24 TELLER

De cameraman krijgt instructies hoe hij het bericht naar Opera Mail (startknop 4 - 4) kan kopiëren. Als hij het bericht verstuurd heeft, nemen de cameraman en de neef het startmenu en de directoriastructuur onder de loep. Het startmenu is verdeeld in 10 mappen: 0 tantra, 1 werk, 2 systeem, 3 graphics, 4 internet, 5 naslag, 6 radio en muziek, 7 spel, 8 web en 9 data. De data is onderverdeeld in 5 gebieden: 1 teksten, 2 dbase, 3 tekeningen, 4 weblog, 5 archiefkast en 6 rommelkist.

‘Ik doe nog niet zo veel met een computer,’ meldt de neef: ‘Maar dit komt me heel toegankelijk voor – voor een leek.’ Ook de cameraman is onder de indruk. Hier kan hij wel een voorbeeld aan nemen. Hoewel hij op zijn rommelig ingerichte computers ook alles in een oogwenk kan vinden met het geweldige zoeksysteem in Windows. Het is echt niet nodig om te weten hoe de structuur in elkaar zit – mits je de labels goed onthoudt. Zo niet, dan ben je op dit toegankelijke systeem wel beter af.

De neef luistert naar het rustgevende geruis van ventilators - het getik van een pendule – de suizende wind over een golfplaten afdak – een denderende trein in de verre verte.

Als een donderslag bij heldere hemel flitst het televisietoestel in de stellingkast aan. De mannen kijken verbaasd naar de televisie-ontvanger.

‘Een zappende buurvrouw hier schuin achter,’ legt de motorrijder uit. Hij staat op om de afstandsbediening te zoeken. ‘Ik laat haar af en toe een tijdje begaan en dat is af en toe zeer verrassend.’ Hij neem het zappen over en schakelt over naar de enige Spaanse zender op de kabel van Hilversum en plakt een muntstuk voor het infrarode oog van de televisie-ontvanger. De buurvrouw kan nu zappen wat ze wil.

‘Gibella en ik gaan in het najaar op Spaanse les in La Coruña, Galicië. We zijn al jaren van plan op les te gaan maar tot nu toe hebben we er nog geen tijd voor genomen.’ De motorrijder maakt een gebaar naar het televisietoestel. ‘Door naar Spaanse zenders te luisteren, steken we alvast wat lokale klanken op. De laatste tijd luister ik ook veel naar de Spaanse uitzendingen van BBC Radio - zonder er overigens nog veel van te verstaan.

Ik blijf op gepaste afstand van het dagelijkse nieuws. Sinds ik niet meer voor Nova, Netwerk of Twee Vandaag werk, ben ik wars van nieuws in al zijn vormen. Dat scheelt heel veel televisiekijken en krantgelees.’

‘Lees jij geen kranten?’ vraagt de cameraman.

‘Nauwelijks. Ik koop af en toe een weekblad of de zaterdagkrant - maar ook dan negeer ik het meeste harde nieuws.’

‘Dat kom je heus wel weer op Internet tegen,’ schampert de cameraman. ‘Of sla je daar ook het nieuws over?’

De mannen praten over de zin en onzin van het volgen van nieuws. De neef houdt het nieuws ook behoorlijk op afstand. Hij leest helemaal geen kranten – alleen vakliteratuur en boeken. Hij kijkt nauwelijks televisie en is een selectief luisteraar van een tweetal countrymusic-stations. Het nieuws slaat hij altijd over - het gaat daar toch alleen maar over macht en ellende. Pas als hij van plan is om op reis te gaan, luistert hij van tevoren naar een paar nieuwsuitzendingen van BBC World Service om weer helemaal op de hoogte te zijn van wat er op de wereld speelt. Deze houding scheelt hem een hoop ellende. En het levert hem een heel wat minder vertekend wereldbeeld op dan de doorsnee televisiekijker en krantenlezer uit Collie, West Australië.

De motorrijder begint de dag op de onuitputtelijke site van de BBC. Op die manier komen de hoofdpunten van het nieuws natuurlijk ook regelmatig langs. Maar daar is zoveel meer interessants te vinden, dat het simpele nieuws in het niet valt. Ook schuimt hij elke werkdag tien uiteenlopende weblogs af voor de ditjes en datjes op allerlei gebied. Vanwege een grote kans op mooie nieuwe muziek, intrigerende inzichten en de schitterende staaltjes van beeldende kunst levert dit dagelijks halfuurtje bladeren meer op dan een heel uur www.kranten.com.

