|
|
Deze website is een groeidocument dat probeert zo veel mogelijk onderwerpen te bundelen die betrekking hebben op de 'way of life' van de militair, outdoor en survival. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
InhoudsopgaveHAMIL HANDGREEP VAN RAUTEK HEARTS & MINDS HINDERNISBAAN HIPPOCRATES, EED VAN H.N.B.W.V. HR. MS. KAREL DOORMAN HUMAN INTELLIGENCE HAMILAfkorting voor Handboek KL-militair. Dit is voorschrift 2-1352, dat als uitgangspunt in kennis geldt voor elke individuele militair binnen de Koninklijke Landmacht en behoort tot de Persoonsgebonden uitrusting (PGU). Als zodanig is VS 2-1352 het vervolg op de voorschriften 2-1350 (Handboek voor de soldaat) en 2-1351 (Handboek voor het kader). Het Handboek KL-militair bevat sinds de 7de Opgave van Wijziging de volgende onderwerpen:
Het HAMIL is onbruikbaar indien niet op gezette tijden de Opgaven van Wijziging (OvW) worden aangebracht. Tot en met 2003 kent het HAMIL zeven van dergelijke OvW's:
Terug naar bovenHANDGREEP VAN RAUTEKNoodtransport van slachtoffers wordt uitgevoerd met de zgn. handgreep van Rautek. Immers, in een gevaarlijke situatie, bijvoorbeeld een brandend huis of een auto die dreigt te exploderen, moet het slachtoffer ondanks zijn verwondingen toch worden verplaatst.
De handgreep van Rautek is prima toepasbaar voor bewusteloze of onbekwame slachtoffers. Zie ook P.A.M.A.N. Terug naar bovenHEARTS & MINDSLetterlijk:
“harten en zielen”. De "battle for the hearts and
minds" is een serieuze opgave voor moderne krijgsmachten.
Immers: wie de harten van de lokale bevolking wint, wint hun mening en
dus gemakkelijker hun steun. Door
middel van hearts and minds-projecten zal moeten worden geïnvesteerd
in een goede verstandhouding met de lokale bevolking, die tevens een
waardevolle bron van informatie is wat betreft activiteiten die de
eigen troepen kan benadelen. Uiteindelijk
geldt: “To
fight the battle for hearts and minds is to to win the hearts and
minds of the local population." Ten
behoeve van de (tactische) Force Protection
is – naast goede
inlichtingen, materieel en moreel van de troepen - ook de bevordering
van de steun aan de bevolking door middel van hearts and minds-projecten
belangrijk. Dat weten de Britten als gevolg van hun campagnes van de
Special Air Service (SAS) in Borneo, Maleisië en Oman en leerden de Amerikanen
in de Vietnamoorlog. Bij
de SAS ontfermden de medics zich over de gezondheid van de lokale
bevolking, peuterden intussen informatie uit hen los, leerden hun taal
en gebruiken en gaven hen brandstof e.d. Een
erfenis uit de Vietnamoorlog is PsyOps (psychologische operaties). In
een poging om de hearts and minds van de Zuid-Vietnamezen voor zich te
winnen, hielpen de Amerikanen oorden die zich afkeerden van de
Vietcong. Maar PsyOps had een schaduwzijde: oorden die niet met de
Amerikanen wilden samenwerken werden gestraft. Bij
hearts and minds draait alles om de acceptatie van de aanwezigheid van
een vreemde mogendheid op andermans grondgebied. Hearts and minds is
dan ook, niet vreemd, een combinatie tussen CIMIC, Civiel-militaire
samenwerking, en PsyOps. Hearts and minds-projecten zijn meestal kleinschalig en worden uitgevoerd door of onder leiding van CIMIC. Defensiematerieel of aangekocht civiel (bouw)materieel wordt aangewend ten bate van de lokale economie: bijvoorbeeld verbindingen, openbare voorzieningen, scholen en water- en energievoorzieningen worden verbeterd (door de genie) en medische hulp wordt geboden (door de geneeskundige dienst). Vaak raken hearts and minds-projecten het werkgebied van de ontwikkelingssamenwerking. Terug naar bovenHINDERNISBAANOfficieuze afkorting: hiba. De hindernisbaan komt voor in de variaties 'standaard', die 15 hindernissen telt, en 'internationaal', die 20 hindernissen telt. Voor de hindernisbaan gelden, onderverdeeld per functiecluster, de volgende maximale tijdseisen in het kader van de Militaire Lichamelijke Vaardigheid:
De hindernisbaan is de vredeslocatie-uitvoering van het verplaatsen door het terrein en het optreden in verstedelijkt gebied. Veelvuldig voorkomende functionele activiteiten als klimmen, klauteren, kruipen en verschillende vormen van springen komen aan bod in de hindernisbaan. De hindernissen moeten op de voorgeschreven wijze worden genomen, d.w.z. conform het Reglement ZMV 1998. Omdat de accenten bij het nemen van de hindernissen liggen op zowel techniek als veiligheid, wordt het afspringen tot een minimum beperkt en zo veel mogelijk gebruik gemaakt van de uithangtechnieken. Als de hindernisbaan met wapen wordt genomen, volgt het wapen dezelfde weg als de deelnemer. De hindernis moet opnieuw worden genomen als het wapen valt tijdens het nemen van de hindernis. Vrouwelijke militairen mogen gebruik maken van de opstapjes. Onderstaand de volgorde en officiële benaming van de hindernissen op de Johannes Postkazerne in Havelte:
Terug naar bovenHIPPOCRATES, EED VANDe legendarische Griekse arts en filosoof Hippocrates (± 460 - 375/370 voor Christus), die leefde op het eiland Kos, wordt beschouwd als de Vader van de Geneeskunde. In
zijn verzameld werk over verscheidene medische problemen, ‘Corpus
Hippocraticum’, wordt de nadruk gelegd op de waarneming en de
rationele verwerking ervan in relatie tot de natuurlijke invloeden op
de menselijke lichaam en geest. Zijn werk geeft blijk van een
wetenschappelijke en tevens praktische geest en bevat onder meer
aanwijzingen voor de chirurgie van breuken en hygiënische
voorschriften. In elk geval stelde Hippocrates de patiënt centraal en
zocht hij de oorzaak van ziekten niet in bovennatuurlijke krachten,
zoals in de Oudheid gebruikelijk was.
De
oorspronkelijke Eed van Hippocrates dateert van 1878 (vastgelegd in de
Wet op de Uitoefening van de Geneeskunst uit 1865; in 1997 vervangen
door de Wet Beroepen Individuele Gezondheidszorg) en is in 2003
vervangen door een moderne versie. In de nieuwe versie is toegevoegd
dat de arts zijn medische kennis niet zal misbruiken, ook niet onder
druk, welke toevoeging is gebaseerd op de Declaration of Geneva van de
World Medical Association uit 1948 met als doel om misbruik van
medische kennis, zoals dat tijdens de Tweede Wereldoorlog plaatshad,
te voorkomen. De Eed van Hippocrates heeft strikt gezien géén juridische betekenis, maar het uitspreken van de belofte aan het einde van de universitaire artsopleiding wordt alom gezien als een belangrijk moment van reflectie. De nieuwe Nederlandse artseneed uit 2003 is nog altijd gebaseerd op de Eed van Hippocrates en luidt: “Ik zweer dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten. Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd. Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis,ook niet onder druk. Ik zal zo het beroep van arts in ere houden. Zo waarlijk helpe mij God almachtig." Terug naar bovenH.N.B.W.V.Ezelsbruggetje dat wordt gebruikt binnen het proces dat het beoordelen van de toestand (BVT'en) heet. Dit is een continue proces. BVT'en maakt deel uit van het OTVOEM'en. De "T" van O.T.V.O.E.M. neemt een uit te lichten positie in en is het meest gemakkelijk te onthouden aan de hand van het ezelsbruggetje “Henk naait Bep watervlug”, ongeacht who the fuck Henk en Bep zijn:
Zie ook O.T.V.O.E.M. Terug naar bovenHR. MS. KAREL DOORMANTer herinnering aan de schout-bij-nacht Karel Doorman (1889-1942) die in februari 1942 het bevel voerde over een geallieerde vloot (Combined Striking Force) tijdens de Slag in de Javazee (“Ik val aan, volgt mij”) werd na de Tweede Wereldoorlog het eerste en tot dusver enige Nederlandse vliegkampschip vernoemd. Overigens kwam Karel Doorman tijdens die zeeslag op 28 februari 1942 om het leven.
