Sint Pieters- of van der Speckhofje

Pieterskerkhof 1645

Gesticht in een bestaand complex in 1645

Bestuur: College van B. en W. van Leiden

Het hofje werd in 1645 bij testament gesticht door Pieter Gerridse Van der Speck. Bij leven als rentmeester van de Leidse parochiekerken, had hij op een binnentuin achter zijn woonhuis aan de Langebrug acht huisjes laten bouwen.

In 1645 maakte hij zijn testament en bepaalde dat de huisjes van het hofje eeuwigdurend door oude mensen mochten worden bewoond. De vier huisjes aan de Langebrug waren bestemd voor weduwen. De overige huisjes waren bedoeld voor oudere echtparen. Van der Speck had voorts vastgelegd dat boven de toegangspoort van het hofje zoals gebruikelijk een regentenkamer moest worden gebouwd. Door gebrek aan financiële middelen werd de regentenkamer echter niet gerealiseerd.

Vanaf de stichting van het eenvoudig hofje was het voortbestaan niet rooskleurig.

Gelukkig bedacht Mejuffrouw du Pon in 1823 in haar testament een aantal Leidse hofjes waaronder het Van der Speckhofje. Door dit legaat werd de geldelijke situatie aanmerkelijk verlicht. In 1977 werd besloten het hofje te restaureren en zijn er daarna jongeren in gehuisvest.

U vindt de toegang van het hofje in het hoekje van het Pieterskerkhof vlak naast de voormalige Waalse Bibliotheek. Een lange steeg achter het deurtje leidt naar het intiem verscholen hofje. Wie voor de eerste keer het deurtje opent aarzelt met naar binnen gaan, bang om de intimiteit van het hofje te verstoren.

De gevelsteen boven het deurtje vertelt dat het “Pieters-hoff” werd “gestigt bij Pieter Gerritsz. Van der Speck Anno M.D.C.X.L.V.”

hofje van Sint Pieter - vervolg