Ineens ziet de motorrijder wat er aan de hand is: de pop-ups komen mee met de teller van RealTracker. ‘Krijg nou wat!’

Aanvankelijk gebruikte de motorrijder de basisteller van Nedstat. Omdat Nedstat met een nieuwe basisversie kwam en je daarvoor oude en inmiddels teloorgegane gegevens nodig had, is hij overgestapt op de tellers van RealTracker. En daarvoor moet hij nu een prijs betalen in de vorm van een klein blokje advertentieruimte op zijn weblog - de oorzaak van al die ellendige pop-ups.

‘Moet je horen,’ roept hij theatraal om aandacht. "Ik lees voor uit een artikel over RealTracker op Tellertest.com:

"Hopelijk is het nu duidelijk, dat alhoewel RealTracker Free niets kost, deze teller toch te duur is. Bezoekers die geconfronteerd worden met een ongewenste popup-reclame zullen niet blij zijn, en als deze reclame ongepast is, dan komen ze niet meer terug. Het laat op zijn minst een rare indruk achter bij bekenden, en het kan zelfs gebeuren dat de reclame als aanstootgevend wordt ervaren of totaal ongewenst, met alle narigheid tot gevolg."

"De rode kaart voor RealTracker. Voor het onvermeld laten van deze "feature" die met de teller mee wordt geleverd. Voor het stiekeme gemanipuleer waardoor de websitebeheerder niet in de gaten heeft wat andere bezoekers te zien krijgen. Voor het ongevraagd voorschotelen van expliciete reclame-uitingen. Tellertest.com kan RealTracker uiteraard niet meer aanbevelen, en de totaalscore is door een totaal gebrek aan respect voor de privacy van webmaster en de bezoekers gedaald naar een diepe onvoldoende. Haal deze teller van je site als RealTracker daar nog opstaat, en als je homepage-provider deze teller aanbiedt als een "service" laat ze dan gerust weten welke praktijken RealTracker er op nahoudt."

‘Toch jammer…,’ concludeert de motorrijder spijtig. ‘… om opnieuw met tellen te moeten beginnen. Het gaat om 27.000 pageviews sinds 2001." De motorrijder gaat op zoek naar een alternatieve teller. Daar is hij bij www.tellertest.com op het juiste adres. Hij gaat naar het overzicht van 43 geteste tellers en begint te lezen.

Grote Gratis Teller Test * Tellertest over RealTracker * BBC Mundo Spanish * BBC site index - S * Working with the Spanish * Spanish Steps * Nog eenmaal het lijstje louche sites: www.netd*rect.nl * www.linksumm*ry.com * www.adversitements.bananensl*t.nl * www.findthew*bsideyouneed.com * www.atn*ster.com * www.networknocr*ditcard.com *

‘Waar gebruik je een teller voor?’ wil de neef weten.

‘Om het aantal bezoekers te meten. En om een idee te krijgen uit welke hoek er belangstelling is. Aan de hand van "referrers" kan ik opmaken uit welke regio’s en van welke webpagina’s de bezoekers komen. Met een paar van die bezoekers voel ik me echt verbonden. Gek eigenlijk. Ik weet vrijwel niets van ze. Alleen herkenbare belangstelling, zeg maar. Dat is leuk. Daar schrijf je voor.’

‘Dus je kan ook zien wanneer wij in Australië naar je weblog kijken?’ vraagt de neef ontdaan. ‘Hoe zit dat met onze privacy?’

‘Uit de bezoekersstatistieken blijkt inderdaad dat er vorig jaar een kort bezoek is geweest vanuit West-Australië. En aangezien jullie de enige Australiërs zijn die het adres van mijn weblog kennen, nam ik aan dat jullie dat wel eens geweest zouden kunnen zijn. Ja, dat is wel een ferme inbreuk op jullie privac,’ spot de motorrijder.

De neef haalt zijn schouders op. ‘Too much to read. Je weet toch dat ik van geen nieuws en nieuwtjes wil weten. Ik gebruik het Internet alleen nog maar voor e-mail. En ook daar moet je weinig van verwachten. Too busy met belangrijker zaken.’

