Paul en Simon in de TRIONYX

De NSV (Nederlandse Schildpadden Vereniging) geeft 6 keer per jaar een blad uit: TRIONYX, met info over schildpadden, het houden van schildpadden en actuele wetten en regelgeving.

In de uitgave van augustus 2006 staan onze schildpadden. Hieronder staat het verhaal nogmaals zodat ook niet NSV leden dit kunnen lezen.

 

Op bezoek bij…Marc en Manon

Nadat de vorige ‘Op bezoek bij..’ ging over een bezoek bij een lid van het eerste uur en voornamelijk landschildpadden in the picture stonden, ben ik voor deze editie op bezoek geweest bij een tweetal leden van het laatste uur. Ik ben op bezoek bij Marc en Manon, houders van een aantal Noord-Amerikaanse waterschildpadden. Wie op de najaarslanddag van 2005 is geweest, heeft tijdens de lezing van Ruben over zijn druppelschildpadden al wat foto’s langs zien komen van één van de verblijven van Marc en Manon. Reden te meer om deze locatie eens te bezoeken.

 

Schildpadden.

Marc en Manon wonen in Utrecht en zijn nu ongeveer 4 jaar samenwonend. Manon had al een jaar of wat, zoals zovele binnen de NSV, een paar Roodwangen (Trachemys scripta elegans), te weten Paul en Simon. Beide dieren zijn voor hun geslacht groot te noemen. Het mannetje Simon is ruim 20 centimeter en het vrouwtje is een joekel van bijna 26 centimeter. Deze schildpadden van Manon zijn al die jaren met haar mee verhuisd van studentenflat naar huurwoninkje en nu dan dus samen met Marc. Marc kon de hobby (als liefhebber van visaquaria) wel begrijpen en het duurde dan ook niet lang of ook Marc was verslingerd aan deze dieren.

En dan zijn twee Roodwangen in een gigantische bak, voor ons als schildpaddenhouders heel begrijpelijk, opeens niet meer genoeg. Dan gaat het bloed kriebelen en wordt er op internet informatie gezocht. En via een oproep op een aanbiedingssite konden ze in december 2004 een tweetal volwassen roodwangvrouwen overnemen. Deze twee dieren hadden flinke snavelbekkies en konden zeer slecht zwemmen. Manon heeft 1 van de dieren letterlijk zwemles moeten geven, wilde ze het vertrouwen om het dier in de grote bak te laten zwemmen. Verder kwamen ze al snel via schildpaddenfora in contact met een kweker uit Amsterdam en na enige tijd deden in april 2005 drie nakweek druppelschildpadden (Clemmys guttata) hun intrede in het Utrechtse. Deze dieren staan ook ingeschreven bij de stamboekhouder van deze soort, de heer Winkelman.

Tenslotte hebben ook Marc en Manon via het uitwisselings- en kweekproject van de gewone muskusschildpad (sternotherus odoratus) (zie ook de verslagen hierover van Drubbel e.a. in Trionyx 4-1 en 3-5) in december 2005 een tweetal nakweek muskusschildpadjes ontvangen.

 

Huisvestingen.

Marc en Manon houden hun dieren in zeer ruime en mooie verblijven. Over de grote bak (270 bij 60 bij 60 cm.) van de Roodwangen geven zij aan dat dit nog een oud zee-aquarium is dat eerst bij Safaripark de Beekse Bergen heeft gestaan. De originele sloten die aan de kap zitten bevestigd, zijn een van de details die nog uit die tijd stammen. In de bak is een groot zandeiland gekit en hier wordt veelvuldig gebruik van gemaakt om te zonnen of de eieren af te zetten. Momenteel wordt deze bak in tweeën gedeeld door een afrastering van gaas omdat het mannetje apart wordt gehouden van de drie vrouwtjes. Enige agressie wordt zo voorkomen en alleen voor wat paarpogingen worden de dieren bij elkaar gezet. Wat verder deze bak echt een eyecatcher maakt is, zijn de grote vissen die samen worden gehouden in deze bak. Een drietal uit de kluiten gewassen Barbus Schwanefeldii van een centimeter of 25 , wat kleinere visjes en een grote Indische algeneter van al zeker 6 jaar zwemmen rustig in de bak hun rondjes. Zolang ze gezond blijven gaat dat prima samen. Zwakke vissen worden echter ogenblikkelijk gegrepen en opgegeten. Gekscherend geeft Marc dan ook aan nooit zieke vissen te hebben…

Ook de bak van de druppelschildpadden is een mooi verblijf van 200 bij 40 bij 50 cm. Deze bak is in 4 compartimenten verdeeld en voorziet zo in verschillende habitats waartussen de schildpadden kunnen kiezen. Het water in deze bak staat op kamertemperatuur en de bak wordt verder door een gewone TL buis en een UV TL buis verlicht. Boven het landgedeelte staan ook een drietal kleine spotjes. De drie druppelschildpadden hebben ook in deze bak hun winterrust doorgemaakt en hebben in die tijd de gehele bak omgespit. Het gedrag van de dieren in deze tijd was heel leerzaam voor Marc en Manon. De dieren groeven zich veelvuldig in en dit heeft er zelfs toe geleid dat één van de dieren een hele week echt spoorloos was verdwenen in de bak. De dieren groeien voorspoedig en krijgen louter natuurlijk voedsel te eten.

