Wolfverslag

 

14 april 2018

De memorabele slotdag van de FSB

Als ik sommige schakers moet geloven, dan is ons edele schaakspel een denksport voor intellectuelen. Een hardnekkig misverstand. Wees eerlijk: Nergens hoor je zoveel onsamenhangend gebrabbel als op een schaakclub! Maar goed, gezellig was het wel op de slotdag van de FSB! (in de voormalige wietplantage van Priyas). Geen gebekvecht of klappen deze keer, al rolde er zo nu en dan een traan over de oververhitte schaakwangen.

We waren getuige van de beste openingsspeech ooit in de Friese schaakgeschiedenis!  Echt, zo "to the point" is niet eerder vertoond. Met de woorden: "Het belangrijkste: Aanraken is zetten! Veel plezier!" opende hoofdarbiter Reneey Nightingale (haar echte naam is bij de redactie bekend) de slotdag 2018 van de FSB,

Iedere schaker kent het: Het is tijd om te beginnen. Je zit te popelen om je tegenstander een hand te geven (de adrenaline giert door je lijf) en dan begint een arbiter of een toernooidirecteur (of de uitbater van het etablissement, helemaal tenenkrommend) een ellenlange openingsspeech, waar de honden geen brood van lusten (laat staan de Wolf!). Alsof de arbiter bij een schaatswedstrijd na het uitroepen van het woord: ready??, een uur wacht met het startschot! Informatie die geen schaker boeit! U kunt daar de drankjes kopen! (geloof me, dat weten de schakers allang) Daar zijn de toiletten (onnodig, volg de geur!). Wilt u de mobieltjes uitzetten? (jammer, dat is nou net wat een schaaktoernooi zo leuk maakt: een rinkelende telefoon!). De totale tijd van uw speeltijd is 1.45  uur (ja, de tijd staat hier met dubbele cijfers op mijn schaakklok!?). Er kunnen ratingprijzen worden gewonnen (waarom denk je dat ik meedoe?) U kunt de uitslag hier inleveren (ja, waar anders, bij de bakker om de hoek?) pfff... