(21) Vanden doemsdaghe ende van sterven
fragment, vs.295-302.
Wer stont onlang in sin gebrucken [lees: Mer]
Die doot ded hem sien egen lucken [lees: dede h. s. ogen]
End brochten toten aertschen schic [lees: Ende, slyck (?)]
Den wisen mester van logic
Aristoteles die dair wist
Alle die natuyer ende die list
Beyde bouen ende beneden
Ende woir de meesters yem omsteeden [lees: wair die m. ye om streden]
(10) Dit is van drien coeren
fragment, vs.1-4.
Van drien kueren
Wie kiesen mach tot sinen baten
Sel ymmer tquedste laten
Ende kiesen tbeste tsinen vromen
Wair om worter kuer genomen.
(109) Vanden vier cussen
fragment, vs.121-146.
Die altois na wrake wachten
En willen met den genen schlachten [lees: niet d. g. slachten]
Die siins vaders doot vergaf
Om Christus doot: ende liet af
Te wreken doe heet wreken mocht.
Om dat siin vyant an hym socht
Genade mit oitmoede groot
Vergaf he hem siins vaders doot
Upsten goede vrydach.
Ander wrake noch geclach
Ende geerde hy in gene tyden.
Dit deed hy al om Christus lyden.
Wie veel vergeft hier up aerden
Hem sel veel vergeuen werden.
Tpater noster hout van dessen -
Als wyt wel te recht lezen -:
Her vergif ons onse misdaet
Als wy doen in sulker maet
An den genen wel on schyn [lees: anschyn]
Die jegen ons misdadich syn.
Die aldus ten sacrament gaen
Sy mogent hogelic ontfaen.
Die gaen om tsacrement te nemen*2
Recht alst Judes sonder betemen [lees: soude]