Elfen in aquarel

Fantasy Artist Amy Brown wil nooit meer stoppen met schilderen

Door Layla Pansier

Amy Brown (32) tekent en schildert al zolang ze zich dat kan herinneren. En ook haar fascinatie voor elfjes en andere fantasy-figuren is al zo oud als ze zelf is. “Ik ging er altijd al vanuit dat ik een artiest zou worden,” vertelt ze. “Het is eigenlijk nooit in me opgekomen dat het misschien wel helemaal niet zo zou uitpakken.”

De eerste tekening

De eerste tekening die Amy verkocht maakte ze toen ze een jaar of twintig was. Voor die tijd had ze er nooit serieus over nagedacht om meer met haar kunst te gaan doen. Ze werkte toen in een galerie bij een lijstenmaker. Haar baas vroeg haar iets te schilderen om in een lijst te doen die maar niet verkocht werd. Ze schilderde een elfje en een paar dagen later werd de lijst verkocht. “En zo begon het allemaal” zegt Amy. “Ik kwam op het idee om een elfje te tekenen, door het boek ‘Faeries’ van Brian Foud en Alan Lee, wat ik gekregen had van mijn tante. Ik ging steeds meer elfjes schilderen en een jaar later, in 1993, besloot ik om te kijken of er een markt voor mijn werk was.” Amy liet laser prints maken van haar schilderijen en verkocht deze op markten en via winkels van vrienden. Tevens maakte haar vriend, waarmee ze nu getrouwd is, een website waar de kunst van Amy kon en nog steeds kan worden bezichtigd.

Amy zal zich altijd met ‘fantasy art’ bezig blijven houden, zegt ze. Toen ze klein was tekende ze al fantasie-prinsessen, later werden dat ook strijdende vrouwen met zwaard, draken en demonen en nu houdt ze zich voornamelijk bezig met elfjes en meerminnen. Amy: “Ik houd het nog steeds bij fantasy. Vroeger maakte ik nog wel eens een naaktportret, maar dat heb ik al jaren niet meer gedaan en eigenlijk ben ik het ook niet meer van plan”

Meer dan achthonderd schilderijen

Brown heeft al meer dan achthonderd schilderijen gemaakt en nog steeds vind ze het geen probleem om steeds weer iets nieuws te bedenken om te creëren. “Er zijn zoveel verschillende richtingen waar je in kunt gaan,” vertelt ze. “De ene keer houd ik me bijvoorbeeld heel erg bezig met kleuren en de andere keer besteed ik de meeste aandacht aan de achtergrond of de kledij van de personen.”

Wanneer de fantasy artieste aan het schilderen is komt er vanzelf een verhaal in haar op dat bij haar nieuwe creatie past. Amy: “Ik bedenk bij elk doek een eigen verhaal, maar ik vind het nog veel leuker als degene die het heeft gekocht er zijn eigen verhaal bij bedenkt.”

Het creëren van een schilderij kan een dag duren tot een aantal weken, maar ieder werk krijgt volgens Amy voldoende aandacht. Ze begint aan een schilderij met een gedachte hoe het er uiteindelijk uit zou moeten zien, maar het resultaat ziet er volgens Amy meestal heel anders uit. Maar voordat de artieste echt begint te schilderen heeft ze haar eigen ritueeltje. “Omdat ik nooit een echt artistieke scholing heb gehad begin ik met een soort meditatie, een gebed dat het resultaat goed zal zijn.”

Het schilderen doet Amy geheel voor haarzelf. “Ik vind het heel moeilijk om enthousiast te zijn over iemand anders z’n ideeën,” vertelt ze. “Daarom neem ik ook nooit opdrachten aan.” En dat is eigenlijk maar goed ook, als je weet dat de doeken waar ze het meeste van haarzelf in heeft gelegd, het best worden ontvangen bij het publiek.

De natuur als inspiratie

Haar inspiratie haalt Amy nog steeds uit het boek van Foud en Lee, maar ook schrijvers als Michael Parkes, andere fantasy artiesten, de muziek van Loreena McKennitt en films als ‘The Lord of the Rings’ inspireren haar. In veel van de doeken van Amy zijn elementen uit de natuur te herkennen en ook hier haalt zij haar inspiratie vandaan. “De natuur is altijd een inspiratie voor mij geweest, ook voor mijn werk,” zegt ze hierover. “Ik breng veel tijd door met tuinieren en kijken naar mijn planten. Daar haal ik mijn rust én mijn geestdrift vandaan.”

Amy’s favoriete seizoen is de herfst. Ze is dol op de knusse sfeer en de kleuren die dit jaargetijde met zich meebrengt en dit is ook terug te vinden in haar werk.

Geloven in elfjes

Op de vraag of Amy zelf ook in elfjes gelooft antwoord ze: “Ik hoop dat ze bestaan, maar ik vind het toch moeilijk om te geloven in iets wat ik niet kan vastpakken. Natuurlijk weet ik wel dat dat niet hoeft te betekenen dat ze ook niet bestaan, maar het blijft lastig. Toch denk ik wel dat ze kunnen bestaan. Soms zie ik in mijn ooghoeken iets kleins bewegen, vooral tijdens of na het schilderen. Tijdens het schilderen voel ik me dicht bij de wereld van de elfjes en is het net of ik ze bijna kan zien.”

Blauw lichtje

Amy gaat verder: “De laatste jaren verschijnt er af en toe een prachtig klein blauw lichtje in mijn buurt. Soms is dat bij mij thuis, maar ook in het bos achter mijn huis, war ik het voor het eerst tegenkwam. Ik vraag me wel eens af om het misschien een wezentje is wat mijn aandacht probeert te trekken. Misschien wil het wel door mij geschilderd worden.”

Amy zegt dat ze, zolang ze dat nog kan, altijd zal blijven schilderen. “Soms MOET ik gewoon schilderen en als ik dat niet doe, dan word ik chagrijnig,” lacht ze. Ook lijkt het er niet op dat het onderwerp van haar werk zal veranderen. “Fantasy art voelt voor mij goed en het is alsof het een deel van mijzelf is, dus ik denk ook dat ik me hier altijd wel op zal blijven richten.”