Vijfenzeventig jaar v.v. Baronie
1926- 2001


Hoofdstuk 4

Een enorme jeugdafdeling

In 1976 vierde Baronie haar vijftig jarige bestaan, een feest dat onder meer gevierd werd in Gemeenschapshuis Vianden, hartje Ginneken. Dit maal niet met een titel van het eerste team, maar wel met een kampioenschap van Baronie 4.
Dit, om maar even aan te geven dat Baronie weer een echte amateurvereniging was geworden, waarbij naast het eerste elftal ook de overige teams van belang waren.
Want Baronie was en is niet zomaar een van de vele voetbal-verenigingen in Breda, nee, anno 1976 was Baronie uitgegroeid tot een club met maar liefst veertig elftallen, waarvan vijfendertig jeugdteams. Met name deze grote jeugdafdeling vormde het grote draagvlak van de amateurvereniging Baronie. Wanneer we spreken over de jeugd van Baronie in de 'moderne' tijd, dus na het wederom omarmen van de amateurstatus, kunnen we niet om een aantal namen heen.

Kende Baronie in een ver verleden in broeder Hyacinthus een jeugdman in hart en nieren, vanaf de jaren zeventig was deze rol weggelegd voor Frans Rademakers. Men kan niet anders beweren dan dat Rademakers lange tijd een spilfunctie heeft gehad binnen de jeugdafdeling van Baronie.
Niet alleen als leider/trainer/verzorger van talloze jeugdteams, maar ook in vele andere functies - waaronder jeugdsecretaris en redacteur van de Switch - was hij meer dan actief.

In diezelfde periode streden de selectieteams van Baronie ook jaar in jaar uit in de diverse leeftijdscategorieën mee voor de hoofdprijzen. Pas toen medio jaren tachtig begonnen werd met het toekennen van een aparte status aan jeugdelftallen van betaald voetbalorganisaties, en er per jeugdcategorie nieuwe afdelingen in het leven werden geroepen, moest de Baroniejeugd een stapje terug doen.
Met name het vlaggenschip van de Baroniejeugd - de hoogste A-jeugd van Baronie - deed volop van zich spreken. Zeker tot aan het midden van de jaren tachtig, totdat de betaald voetbalorganisaties zich afscheidden samen met de beste amateurclubs. Dit elftal streed jarenlang achtereen een tweestrijd uit met de hoogste A-jeugd van N.A.C., waarbij N.A.C. weliswaar doorgaans de langste adem had, maar het verschil vaak maar een paar punten bedroeg aan het einde van de competitie.
Zonder teams uit andere tijdperken te kort te doen staan de verscheidene teams onder leiding van trainer Jos Beenhakkers, de veel te jong overleden leider Pierre Mannie en Mart van der Vorst ons
nog vers in het geheugen. Alsmede talenten als Peter Maas, Peter Sweres, Carl Mureau, Jan en Geert Warnier, Jorgen Hendrikx, Bert Verhagen (later o.a. P.S.V.), Harry-Paul van Ierssel, Michael Aben en vele anderen.

hoofdstuk 4.2 hoofdstuk 4.4