Jean Pesijnshofje
Kloksteeg 21
Gesticht in 1655
Gebouwd in 1683
Restauratie 1978-1979
Bestuur: College van regenten namens de
Waalse Hervormde Gemeente
Foto’s © Marinus Klein
De geschiedenis van dit hofje begint aan
het begin van de 17e eeuw.
Ene Jean de Lalaing bezat aan de
zuidzijde van het Pieterskerkhof (thans Kloksteeg) vier huizen waarvan hij het
derde verhuurd had aan Jan Mote. Het moet een vrij groot pand zijn geweest.
Belastingbronnen van de stad Leiden reppen daarover. In het jaar 1611 verkocht
de Lalaing dit huis aan een viertal Engelsen waaronder de predikant John
Robinson. De Engelsen behoorden tot de zogenaamde Pilgrim Fathers, een uit
Engeland uitgeweken groep andersdenkende Christenen. Zij werden in Engeland
omwille de opvattingen van hun het geloof vervolgd. Achter hun huis lag een
open stuk grond waarop zij 21 woninkjes bouwden, de ‘Groene Poort’ geheten. Die
al weldra de ‘Engelse Poort’ werd genoemd. De huisjes werden bewoond door leden
van de gemeente van Robinson. In 1602 vertrok een deel van de Engelse geloofsgroep
via Delfshaven naar Amerika met uiteraard avonturiers in hun kielzog.
John Robinson bleef zelf met de rest van
zijn gemeente in Leiden wonen. Hij overleed op 1 maart 1625 en werd in de Pieterskerk
begraven. Een tweede groep van de aanhangers van John Robinson vertrok alsnog
in 1629 naar Amerika.
William Jepson, een van de Pilgrim
Fathers van het eerste uur had in dat jaar de vier huisjes en de Poort in
bezit. In 1637 verkocht hij een deel van zijn bezittingen aan de schrijnwerker
Stoffel Jansz Ellis. Zijn twee kinderen verdeelden de huisjes en deden de
huisjes in februari 1678 over aan Marie de Lannoy, de weduwe van Jean Pesijn.
Hij en zijn echtgenote behoorden tot de Waalse Gemeente in Leiden. De
uitvoerders van haar laatste wil lieten het complex woninkjes slopen om er ter
plaatse het hofje te bouwen dat naar Jean Pesijn werd vernoemd. Daarover op een
volgende pagina meer.
hofje van Jean Pesijn -
vervolg