Vijfenzeventig jaar v.v. Baronie
1926- 2001


Hoofdstuk 3

Tweede Divisie

Betaald voetbal startte voor Baronie in het seizoen 1955-1956 in de 1e klasse B. En men begon verrassend sterk. In de eerste drie wedstrijden werden achtereenvolgens Heracles uit (3-4), Helmond thuis (3-2) en L.O.N.G.A thuis (2-1) aan de zegekar gebonden en de eerste acht
wedstrijden bleef Baronie zelfs ongeslagen. Baronie leek een ware verrijking voor de nieuw gestarte afdeling. Helaas kon men de goede prestaties geen vervolg geven, en aan het eind van de rit moest Baronie genoegen nemen met een plaats onder de eerste vijf, wat betekende dat men werd teruggezet naar de in het leven geroepen Tweede Divisie. Hier zou Baronie tot het einde van het betaald voetbalavontuur bivakkeren.

De jeugd van Baronie telde inmiddels zeven elftallen. Het vlaggenschip van de Baroniejeugd - Baronie 5 - deed het aanmerkelijk beter dan Baronie 1 in die jaargang. Niet alleen werd men voor de zoveelste maal kampioen van het gewest, ook mocht men zich na enerverende wedstrijden tegen de kampioenen van de andere gewesten, P.S.V. en J.V.C. Cuijk, kampioen van Brabant noemen!
Over de seizoenen 1956-1957, 1957-1958 en 1958-1959 valt eigenlijk niets zo gek veel te vertellen. Baronie speelde mee in de Tweede Divisie - de ene keer in afdeling A, de andere keer in B - maar kon geen potten breken en eindigde doorgaans in de middenmoot.
Vermelding verdient misschien nog wel het zeer verdienstelijke gelijkspel dat Baronie in 1958 in de jaarlijkse vriendschappelijke wedstrijd tegen N.A.C. behaalde.

Marathoncompetitie

De publieke belangstelling liep door de toch wel tegenvallende resultaten terug en dit had ook een negatieve invloed op het ledental van de supportersvereniging. Juist dit gegeven zou het zo moeilijk maken voor vele clubs - Baronie stond hier zeker niet alleen - die zich in het betaalde avontuur hadden gestort.
Toch zou Baronie het nog ruim een decennium volhouden in de Tweede Divisie, dit ondanks het feit dat het doek al bijna in 1960 was gevallen. Het had immers niet veel gescheeld of Baronie had al in 1960 nood-gedwongen terug moeten keren naar de amateurs. Nadat de laatste wedstrijd in de reguliere competitie thuis kansloos werd verloren van Haarlem met 1-6 (de uitslag tekende de sportieve mineur waarin Baronie verkeerde) ving de slopende degradatiecompetitie aan voor de Baronnen. Samen met U.V.S., Zwartemeer, Zwolsche Boys, Xerxes, Velocitas, Rheden en O.N.A. moest Baronie gaan strijden voor viel plaatsen die recht gaven op handhaving in de Tweede Divisie en daarmee tevens handhaving in het betaald voetbal. Een gedeelte van deze wedstrijden werden door Baronie afgewerkt op het terrein van N.A.C., omdat een nieuw Baroniestadion inmiddels in aanbouw was. Maar ook deze nacompetitie gaf niet direct een beslissing.
Toen alle wedstrijden in de play-offs gespeeld waren, bleek dat Baronie samen met Xerxes en Velocitas gedeeltelijk als vierde was geëindigd. Een extra nacompetitie was dus noodzakelijk. In de vierenveertigste wedstrijd in deze marathoncompetitie - een beslissingsduel te Dordrecht - werd van Xerxes met 1-0 gewonnen en daarmee eindelijk het behoud van het Tweede Divisieschap veilig gesteld.

hoofdstuk 3.1 hoofdstuk 3.3