De bouw van de Hr. Ms. Karel Doorman begon op 3 december 1942 bij Cammel Laird & Co. Ltd. In Birkenhead’, Merseyside, Engeland; op 17 januari 1945 werd de Hr. Ms. KD bij de Royal Navy in dienst gesteld als Her Majesty’s Ship (HMS) Venerable. Deze Venerable werd vervolgens in 1948 aangekocht door Nederland voor een bedrag van 27 miljoen gulden (€ 12,2 miljoen) en werd op 28 mei 1948 in Portsmouth door kapitein ter zee F.J. Kist omgedoopt tot Hr. Ms. KD. Op 2 juni 1948 kwam het schip voor het eerst in Nederland (Rotterdam) aan. Het
vliegkampschip, met een lengte van 212
meter en een waterverplaatsing van ±
17.000 ton, kon ongeveer 20 vliegtuigen meevoeren. Het
werd van halverwege 1955 tot halverwege 1958 bij de scheepswerf Wilton
Feijenoord in Schiedam verbouwd om het geschikt te maken voor gebruik
door straaljagers. Daarbij werd het vliegdek vervangen door een
hoekdek met een helling van acht graden, en in plaats van de
hydraulische katapult werd een stoomkatapult aangebracht. Terug naar bovenHUMAN INTELLIGENCEAfgekort: HUMINT. Informatieverzameling door mensen vanuit mensen. Deze mensen kunnen infiltranten of informanten zijn, maar ook militairen. Feitelijk is HUMINT de software onder de inlichtingenverzamelprocessen. De nadelen van HUMINT zijn echter dat mensen week- en zwakheden hebben die niet altijd zijn in te schatten én dat informatiebronnen na verloop van tijd ‘opdrogen’. Daarnaast zijn bijvoorbeeld niet correct geworven informanten of infiltranten in de verkeerde organisaties juist een gevaar voor HUMINT. Iedere militair in een inzetgebied heeft de plicht en verantwoordelijkheid om, vanuit inlichtingen- en veiligheidsbewustzijn, waargenomen bijzondere situaties door te geven aan de Sectie 2 van de eigen eenheid. De meest interessante bijzondere situaties zijn van culturele, demografische, infrastructurele, militaire en sociaal-economische aard. HUMINT
wordt steeds belangrijker. Het is in het kader van Force
Protection
van
groot belang om tijdig de juiste operationele, tactische en
strategische inlichtingen beschikbaar te hebben. Een grondige kennis
van de situatie in het inzetgebied is immers van levensbelang. Binnen de Koninklijke Landmacht is binnen 103 ISTAR-bataljon een Field HUMINT-peloton werkzaam. De
NAVO splitst HUMINT op in: Overt Geüniformeerde activiteiten die openlijk en zonder noemenswaardig risico plaatsvinden. Elke individuele militair in een inzetgebied. Daarnaast kan een militair, vaak in opdracht van de Ops Room of de Sectie 2, optreden als sociale patrouille, Field Liaison Team (FLT) of Monitoring, Observation, Surveillance and Targeting (MOST) of Liaison Observation Team (LOT). De aard van de werkzaamheden richt zich in hoofdzaak op het onderhouden van contacten op lokaal niveau met lokale bevolking (locals), lokale autoriteiten en lokaal en regionaal optredende International Organisations (IO’s) en Non-gouvernemental Organisations (NGO’s). Discreet Geüniformeerde
maar verhulde activiteiten die door daartoe geworven, geselecteerd,
opgeleid en getraind specialistisch personeel worden uitgevoerd. Vaak
gaat het hierbij om personeel dat binnen een Field HUMINT Team (FHT)
gevoelige “low-profile” informatieverzameloperaties uitvoert ten
behoeve van de operationele/strategische commandant. Het specialisme
hierin is de zgn. Contact-Handling, die in een risicovollere omgeving
wordt uitgevoerd binnen een per operatie vastgestelde werkwijze. Covert Operaties
in burgerkleding of uniform die binnen het gegeven wettelijke kaders
vallen van de Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten. De
operaties zijn uitsluitend voorbehouden aan de Afdelingen HUMINT of
Contra-Inlichtingen & Veiligheid van de Algemene Inlichtingen- en
Veiligheidsdienst (AIVD) of de Militaire Inlichtingen- en
Veiligheidsdienst (MIVD). Het specialisme
van de Afdeling HUMINT is de zgn. Agent-Handling. Gerelateerde werkgebieden van HUMINT zijn onder andere:
(Met dank aan Rob Sentse en het maandblad OpLinie van de Algemene Federatie van Militair Personeel, de FNV-bond voor militairen) Terug naar bovenHUMANITAIR OORLOGSRECHTVerzameling
regels die mensen in oorlogstijd beschermen. Er zijn regels ter
bescherming van mensen die niet meevechten, zoals burgers, gewonden,
krijgsgevangenen en zieken. De
kern van de regels van het humanitair oorlogsrecht wordt gevormd door
de vier Verdragen van Genève uit 1949 en de Aanvullende Protocollen
uit 1979, die oorlogvoering in zowel inter- als intranationale (lees:
interne) conflicten aan banden legt. Vrijwel alle landen ter wereld,
de Verenigde Staten incluis, hebben deze verdragen ondertekend en het
leeuwendeel van de Aanvullende Protocollen is inmiddels bindend
gewoonterecht geworden. De
naleving van het humanitair oorlogsrecht is dan ook een verplichting:
zo moeten strijdende partijen hulpkonvooien toelaten. Staten zijn
verplicht om schendingen van het (humanitair) oorlogsrecht te
voorkomen en te bestraffen. Elke individuele militair van een staat die de verdragen heeft ondertekend dient zich te houden aan de basisregels uit het humanitair oorlogsrecht. Terug naar bovenLaatste update: 15 augustus 2004 |