Terwijl de motorrijder een nieuwe teller voor zijn weblog aan het zoeken is, beschrijft de neef waar hij zoal mee bezig is. De cameraman is nieuwsgierig geworden naar aanleiding van wat de motorrijder bij de oefenmeester thuis over de neef uit West-Australië had verteld. Verhalen over zijn dieren: zijn honden, een kat, een kangaroe, twee emu’s, veertien pauwen, schapen en kippen en een dictatoriale kraai; over de grote kweekvijvers waarin de zoetwaterkreeften groot gebracht worden; de mysterieuze vijver voor zijn huis en de bonsaiverzameling van zijn vrouw, een glaskunstenaar en volle nicht van Gibella. Hij vertelt ook over de moeilijkheden met de waterhuishouding op het uitgestrekte landgoed. En over de hondenwasser die intermediair blijkt te zijn tussen kwekers en de marihuanahandel. De handel in drugs is geheel in handen is van de grote motorbendes in het Westen en het Oosten.

De neef is naast alle dagelijks werkzaamheden ook altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden en kansen. Zo heeft hij zich in anderhalf jaar tijd met veel succes ontwikkeld tot een verwoed thuiskweker van eerste-kwaliteits henneptoppen.

Ook heeft hij sinds een paar maanden een installatie overgenomen waarmee hij bio-diesel en glycerine uit frituurvet transformeert. De neef haalt het vet elke week op bij een paar hotels en restaurants in de buurt op en slaat het op in grote vaten achter de moestuinen. Zijn zwager, een succesvolle investeerder uit Perth, is ook in de bio-diesel gestapt. Hij heeft het groot aangepakt en een bio-diesel fabriek gefinancieerd en opgezet.

De opzet van de neef klinkt redelijk eenvoudig: Hij verwarmt 180 kilo frituurvet en voegt daar op een bepaalde temperatuur methanol en een soort sodium aan toe. Daardoor onstaat er onderin een zwarte drap die als brandstof gebruikt kan worden. Verder ontstaat er een laag glycerine (waar de neef nog geen emplooi voor heeft gevonden). Blijft over: 140 liter bio-diesel (kosten: 0,15 eurocent per liter). De bio-diesel schijnt van prima kwaliteit te zijn. De neef gebruikt de diesel in zijn Mitsubishi Pajero, in de Corolla Diesel van zijn vrouw en in de aggregaten.

Inside the Outlaw Motorcycle Clubs * Make your own biodiesel * National Biodiesel Board * Bio Power * The Veggie Fuel * Diesel Fuel Use * KVV Biodiesel Alternative Fuels Pages * Soy-diesel versus bio-diesel * Grease is the Word * Bio-diesel plantations * Green Fuels *

26 AFGESCHEIDEN

Dag G*. Om met het laatste te beginnen: Alles wat Osho zegt klinkt inderdaad erg stellig, als je het zo wilt uitdrukken. Maar omdat al zijn woorden in de context gelezen dient te worden, neem ik zijn woorden regelmatig met een korrel zout. Osho is er meer dan eens op aangesproken dat hij zich tegenspreekt. "Om iemand wakker te krijgen, is alles legitiem," vindt Osho. "Als je niet naar me luistert, zal ik roepen, dat het huis in brand staat."

Dat onnatuurlijke gevoel heb ik niet. De soetra’s in ‘Het boek der geheimen’ zijn stuk voor stuk oefeningen in aandacht. De paar oefeningen die ik geprobeerd heb, ‘voelden’ naar meer. De restrictie, dat je pas enig inzicht in een oefening kan krijgen als je die drie maanden elke dag minstens 40 minuten beoefend hebt, weegt zwaar bij het kiezen van een oefening. Het is intussen zeer interessant om kennis te nemen van alle commentaren van Osho over welke tekst of oefening dan ook.

Je opmerking over Otto’s worsteling in eenzaamheid heeft me de afgelopen dagen flink aan het denken gezet. Ik herken het wel. Zoals ieder van ons zijn of haar momenten van eenzaamheid zal herkennen. Daar kiezen we op de één of andere manier voor. Otto trok zich soms ook graag in eenzaamheid terug.

Ik maak me er af en toe ook schuldig aan. Op Koninginnedag nog. Ik sla een uitnodiging af voor een traditionele Koninginnedagmaaltijd bij G. en I. Alleen omdat ik me dat een jaar daarvoor voorgenomen had. ("Leuk om een keer te hebben meegemaakt - volgend jaar weer iets in Hilversum"). Nog voor we bij de auto zijn, heb ik al spijt maar het is dan al te laat om er op terug te komen. Ik begrijp niet waarom ik na zo’n leuke dag en week ineens voor afgescheidenheid kies. Zo zie je – op deze manier kan je alles wel tot een worsteling maken. Heb jij ook zo’n leuke en gezellige week gehad? Wellicht tot maandag, HDD

