Nasreddin Hodja is een boom aan het zagen, en hij zit op de tak die hij aan het afzagen is.

Er komt iemand voorbij en die zegt: "Hé, Hodja, kijk uit. Want als je daar blijft zitten, dan stort je zo naar beneden."

Nasreddin neemt de situatie nog eens in ogenschouw en gelooft het niet: nee, dat zal toch niet gebeuren? Want ik ben gewoon bezig met het afzagen van een tak. En hij gaat door met die tak, en opeens, onder een hoop kabaal, valt 'ie naar beneden.

En Nasreddin denkt: hé, die man die wist dat! Dus hij rent de man achterna, want dat is vast een profeet. Als hij kan voorspellen wat er gebeurt, dan weet hij dus nog veel meer.

Dus hij rent achter die man aan en zegt: "Hé, jij bent vast een profeet. Dan kan je ook wel voorspellen wanneer ik zal sterven."

Tja, denkt die man: ik heb geen zin om aan zo'n dom figuur veel tijd te besteden.

Dus hij zegt: "Ja, als de ezel twee keer balkt, dan ga je dood."

Korte tijd later zit Nasreddin weer op zijn ezel, en ja hoor, dan balkt die ezel twee keer. O, van schrik valt Nasreddin van z'n ezel af, en hij is helemaal van de kaart dat hem dit nu gebeurt.

Er komen mensen voorbij en zeggen: "Jeetje, ik geloof dat de hodja dood is. Misschien is 'ie wel omgevallen of zo."

Dan maken de mensen een kist voor Nasreddin en ze stoppen hem erin. Vervolgens beginnen ze met de kist op de schouders te lopen.

Na een tijdje zeggen ze: "Ja, waar woont Nasreddin eigenlijk precies? Want we moeten wel even langs z'n huis. Is dat nou rechtsaf of linksaf, of èh...?"

Intussen is de hodja door het schokken van de kist weer bij zijn positieven gekomen. Hij maakt de kist open om zich ermee te bemoeien: "Ja, je moet hier naar links."

De mensen schrikken enorm: "Wha, d'r is een dode opgestaan!"

Ze laten de kist met Nasreddin vallen en rennen hard weg.