Jean Pesijnshofje

Kloksteeg 21

Gesticht in 1655

Gebouwd in 1683

Restauratie 1978-1979

Bestuur: College van regenten namens de Waalse Hervormde Gemeente

 

Foto’s © Marinus Klein

 

De geschiedenis van dit hofje begint aan het begin van de 17e eeuw.

Ene Jean de Lalaing bezat aan de zuidzijde van het Pieterskerkhof (thans Kloksteeg) vier huizen waarvan hij het derde verhuurd had aan Jan Mote. Het moet een vrij groot pand zijn geweest. Belastingbronnen van de stad Leiden reppen daarover. In het jaar 1611 verkocht de Lalaing dit huis aan een viertal Engelsen waaronder de predikant John Robinson. De Engelsen behoorden tot de zogenaamde Pilgrim Fathers, een uit Engeland uitgeweken groep andersdenkende Christenen. Zij werden in Engeland omwille de opvattingen van hun het geloof vervolgd. Achter hun huis lag een open stuk grond waarop zij 21 woninkjes bouwden, de ‘Groene Poort’ geheten. Die al weldra de ‘Engelse Poort’ werd genoemd. De huisjes werden bewoond door leden van de gemeente van Robinson. In 1602 vertrok een deel van de Engelse geloofsgroep via Delfshaven naar Amerika met uiteraard avonturiers in hun kielzog.

John Robinson bleef zelf met de rest van zijn gemeente in Leiden wonen. Hij overleed op 1 maart 1625 en werd in de Pieterskerk begraven. Een tweede groep van de aanhangers van John Robinson vertrok alsnog in 1629 naar Amerika.

William Jepson, een van de Pilgrim Fathers van het eerste uur had in dat jaar de vier huisjes en de Poort in bezit. In 1637 verkocht hij een deel van zijn bezittingen aan de schrijnwerker Stoffel Jansz Ellis. Zijn twee kinderen verdeelden de huisjes en deden de huisjes in februari 1678 over aan Marie de Lannoy, de weduwe van Jean Pesijn. Hij en zijn echtgenote behoorden tot de Waalse Gemeente in Leiden. De uitvoerders van haar laatste wil lieten het complex woninkjes slopen om er ter plaatse het hofje te bouwen dat naar Jean Pesijn werd vernoemd. Daarover op een volgende pagina meer.  

 

hofje van Jean Pesijn - vervolg