De emmers met goud
Als ik de Marokkaanse meisjes mag geloven dan zie je bij wijze van spreken de geesten over straat vliegen als je in Marokko bent. Dat soort dingen hoor je vertellen. Ik heb zelf ook zon Marokkaans verhaal gehoord en onthouden. Dat moet in Marokko een heel erg bekend verhaal zijn.
t Ging over een flat waarin een heel arm gezin woonde.
In de buurt van de wc hoorden ze telkens een stem roepen: Help mij. Help mij.
Iedereen die die stem hoorde, werd bang, en veel families zijn daardoor uit angst al op de vlucht geslagen. Toen was er op een keer zon gezin, dat was ook heel arm; dat was met een man en een vrouw en vier kinderen. En ze waren echt heel arm. Nou, die gingen dus in dat huis wonen.
Op zeker moment zei die man: Ja, wat heb ik te verliezen? Ik moet kijken wat het is. Misschien is het wel echt iemand die in nood zit ofzo.
Dus die man ging op onderzoek uit en toen zag ie daar een geest zitten van een man in een hele witte jurk. Die geest zat met twee emmers goud in zijn handen.
Toen zei die geest: Help mij. Die emmers zijn zo zwaar. Verlos me van deze emmers, dan zal ik zorgen dat je niet meer in armoede leeft.
Toen heeft die man de emmers gepakt. Dankzij die emmers werd die man plots heel rijk. En hij is ook rijk gebleven, want elke keer als hij wat van het goud uitgaf, werd het vanzelf weer bijgevuld. Wat eraf ging, kwam er ook gelijk weer bij.
Dat schijnt een heel bekend verhaal te zijn in Marokko. Ik heb het horen vertellen door een Marokkaans meisje uit groep acht van de basisschool.
(Deze Marokkaanse sage werd verteld door de Nederlandse middelbare scholiere Valerie Goedhart)