Vijfenzeventig jaar v.v. Baronie
1926- 2001


Hoofdstuk 2


Degradatie van het eerste, maar een zeer constante jeugd

Had men in voorgaande jaren het onheil nipt weten te ontlopen, in het seizoen 1948-1949 degradeerde Baronie uiteindelijk naar de 2e klasse. Baronie had in die jaargang nog de zo gevreesde degradatiewedstrijden kunnen ontlopen, maar verspeelde die mogelijkheid op knullige wijze.
In de wedstrijd Maurits-Baronie te Geleen had Baronie aan een gelijkspel voldoende gehad, maar dat werd in de slotfase bij de 1-1 stand zomaar weggegeven. Een strafschop voor Baronie ging hieraan nog wel vooraf!:
"We liepen allen naar voren om toch vooral te zien hoe onze middenvoor de strafschop zou benutten. Dit bleek later onze grote fout te zijn.
Hij zette zich achter de bal, schoot in, doch de keeper van Maurits wist de bal te stoppen. Dit was echter niet het ergste. Wat erger was; een van de spelers van Maurits gaf de bal, die door de keeper was gestopt, een trap in de richting van ons doel, met als gevolg dat wij allen waren gepasseerd. De Linksbuiten van Maurits wist de bal te bemachtigen en kon er vrij mee naar ons doel lopen, waar hij alleen de keeper van ons voor zich had. U begrijpt het zeker al. Dit werd een doelpunt en wij verloren de wedstrijd met 2-1 met als gevolg degradatiewedstrijden" , zo herinnert
Rinus Broeders zich het fatale duel.

Een positief gegeven uit dat seizoen was dat bleek dat Baronie populairder was dan ooit tevoren. Niet minder dan 240 leden stonden bij aanvang van het seizoen ingeschreven bij de in 1937 opgerichte supportersvereniging. Maar ook niet-leden waren veelal aanwezig om Baronie moreel te steunen. Zo werd de wedstrijd Sittardsche Boys-Baronie-D.N.L. door in maar liefst 12 bussen vervoerde Baronie-aanhangers bijgewoond. Een kleine rekensom leert dat zo'n kleine 400 man uit Ginneken en Breda in Sittard aanwezig moeten zijn geweest.

Het leed van de degradatie in 1949 werd overschaduwd door het plotseling overlijden op 15 maart (verkeersongeval) van de toenmalige voorzitter van Baronie D.N.L., de Heer Drs. Max van Iersel. Zijn voorzittersplaats werd toen door de Heer H.A. de Kroon overgenomen.
In datzelfde jaar werd de toevoeging "De Nederlandsche Leeuw" geschrapt. Baronie D.N.L. werd weer gewoon "v.v. Baronie", de naam die men tot op de dag van vandaag draagt.
Voor de jeugd van Baronie was het seizoen 1948-1949 er een van grote successen. In het genoemde seizoen telde Baronie in totaal tien elftallen, waarvan zes jeugdteams. Zoals is op te maken uit de verschillende nummers van de Baronie-Flitsen, bestonden Baronie 5 tot en met 10
uitjeugdspelers.
In 1949 werden zowel Baronie 5, 8, 9 en 10 kampioen, terwijl de overige twee elftallen, het zesde en zevende, als tweede op de ranglijst eindigden. Een stukje uit de Baronie mitsen van 21 april 1949 over het kampioenschap van het tiende, waarin ook opgenomen enkele woorden van Broeder Hyacinthus, de 'Baroniekapelaan', over zijn Baronie 10:

"Ja, ja, onze jongste gasten hebben ook het kampioenschap behaald van hun afdeling (klas B III) en dat nog wel zonder te spelen, omdat U.V.V. 4 zo vriendelijk was om van Advendo 6 te verliezen. Baronie moest toen nog wel tegen U.V.V. 4 spelen doch waren niet in staat om U.V.V. voor de tweede keer de das om te doen.
Er werd met 4-0 verloren en Broeder Hyacinthus wees voor deze nederlaag onder meer de volgende oorzaken aan:'veel grotere tegenstanders ... zij waren vlugger en schoten beter ... na rust sterke wind tegen en een paar buitenspeldoelpunten' . Niettemin, gelukwensen voor de kampioenen in hun zwarte shirts met groenwitte badge."


Ons tiende kampioen.
Boven vlnr Br. Hyacinthus (leider), Sjef Mol, Toon van Alphen, Cees Opperman, Huub Bogaert,
Janus Verdaas, Karel ter Haar, Piet van Boxel en Theo Diels.
Onder vlnr Willy Bakker, Willy van de Corput (keeper) en Joop Rickert

hoofdstuk 2.3 hoofdstuk 2.5