‘Wat doe je nou eigenlijk voor de kost?’ vraagt de cameraman aan de motorrijder. De motorrijder maakt een gebaar naar zijn scherm. Hij is nog steeds met de teller bezig voor zijn weblog. Hij heeft het nog niet voor elkaar dat met OneStat Basic alle schaduwpagina’s meegeteld worden. Sinds hij bij xs4all weg is, is het stelsel van oude en actuele webpagina’s versnipperd en verspreid over geheugenruimte bij Compuserve, FortuneCity, Geocities, Chello, HCCnet en Wanadoo. In verband met oude koppelingen in het archief zijn er een aantal schaduwpagina’s ontstaan. Deze schaduwpagina’s zijn een blok aan het been van de motorrijder. Elke aanpassing op zo’n pagina moet soms in drievoud gekopieerd worden om andere delen van het archief te kunnen bereiken.

Bovendien kan hij de bezoekers en pageviews vanuit het mediapark niet in het overzicht terugvinden. Dat scheelt tikken. Gibelle gebruikt de webpagina als startpagina op de computer van die dag. Met de teller van RealTracker kon de motorrijder precies zien wanneer de redactievergadering was afgelopen en wanneer ze na de uitzending weer op haar werkplek terug was. Met de teller van OneStat is daar geen spoor van te ontdekken, noch van een andere bezoeker vanaf het omroepkwartier. De motorrijder vraagt zich hardop af wie daar een verklaring voor zou weten. Dat weten de neef en de cameraman ook niet.

De motorrijder gaat er bij staan. Terwijl hij vertelt over zijn firma en effectenhandel staat de motorrijder stevig en ontspannen in wat in de keuken van de oefenmeester de basisstand genoemd werd. Daar had hij er ook zo bijgestaan. Stevig en ontspannen inderdaad. Hoewel zijn ruggengraat onmiskenbaar in beweging leek te zijn, zag je daar van buiten niets van. Het enige wat je van buiten zag, was de diepe ademhalingen vanuit de buik van de motorrijder. Die rustige langzame ademhaling had toen precies op een goed moment een kalmerend effect gehad op alle aanwezigen na het gedoe met de overbuur.

Hoewel er nu niets aan de hand was, voelt de cameraman weer dezelfde kalmte tussen het drukke Spaans op de achtergrond door de kamer golven. Hij merkt dat zijn ademhaling onbedoeld meegaat met de die van de motorrijder. Dat geeft een aangenaam gevoel. Hij vergeet helemaal wat hij gevraagd heeft.

28 EUROPARLEMENT

De motorrijder en de cameraman raken in gesprek over de Europese verkiezingen die op donderdag 10 juni plaatsvinden. Op die dag zijn zowel de motorrijder als de cameraman op reis. De motorrijder heeft al aan de overburen gevraagd om voor hem en Gibella te stemmen. De cameraman moet dat nog regelen. Hij zoekt nog een betrouwbare buur waar hij van op aan kan dat die gaat stemmen. ‘Het leeft niet onder mijn buren – die verkiezingen.’

Dat kan de motorrijder zich goed voorstellen. De neef verruilt van plaats met de cameraman en gaat achter de bureau-pc zitten. De motorrijder en de cameraman peilen elkaar over Europa. De cameraman is duidelijk wat beter op de hoogte vanwege zijn werk voor actualiteitenprogramma’s. Hij heeft ook niet veel op met het Europees parlement. Dat staat net zover van hem af als Berlusconi. Als hij aan Europarlementariërs denkt, hoort hij weer de praatjes van mevrouw Maij-Weggen over declaraties en haar andere enormiteiten. Het parlement als rusthuis voor oudgedienden en uitgerangeerde kamerleden.

Bij de vorige Europese verkiezingen stemde hij traditioneel op groen. Hij vindt dat je in een democratie je stem moet laten gelden. Deze keer zoekt hij een andere manier om zijn scepsis over het Europese parlement tot zijn recht te laten komen. Een paar blanco en ongeldige stemmen zijn na gemeentelijke verkiezingen nog wel terug te vinden, maar op Europees niveau lijkt een proteststem meer op zijn plaats. De cameraman is daarom aangenaam verrast te ontdekken dat de door hem zeer bewonderde klokkenluider Paul van Buitenen zich kandidaat heeft gesteld.

Hij is deze moedige ambtenaar ooit eens in de politieke wandelgangen van Brussel, Straatsburg of Den Haag tegengekomen en hij had toen al bedacht dat hij "op zo’n man nog wel zou stemmen." Dat komt nu dus goed uit. Het maakt de verkiezingen meteen weer wat interessanter.

