Vijfenzeventig jaar v.v. Baronie
1926- 2001


Hoofdstuk 4


Baronie en N.A.C. samen?,...dat nooit!

In 1986 ontstond grote beroering nadat aan het licht kwam dat de gemeente Breda in het kader van bezuinigingen rondliep met plannen om Baronie en N.A.C. - op dat moment in ernstige financiële problemen - samen op een terrein te laten spelen. Dat zou dan de Blauwe Kei worden, want N.A.C. moest weg uit de Beatrixstraat, zoveel was duidelijk.

Het bestuur van Baronie onder leiding van voorzitter Joop Simons - die in 1987 tot verdriet van de gehele Baroniefamilie plotseling zou overlijden - schreef hierop een pittige brief naar het College van
Burgemeester en Wethouders van Breda, waarin onder meer beargumenteerd werd dat er een wezenlijk onderscheid bestond en moest bestaan
tussen prof- en amateurvoetbal, de clubs een eigen identiteit hadden, de verhuizing van N.A.C. naar Baronie tot parkeeroverlast zou leiden, de
Blauwe Kei een afdoende lichtinstallatie ontbeerde, et cetera.
De omwonenden van de Blauwe Kei protesteerden eveneens heftig en zagen de eventuele komst van N.A.C. als een ernstige bedreiging voor hun woonplezier.

Ook van N.A.C.-zijde wilde men niets weten van het gedwongen samengaan van beide clubs.
Tim Meeus, interim-bestuurslid van N.A.C. in De Stem van 27 januari 1987: "Dit kun je vergelijken met het verplaatsen van de Grote Kerk naar het Ginneken.

Joop Simons
Een man, die leefde voor de Baronie en met name voor de jeugd.

Maar het meeste verzet viel toch op te tekenen uit Baroniekringen. Joop Simons wees in De Stem van 24 december naast de reeds genoemde praktische problemen op de emotionele bezwaren: "Baronie speelt hier nu 26jaar. Ook wij hebben onze verworvenheden. In het bijzonder
de binding met het Ginneken, die we per sé niet willen verliezen."
Baronieman in hart en nieren en medebestuurslid Ad Elissen was, tenslotte, nog feller in zijn bewoordingen in De Stem van 27 januari 1987: "Wij zullen dat dan ook niet laten gebeuren.
Alles wat Baronie heet, gaat op de barricaden. Voor mijn part bezetten we het stadshuis. Dit mag niet gebeuren. Uiteindelijk zijn de plannen nooit verworden tot een officieel raadsvoorstel, dus wellicht dat men
in die tijd ietwat te furieus en voorbarig heeft gereageerd. Zeker gezien de vele praktische problemen die aan het plan kleefden, waren de plannen eigenlijk al bij voorbaat kansloos.
Maar toch, het bovenstaande geeft toch aan hoe men over een samengaan met N.A.C. - alleen in een heel grijs verleden sportief een concurrent van de Baronnen - dacht.
Nee, Baronie moest ten koste van alles de eigen identiteit behouden, dat was de algemene opinie.

Baronie op de weg terug naar de top


In de loop van de jaren tachtig braken er sportief gezien weer betere tijden aan voor Baronie 1 en in het seizoen 1984-1985 werd eindelijk weer eens gepromoveerd. De 2e klasse werd bereikt nadat in de kampioenswedstrijd uit bij V.V. Steen een 0-1 overwinning (doelpunt Jack van Miert) uit het vuur werd gesleept.




Het kampioensteam van Baronie, dat de titel greep in de derde klasse D.
Baronie boekte toen onder leiding van trainer Jan Jansen een krappe overwinning 0- 1 op v.v. Steen.

Boven vlnr: Paul Kools (leider) Wil van der Loop, Maikel Aben, Henk vd Langenberg, Cees Suykerbuyk, Wim van Pruissen, Jurgen Hendrikx, Peter Sweres, Luciën Diepstraten, Henk van Oers (res. keeper),Pierre Beenakkers, Jan Jansen (trainer)
Onder vlnr: Marco Kleys, Peter Maas, Jack van Mierr, Verio Emerenciana, Johan Leemans, Frans Mertens, Vasso Panagoulopoulos, Jan Bastiaansen (verzorger)

hoofdstuk 4.5 hoofdstuk 4.7