Vijfenzeventig jaar v.v. Baronie
1926- 2001


Hoofdstuk 4


Sportieve neergang, maar wel gezelligheid

Baronie zou zich een aantaljaren achtereen handhaven in de 1e klasse, dus aan de top van het amateurvoetbal. Maar vanaf het seizoen 1979-1980 zette zich een trieste neergaande lijn in.
In dat jaar degradeerde men naar de 2e Klasse, een jaar later kelderde Baronie verder naar de 3e klasse. Het seizoen 1981-1982 stond opnieuw in het teken van degradatievoetbal. Baronie naar de 4e klasse?, dat kon toch niet! En gelukkig, zo ver kwam het uiteindelijk niet, al scheelde het al met al niet veel of Baronie had echt in de kelder van het amateur-voetbal vertoefd. Baronie stabiliseerde zich een tijdje in de 3e klasse, eigenlijk een positie die Baronie - gezien het rijke verleden - onwaardig was. Maar zoals de gehele geschiedenis van Baronie uit ups en downs lijkt te bestaan, zo zouden er ook weer zonnigere tijden aanbreken voor de hoofdmacht van de Baronnen.

In die jaren in de 3e klasse werd de kantine drastisch verbouwd. Een verbouwing die gefinancierd werd uit een positief banksaldo mede ontstaan uit de opbrengst van transfers. Toch kon Baronie niet beschouwd worden als een financieel kerngezonde vereniging, laat staan een vermogende. De kantine werd dan wel verbouwd, in de jaren die volgde was er meer dan eens sprake van een tekort, waardoor bezuinigingen aan de orde van de dag waren.

Uit de jaren dat Baronie 1 beneden peil acteerde, dient niet vergeten te worden dat Baronie natuurlijk op de eerste plaats een grote amateur-vereniging was, waarvan het eerste elftal slechts een - zij het een belangrijke - schakel vormde.
Baronie was in die jaren een ontzettend gezellige vereniging, voor jong en oud. Recreatieve seniorenelftallen vierden in de knusse kantine iedere zondag de derde helft op uitbundige wijze, hetzelfde gold eigenlijk ook voor de seniorenselectie.
Meer dan eens werd door de selectie van Baronie - destijds bestaande uit Baronie 1 en 2 - het wekelijkse feest op zondag na sluiting van de kantine voortgezet op de Ginnekenmarkt, waar Café Boerke Verschuren nog steeds 'the place to be' was.
Alle recente successen uit het laatste decennium ten spijt, zullen vele Baronnen nog wel eens terugdenken aan die tijd toen de kantine - waar Bets Maas inmiddels al weer tientallen jaren de scepter zwaait - wel iedere zondag propvol zat.
Op donderdagavonden werden nog echte clubavonden gevierd en door de spelers van diverse teams werd na de training gedobbeld en gekaart.
Ook de jeugd had het naar de zin bij Baronie en Baronie oefende nog steeds een grote aantrekkingskracht uit op jeugdspelers van andere Bredase verenigingen.
Ieder jaar kwamen er weer spelertjes van buitenaf de C-, B- of A-jeugd van Baronie versterken. Een voorbeeld van de gezelligheid van en voor de jeugd was de jaarlijkse reis die de C-jeugd - tot zeer recentelijk - maakte naar Engeland, waar men bezoeken bracht aan eerst Burnham Boys en later Selsdon Juniors FC. En wat te denken van de Berlijn-reizen voor de A-jeugd en de bezoeken aan Praag?

hoofdstuk 4.4 hoofdstuk 4.6