De motorrijder had tot voor kort nog geen idee op wie of wat hij gaat stemmen. Het heeft hem nog niet erg bezig gehouden. Tot hij ontdekt dat hij op donderdag 10 juni op reis is en hij dus iemand moet machtigen wil hij zijn stem laten gelden. Een vriendin van hem attendeert hem op Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren. Een goed mens met het hart op de goede plaats. En wat een prachtige naam voor een politieke partij: Partij voor de Dieren! Het klinkt als in een sprookjesboek. Zijn stem is voor Marianne. Ook namens zijn kat Zijdeglanz. [wordt pas ruim na de Europese verkiezingen weer vervolgd...]

De cameraman vertelt over zijn bezoek aan Komart De Wit op de Groest. Hij staat met een struikje broccoli vol aandacht op zijn beurt te wachten. (‘Heerlijk dit oponthoud - er is weer extra tijd voor het hiernu.’).

De vrouw voor hem wil afrekenen met een biljet van 5 euro. De caissière houdt het biljet geroutineerd onder het glazigblauwe licht van de detector. Ze kijkt nog eens en roept dan opgewonden: ‘Dit biljet is vals, mevrouw. Dat mag ik niet aannemen. Daar krijgen we niets voor bij de bank.’ De wat onthutste klant kan het niet geloven. De cameraman ook niet. ‘Dat vervalsers nu ook met vijf eurobiljetten op de markt komen, lijkt niet waarschijnlijk,’ oppert hij ongevraagd. De caissière reageert bits: het is al het derde vijfeurobiljet deze week. Ze pakt een nieuw vijfeurobiljet uit de kassa en laat het verschil zien met het valse exemplaar. Volgens de gedecideerde klant is het biljet helemaal niet vals – het biljet is misschien oud en vroeg versleten - maar niet vals. Achter in de rij roept een mannenstem: ‘Daar hebben ze ook machines voor - om die valse biljetten oud en gebruikt te maken. En om de valse sporen te verbergen. De valsemunters zijn heel knap in het namaken.’

De betrapte klant houdt geïrriteerd vol dat ze echt niet gelooft dat het biljet vals is. Omdat er niets anders op zit zal ze het aan de bank voorleggen. De caissière herhaalt verontschuldigend de opdrachten van haar baas en de bank. En ja, ze wil graag over de uitkomst horen. ‘Komt u ons dat dan nog wel even vertellen.’

De klant stopt het beduimelde biljet voorzichtig terug. Het bewijsstuk dat haar geen blaam treft. Haar tieneurobiljet wordt gelukkig goedgekeurd.

De cameraman overweegt om het verdachte biljet over te nemen. Als het echt om een vervalsing gaat, komt het in een lijstje aan de muur. Hij besluit te wachten tot hij er zelf een vals biljet in de maag gesplitst krijgt. Dat kan dan alsnog in een lijstje. Als hij aan de beurt is en de stronk broccoli voorlegt, wordt de cameraman teruggestuurd om de stronk te gaan wegen. Nee, dat is niet de stuksprijs, maar de prijs per 500 gram, ziet hij later in piepkleine lettertjes staat. De cameraman vindt de broccoli het wegen niet meer waard. Hij bedankt vriendelijk voor de service en laat de caissière met de broccoli zitten.

‘Vooral als je bedenkt dat het briefje helemaal niet vals blijkt te zijn. Want wat ontdekten de rechercheurs in de Friese hoofdstad? Het eurobiljet was helemaal niet nagemaakt, maar per ongeluk mee gegaan in de was. Met een nogal 'raar' uiterlijk als resultaat. Uiteindelijk was dus niet het biljet, maar de melding vals.’ ['Vals' geld is wit gewassen Algemeen Dagblad 1-7-04]

FRUITGRUWEL

Recept is wat teveel gezegd. Meer dan gewelde muesli met citrusvruchtensap is fruitgruwel niet. Ik gebruik op het ogenblik de muesli van Van Zoeten: tarwevlokken, havervlokken, gerstevlokken, 11% rozijnen en krenten en 1% hazelnoten. Ik voeg daar op advies veenbessen* een eetlepel gemalen lijnzaad** aan toe. Ik laat de muesli minstens een paar uur op 1 deel water in de koelkast weken.

