Sint-Salvatorshofje

Steenstraat 17

Gesticht in 1625

Gebouwd in 1639

Gerestaureerd 1978 – 1979

Bestuur: Stichting Leidse Studentenhuisvesting

 

Foto’s © Marinus Klein

 

Dit hofje werd in 1625 gesticht door de Rooms-katholieke priester Pauwels van de Velde. Hij was de jongste zoon van de bierbrouwer en olieslager Claes van de Velde die in 1572 met zijn gezin naar Utrecht uitweek. Om de een of andere duistere reden stond hij bij de Watergeuzen in kwaad daglicht. Als Raad en Schepen van Leiden was hij echter een loyaal burger geweest. Zijn oudste zoon was toen al tot priester gewijd.

Zijn jongste zoon Pauwels volgde in Utrecht de opleiding tot katholiek geestelijke.

 

Toen in Holland de gemoederen waren gekalmeerd keerde Pauwels van de Velde naar zijn geboortestad Leiden terug om zich er als priester te vestigen. Wonderwel werd hem bij de uitoefening van zijn ambt weinig in de weg gelegd. Het werd hem zelfs toegestaan in priestergewaad in het openbaar te verschijnen en dat was eigenlijk verboden. Althans, hij ondervond er geen hinder van. Alleen baldadige jeugd liepen hem spottend na.

Na een gezegend herderlijk leven overleed hij op 90-jarige leeftijd in het Bethaniënhofje, vermoedelijk rond 1639. Zijn buren op het hofje verraste hij met een voor die dagen vorstelijk legaat.

In dat jaar werd het hofje gebouwd dat de naam Sint Salvator of Salvator Mundi kreeg. Ongehuwde vrouwen en weduwen vonden er onderdak en verzorging. Regelmatig kregen de bewoonsters brood en kaas en in het voorjaar een ruime hoeveelheid turf. Op de naamdag van Sint Petrus en Sint Paulus werd een extra broodje verstrekt. Uiteraard moest er op vrijdag worden gebeden voor het zielenheil van de stichter.

De geschiedenis van het hofje is niet opzienbarend.

Jarenlang werd het hofje bestuurd door leden uit het geslacht van Pauwels van de Velde. Toen die aan het eind van de 18e eeuw er niet meer waren werd een rentmeester aangesteld.

De volgende foto brengt ons in het hofje.

 

hofje van Sint Salvator - vervolg