Ooit woonde Nasreddin Hodja in Turkije, maar enige tijd geleden is hij naar Nederland gekomen. Nasreddin Hodja is een hele wijze man. Hij is imam en hij is ook heel goed in wijze adviezen geven. Vooral aan zijn kinderen.

Hodja wandelde over de Kanaalstraat. Hij had net sinaasappels gekocht, ƒ1,95 per kilo, twee tassen vol, paprika’s, wat mint, en komkommers. Hij liep de Kanaalstraat af in de richting van de kerk. Ineens zag hij aan de overkant van de straat een groepje giechelende meiden lopen. Toen hij wat beter keek, toen ontdekte hij zijn eigen dochter. Een fleurig hoofddoekje, een strakke spijkerbroek en plateauzolen. Verbaasd keek hij haar na. Voor het eerst viel hem haar welgevormde lichaam op. En dat leek hem het juiste moment voor een gesprek van vader tot dochter.

’s Avonds na het eten nam hij haar apart.

"Binnenkort zul jij een leuke jongeman tegenkomen. Die zal je dan recht in je ogen aankijken. En met dat aankijken zal hij jouw ogen vangen. Denk dan aan de eer van de familie. Hij zal je uitnodigen om te gaan wandelen in het Molenpark. Denk dan aan de eer van de familie. Hij zal je heel voorzichtig een arm geven en hij zal zijn hand op jouw hand leggen. Denk dan aan de eer van de familie. Hij zal je uitnodigen om een kopje thee te gaan drinken. Hij zal zijn best doen om het jou naar de zin te maken, met honingkoekjes en veel suiker in de thee. Denk dan aan de eer van de familie. Hij zal voorzichtig met zijn hand door je haren strijken, en jij zal het leuk vinden. Denk aan de eer van de familie. Hij zal honderduit vertellen en hij zal je complimentjes maken. Denk ook dan aan de eer van de familie. En hij zal je een kus geven. Denk aan de eer van de familie. En tenslotte zal hij je bespringen. En dan maakt hij jouw familie tot schande!"

Ze knikte, dus blijkbaar had ze de boodschap van vader begrepen. Hodja was trots op zichzelf, dat hij zo open een gesprek kon voeren van vader tot dochter.

De weken verstreken. En Hodja, die nog steeds trots op zichzelf was - een voorbeeld voor alle andere mannen -, zag ineens dat zijn dochter anders uit haar ogen keek. Ook anders door het huis liep, alsof ze heel licht was. Alsof ze de grond bijna niet raakte. Ze had ineens een hele andere uitstraling. Hodja vertrouwde het niet helemaal. Dus na het eten besloot hij om haar toch nog eens een keertje apart te nemen, en hij vroeg of ze zijn verhaal goed begrepen had.

"Jawel vader," zei ze, "ik heb het heel goed begrepen. En het is precies zo gegaan zoals u zei! Ik stond bij de bushalte te wachten op lijn 4 naar de Carthesiusweg. En d’r stond een jongen naast me, die keek me aan, en zijn ogen die vingen mijn ogen. Hij maakte een afspraakje met me om ’s middags te gaan wandelen in het Oog in Al-park. En ik dacht aan de eer van de familie. Hij gaf mij een arm en legde zijn hand op mijn hand. En ik dacht aan de eer van de familie. Hij maakte me complimentjes. En ik dacht aan de eer van de familie. Hij nodigde me uit om een kopje thee te gaan drinken, en inderdaad met heel veel suiker en honingkoek. Maar ik dacht aan de eer van de familie. En hij streek met zijn hand heel voorzichtig door mijn haren, en hij gaf me een kus op mijn wang. En ik dacht aan de eer van de familie. En tenslotte heb ik hem razendsnel besprongen. En zíjn familie tot schande gemaakt!"