Het andere hoofdbestanddeel van echte fruitgruwel is het versgeperste sap van rode en gele grapefruits en sinaasappels uit alle windstreken. Alleen al de variëteit aan citrusvruchten die er hier in Hilversum en omstreken te koop is, staat borg voor een steeds weer andere, steeds weer even heerlijke fruitgruwel-van-de-dag. Verse fruitgruwel verveelt nooit.

Als het je op reis niet lukt om aan versgeperst citrusfruit te komen, kan je natuurlijk zo nu en dan sap uit pakken kopen. Grapefruitsap uit een pak is vaak prima van smaak, maar ik ben nog nooit echt lekkere sinaasappelsap uit een pak tegengekomen. En citrusvruchtensap met vruchtvlees wantrouw ik ten zeerste sinds ik weet dat Mona vroeger witte kool met smaakstoffen toevoegde in hun fruityoghurt. FzM 29-7-04

DE VIERDE WEG

De enorme toevloed spam (> 92%) maakt het noodzakelijk onderweg elke dag onze postbussen te schonen. Daarbij zie ik af en toe de persoonlijke en zakelijke berichten (< 18%) per ongeluk over het hoofd. Die verdwijnen met de andere rommel in de spamfilters en mailwashers en komen de afzenders automatisch op een zwarte lijst terecht. Het onderstaande bericht ontsprong de dans. FzM 22-6-04

Date: Thu, 10 Jun 2004 21:11:45 +0200
From: frank kerssens <fkerssens@quicknet.nl>
Subject: Seminar
To: stichting.helder@denken.nl

In october organiseer ik een Seminar in Nederland met Fourth Way Teacher John Wilkinson. Onder andere studeerde hij 20 jaar met Mr Bennett.

George Gurdjieff * Gurdjieff Dominican Group * John G. Bennett * The Duversity * Gurdjieff's Mission * The Work * Pupils of J.G. Bennett * The Gurdjieff Teaching * G. I. Gurdjieff and His School *

AANDACHT

Lieve G*. Je hebt volkomen gelijk. Ik zal wat vaker (dagelijks?) koppelingen voor je opsnorren en klaarzetten. Vandaag een link waarvan ik niet meer weet op welk weblog ik die ben tegengekomen. Bij het ontsteken van een kaars op www.gratefulness.org dacht ik vooral aan jou. Ik vind het prachtig hoe jij onderweg in elke kerk of kathedraal een kaars ontsteekt voor een vriendin of achternicht waar je gedachten die dag naar uitgaan. FzM 20-6-04

30 OPTIES

De motorrijder vertelt hoe hij lang geleden met opties is begonnen. Hij was samen met een collega uitgenodigd op een voorlichtingsavond van de Amrobank over opties en de optiebeurs, die toen net gestart was. Het was een prettige kennismaking. Een cursus jezelf rijk rekenen. Van begin af aan: heerlijk om mee bezig te zijn. Het gereken en gegoochel met cijfers en strategieën werd een verslavende manie.

Na de eerste wat toevallige winst – notabene met calls van Ahold – begon de motorrijder te experimenteren met verschillende optieconstructies: long butterfly spreads, diagonal bull spreads en een breed scala aan straddles en strangles. Heerlijk rekenwerk en gepuzzel met statistieken en kansberekeningen. Net nu hij de beschikking had over de prachtige rekenprogramma’s op zijn homecomputers (Amstrad CPC en Atari ST).

De motorrijder beschouwde deze optiehandel vanaf het begin als een intrigerend gokspel. Hij was altijd al aangetrokken geweest tot gokken en kansspelen. De kaartspelen met sigarettenmerken waren de eerste kennismaking met de fascinerende wereld van kansberekening en wensdromen. Het eerste kwartje in een gokkast leverde het tienvoudige op en dat had grote indruk op hem gemaakt. Verder had hij genoten van de smakelijke verhalen van zijn oom die met vrouw en vrienden in Belgische casino’s een risicospreidend systeem speelden, dat weliswaar geen schokkende winsten opleverden, maar het gezelschap wel in staat stelde het er verder uitgebreid van te nemen: Het was goed eten en vrij drinken voor de bezoekers.

Nadat de motorrijder jaren later aan de westkust van Ierland op zijn eerste avond al zijn reisgeld had geriskeerd aan een roulettetafel, nam hij zich voor dat het voorlopig de laatste keer geweest was dat hij zich zo zou laten meeslepen. ‘Die belofte aan mezelf heb ik helaas niet gestand gedaan,’ erkent hij. ‘En daar pluk ik nog de wrange vruchten van.’