De jonge muskusjes zitten voorlopig in een bescheiden opkweekaquarium met veel hout en waterplanten. Watertemperatuur in deze bak is zo’n 25 graden en de lamp op tijdschakelaar verlicht de bak gedurende enkele uren per dag. Ook deze diertjes groeien voorspoedig. Leuk detail is dat een van de nakweekdiertjes is geboren op de verjaardag van Manon.

Enige uitbreiding van de dieren is er vooralsnog niet gepland. Wel gaan ze binnenkort verbouwen en dan zal ook Simon zijn eigen bak krijgen en krijgen de roodwangdames het grote verblijf voor henzelf (en de vissen). Ook de vijver in de uitbraakvrije achtertuin zal van de zomer weer worden bewoond door de  schildpadden. Wel geven ze aan stiekem te dromen van een zwarte dikkopschildpad en een Europese moerasschildpad. Aangezien er wel vaker in december schildpadden zijn bijgekomen zou ik willen zeggen: jullie zijn snel klaar met de verlanglijstjes in december…

Het enthousiasme waarmee Marc en Manon met hun dieren omgaan is ook duidelijk te zien op hun eigen website: www.paulensimon.6x.to . Hier staan de meest mooie foto’s van hun dieren en ook geven zij weer hoe zij de dieren verder verzorgen. Een reactie in hun gastenboek wordt ook zeer op prijs gesteld.

 

De visie van Marc en Manon

Op mijn vragen wat zij denken over verschillende aspecten van onze hobby komen de volgende punten naar voren.

Marc en Manon waren in hun zoektocht naar informatie over schildpadden al snel lid geworden van diverse fora op internet. Hier werden ze ook attent gemaakt op het bestaan van de NSV. Toen Ruben ook nog eens vroeg om wat foto’s van hun druppelschildpadden voor zijn lezing, konden ze eigenlijk niet meer om de NSV heen. Ze kwamen dus kijken op de NSV landdag en daar zag Ferry zijn kans schoon. Marc en Manon mochten pas naar huis als ze lid waren! Nu, dat wilden ze wel want inmiddels zagen ook Marc en Manon wel in dat de NSV veel kon bieden. Ook de informatie in Trionyx en de gezellige sfeer op de landdag heeft daar zeker aan toe bijgedragen.

Gezien de nog steeds schrijnende dumpgevallen is Manon ook al enige jaren donateur van het schildpaddenopvangcentrum in Alphen aan den Rijn, de SSA. Manon is van mening dat deze instantie veel dierenleed voorkomt en ook de bezoekjes aan het centrum zijn en blijven een ervaring op zich.

Marc geeft aan dat hij ook het beschermingsproject van een aantal samenwerkende organisaties voor zeeschildpadden in Suriname onder de aandacht wil brengen. Op de website www.cccturtle.org/ccctmp.htm  staat een mooie impressie van dit onderzoek. Marc geeft aan dat hij bij veel beschermingsprojecten en onderzoeksprojecten de resultaten danwel het vervolg van al het verzette werk mist. Veelal wordt er over de start veel informatie gegeven maar hoor je er later vrij weinig meer van. Marc ziet in Trionyx een mooi middel om verslag te doen van de vorderingen van dergelijke projecten. Zo blijven donateurs etc. meer betrokken bij de nut en noodzaak om vooral door te gaan met dat belangrijke werk. De verslagen van Henk Zwartepoorte als conservations-officer in Trionyx noemen zij dan ook een goed voorbeeld!

Marc en Manon vinden ook dat er een duidelijk stap moet worden gezet in de commerciële handel in schildpadden. Illegale handel dient fel bestreden te worden en in de reguliere legale handel mogen de prijzen wel wat opgeschroefd worden om impulsaankopen te voorkomen. Zo zou het ook een idee zijn om de verkoop van reptielen en amfibieën louter in daarvoor gediplomeerde winkels toe te staan. Dus met recht aquarium en terrarium gespecialiseerde winkels. Of net zoals bij honden en katten alleen nog maar via kwekers en via stamboeken of werkgroepen en verenigingen. Een importverbod op één soort zoals bij de roodwangen heeft geen nut, omdat de handel dan gewoon overschakelt op een volgende soort.

 

Tenslotte.

Ik vond het weer een geslaagde ‘Op bezoek bij…’ en ik wil Marc en Manon dan ook hartelijk bedanken voor hun gastvrijheid. Ook kijk ik alweer uit naar het volgende bezoek. Deze kandidaat woont in ons buurland België en zal voor menigeen geen onbekende zijn. De hoeveelheid en diversiteit aan dieren en bovendien zijn inbreng binnen de NSV maken dit eigenlijk tot een ‘must do’-bezoekje.

 

Geschreven door Joris Drubbel voor TRIONYX