid voor het Eurocorps om onder NAVO-bevel te opereren

  • verantwoordelijkheden en relaties tussen de SACEUR en de Eurocorps-staf in vredestijd

Op 19 mei 1993 beslisten de Eurocorps-partners vervolgens het legerkorps ter beschikking te stellen van de West-Europese Unie (WEU). Drie verschillende inzetmogelijkheden worden voorzien:

  • het Eurocorps moet klaar zijn om humanitaire hulpopdrachten uit te voeren en hulp aan de bevolking te leveren bij natuur- of technische rampen

  • het Eurocorps kan ter beschikking worden gesteld voor vredesafdwingende operaties en vredeshandhavende operaties, bijvoorbeeld in het kader van de Verenigde Naties (VN) of de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE)

  • het Eurocorps kan worden ingezet als een gemechaniseerd legerkorps in gevechtsoperaties hoog in het geweldsspectrum, in het kader van de algemene verdedigingstaak (AVT) binnen het NAVO- of WEU-verdrag

Op 1 oktober 1993 wordt de Duitse luitenant-generaal Helmut Willmann de eerste commandant van het Eurocorps.

Later traden België (1993), Spanje (1994) en Luxemburg (1996) eveneens toe.

De staf van het Eurocorps is geloceerd op het Quartier Aubert de Vincelles in Straatsburg, Frankrijk. De voertaal is Engels, maar ook Frans en Duits worden gesproken. Sinds 4 september 2003 voert de Franse luitenant-generaal Jean-Louis Py het bevel over het Eurocorps.

Eind 1999 hebben de vijf Eurocorps-partners beslist dat het leger zou moeten worden geherstructureerd naar een snelle interventiemacht; in 2001 slaagde het Eurocorps tijdens een oefening in het Duitse Wildflecken in het verkrijgen van de status van snel ontplooibaar legerkorpshoofdkwartier (NATO Rapid Deployable Corps HQ) van de NAVO.

Van april tot oktober 2002 had het Eurocorps de leiding over de KFOR-vredesmacht in Kosovo, met hoofdkwartieren in Pristina en Skopje; daar bevestigde het legerkorps haar leidinggevende capaciteiten in een internationale context. Op voorstel van de Franse president Jacques Chirac in februari 2004 heeft vanaf augustus 2004 het Eurocorps de leiding over de International Security Assistance Force (ISAF) in Afghanistan.

De ter beschikking staande eenheden van het Eurocorps zijn:

  • Frans-Duitse brigade (Müllheim, Duitsland)

  • L'Etat-Major de Force 2 (Nantes, Frankrijk)

  • 10 (GE) Pantserdivisie (Sigmaringen, Duitsland)

  • 1 (BE) Gemechaniseerde Divisie (Evere, België)

  • LU Verkenningscompagnie (Diekirch, Luxemburg)

  • 1 (SP) Gemechaniseerde Divisie (Burgos, Spanje)

Terug naar boven


EXFILTREREN

Afkorting: exfil. Exfiltreren betekent niets anders dan dat personeel of eenheden, zonder te voren gemaakte planning, uit een gebied proberen te verdwijnen dat wordt gecontroleerd door de vijand.

Bedoeling is dat personeel of eenheden heelhuids terugkeren vanuit een zgn. ‘point of exit’ naar de voorste lijn eigen troepen van het door eigen troepen of eenheden gecontroleerd gebied (Area of Operations). Exfiltreren betekent op jezelf aangewezen zijn en dat je in staat moet zijn om te overleven, want natuurlijk moet primair onderkenning door de vijand (vijandcontact) worden voorkomen!

Fasen van de exfiltratie:

  • Vaststellen afgesneden van eigen troepen

  • Voorbereiden exfiltratie

  • Verplaatsing richting eigen troepen

  • Verblijven in schuilbivak (overdag)

  • Contact maken met eigen troepen

Het vaststellen van het gegeven afgesneden te zijn van eigen troepen, kan doordat personeel krijgsgevangen is gemaakt, door (afwezigheid van) radioverkeer, door visuele vaststelling of na infiltratie.

Voorbereiding exfiltratie:

  • onbruikbaar maken van essentieel materieel dat moet achterblijven (voertuigen, verbindingsmiddelen, wapens en munitie, optiek, documenten en bevelen, niet voor exfiltratie geselecteerde uitrusting)

Selecteren van voor exfiltratie benodigde uitrusting:

  • persoonlijk wapen en munitie

  • verbindigsmiddel

  • GPS, kaart en kompas

  • PGU

  • eten en drinken

Na het verplaatsen naar een gedekte locatie, wordt deze locatie rondom betrokken (rondombeveiliging). Vervolgens wordt een exfiltratieplan gemaakt - zie OTVOEM - waarbij in elk geval de volgende punten in aanmerking moeten worden genomen:

  • verplaatsingsroute (richting en globale route)

  • wijze van verplaatsen

  • locaties schuilbivak

  • (laatste) verzamelpunten

  • hoe te handelen bij vijandcontact

  • hoe te handelen als de groep uit elkaar valt

  • hoe te handelen op het verzamelpunt (codewoord, rondombeveiliging)

  • hoe te handelen indien er gewonden vallen

  • taakverdeling van de groepsleden

  • contingency plan (what if-scenario)

Na het OTVOEM'en kan de route gepland worden, waarbij rekening gehouden moet worden met:

  • plan een aanvangspunt (APT)

  • géén verplaatsing over verharde of goed begaanbare wegen

  • vermijd open terrein

  • vermijd bebouwing en oorden

  • vermijd vee

  • vermijd militaire installaties en andere lonende doelen dan wel vuurtrekkende objecten

  • maak zo min mogelijk sporen (sporendiscipline, geluids-, licht- en sporendiscipline)

  • plan zoveel mogelijk verzamelpunten, zo veel mogelijk parallel aan de verplaatsingsroute

  • plan een eindpunt (EPT)

  • maak bij het verplaatsen gebruik van oriëntatiepunten (waterlopen, hoogspanningsmasten, spoorlijnen e.d.), m.n. snijpunten van markante terreinkenmerken

  • plan een alternatieve route (plan B)

  • teken nooit routes en locaties op de kaart in

Iedereen in de groep moet minimaal op de hoogte zijn van de globale verplaatsingsroute (richting en markante terreinkenmerken), het eerste verzamelpunt en het eindpunt.

Bij het verplaatsen moet rekening worden gehouden met:

  • bij duisternis dan wel dichte mist

  • afhankelijk van de 'omgevingsdrukte'

  • in enkele colonne/colonne met enen

  • maak, ook in beboste gebieden, zo min mogelijk gebruik van paden en lanen

  • voorkom spoorvorming

  • in open terrein snel verplaatsen (5 km per uur)

  • in dich terrein langzaam verplaatsen (2 km per uur)

  • gemiddelde verplaatsingssnelheid: ± 60 meter per minuut

  • houd regelmatig luisterstops (rondom betrekken, terreinoriëntatie uitvoeren, vijandelijke bewegingen spotten, rust houden)

Bij het verplaatsen moet vijandcontact worden vermeden. Ben zéér terughoudend, indien vijandcontact onvermijdelijk is (houd het doel van de exfiltratie - terugkeer naar eigen troepen - voor ogen) agressief optreden en wegwezen.

Overdag, in elk geval indien het licht is, wordt een schuilbivak betrokken. Een schuilbivak is een gedekte locatie waar de groep zich schuilhoudt om ontdekking door de vijand te voorkomen. De eisen van zo'n schuilbivak zijn:

  • zichtdekking en gedekt tegen waarneming vanuit de lucht

  • comfort is géén eis

  • zo veel mogelijk in de buurt van (drink- en/of was)water

  • niet in de directe omgeving van open terrein, bebouwing en oorden, vee, militaire installaties en andere lonende doelen dan wel vuurtrekkende objecten

  • plan minimaal één uitwijkmogelijkheid

Het verkennen van een schuilbivak gebeurt als volgt:

  • locatie schuilbivak en minimaal één uitwijkmogelijkheid verkennen

  • verkennen door zorg van commandant + extra man

  • minimaal 1 uur voor aanbreken ochtendgloren (ENAS)

  • contingency plan (what if-scenario)

  • op locatie schuilbivak blijft extra man achter

  • commandant haalt groep op

  • verplaatsen naar locatie schuilbivak volgens 'vishaak'-principe

Het betrekken van én verblijven in een schuilbivak gebeurt als volgt:

  • wacht met inrichten van het schuilbivak tot het ochtendgloren

  • rondom betrekken vanuit de beweging

  • houd rekening met nabijbeveiliging, sporendiscipline en camoufleren

  • commandant geeft bevel met daarin terreinoriëntatie, uitwijkpunt, wachtregeling, wat te doen bij vijandcontact, eten en rust (alle actie gedekt)

Alles gebeurt in het schuilbivak, zelfs plassen en poepen. Maak daarom zo min mogelijk beweging, zorg voor geluids-, licht- en sporendiscipline, maak géén vuur, rook niet. 

Op enig moment wordt het schuilbivak verlaten:

  • vóór het verlaten geeft de commandant het bevel voor de komende verplaatsing

  • verplaatsingsgereed maken

  • sporen wissen (géén afval laten liggen)

  • verlaten bij duisternis volgens 'dogleg'-principe (misleiding vijand)

Het contact maken met de eigen troepen kan niet gepland maar ook gepland plaatsvinden:

  • maak evt. gebruik van de gevechtsveldnoodfrequentie

  • bij aanvang ochtendgloren (ENAS)

  • evt. op afgesproken locatie

  • evt. volgens afgesproken procedure

  • neem een passieve houding aan (gebruik een witte vlag)

  • werk mee

  • gevolg is behandeling als krijgsgevangene

De tips en tools met betrekking tot exfiltreren:

  • houd je altijd aan de procedures

  • beschouw iedereen als vijand, ook burgers en kinderen

  • blijf te allen tijde onopgemerkt

  • verplaats alleen bij duisternis

  • houd bij elke operationele inzet rekening met het afgesneden raken van eigen troepen

Zorg ervoor dat je in verband met het afgesneden raken van eigen troepen altijd minimaal bij je hebt:

  • kaart van het operatiegebied (Area of Operations)

  • kompas

  • wapens en munitie

  • klasse I (m.n. water)

  • zaklamp

  • zakmes

Neem daarentegen nooit informatie mee over privé-gegevens en militaire gegevens waarvan het niet noodzakelijk is dat die op de man zijn.

Terug naar boven


Laatste update: 10 augustus 2004