Vijfenzeventig jaar v.v. Baronie
1926- 2001


Hoofdstuk 5


Jaren van ongekende prestaties

In het seizoen 1994-1995 werd Baronie voor het eerst kampioen in de hoofdklasse C, het grootste succes in de geschiedenis van de vereniging Baronie tot dan toe. Baronie had in de competitie een straatlengte voorsprong genomen op de concurrentie en thuis tegen degradatiekandidaat Roermond kon de titel binnengehaald worden.
Op sportpark de Blauwe Kei was in de week voorafgaand aan het duel een aantal evenementen afgewerkt, waaronder een veteranentoernooi. De feesttent die voor deze evenementen was opgetrokken bleef voor het gemak, rekening houdend met het naderende feest op zondag, nog een aantal dagen staan.
Een zwakkere tegenstander kon Baronie voor het titelduel eigenlijk niet treffen. Roermond beperkte zich louter tot verdedigen, maar ondanks vele kansen kwam Baronie niet tot scoren.
Roermond daarentegen wel, op een van de zeer sporadische momenten waarop het de helft van Baronie betrad. Uitslag 0-1 en Baronie moest weer een week wachten.
De geschiedenis had zich herhaald, want de situatie vertoonde wel erg veel overeenkomsten met de kampioenschapwedstrijd tegen N.O.A.D. van zeven jaar eerder. Uit bij het reeds gedegradeerde Venray werd een week later dan toch met volle overtuiging en een 0-5 overwinning de fel
begeerde titel binnengehaald.

In de nacompetitie met de winnaars van de hoofdklassen A en B, respectievelijk Holland en Appingedam - met als inzet het Nederlands kampioenschap bij de zondagamateurs - moest Baronie haar meerdere erkennen in met name het Utrechtse Holland, de kampioen van de hoofdklasse A. Na verlies in Appingedam (3-1) en een gelijkspel thuis tegen de Noord-Groningers (0-0), werd in de thuiswedstrijd tegen Holland nog, enigszins gelukkig, gewonnen met 1-0.
Maar uit, in de Utrechtse wijk Vleuten, bleek het sterrenteam van trainer Ger Kruys simpelweg te sterk: 3-0.
Baronie had zich door de titel in de hoofdklasse C automatisch geplaatst voor de voorronden van de Amstel Cup en Baronie overleefde deze voorronden. In de eerste ronde van het bekertoernooi een poule-systeem - werd men weliswaar uitgeschakeld, maar niet voordat men toch nog nadrukkelijk van zich deed spreken. In de uitwedstrijd op Woudestein werd eerste divisionist Excelsior met maar liefst 1-4(!) van de mat gespeeld. Arno Gabriëls scoorde in dit duel maar liefst
drie maal en dankt hieraan zijn bijnaam 'Mister Amstel Cup'. Dit, omdat hij toch niet echt de man was die heel vaak doel trof, maar juist in bekerwedstrijden vaker dan normaal het net vond.

Het succes kreeg een vervolg in de jaargang 1995-1996. Opnieuw zou men toonaangevend zijn in de hoofdklasse C. De basis van het team bleef ongewijzigd, maar jongens die het afgelopen seizoen veelvuldig op de bank hadden vertoefd, besloten Baronie te verlaten. Onder hen helaas ook Freek van Galen en Johan van de Laar, jongens bij wie het hart duidelijk bij Baronie Zag en ligt, maar die toch kozen voor hun eigen kansen bij R.K.T.V.V. en W.V.O. Daarnaast werd Baronie versterkt met onder andere Jeroen den Boer, Sedat Siner, Anie Koeman en Ton Soffers. De titel in 'C' werd opnieuw gepakt en in de competitie werd weliswaar negen maal gelijk gespeeld, maar slechts een enkele keer verloren. Niet in de laatste plaats was men ongenaakbaar, omdat de
verdediging nauwelijks iets weg gaf. Achterin bleken de broertjes Jos en Mark van Rijswijk ware terriërs, net als voorstopper Rene Houtzager. Doordat de organisatie achterin stond als een huis, kon de vaak uitblinkende libero Hubert Baardemans vrijelijk inschuiven en zich met de aanval bemoeien. Op het middenveld deelde captain Jack Sweres de lakens uit en voorin kon Martijn van Galen zoeken naar creatieve openingen.

hoofdstuk 5.2 hoofdstuk 5.4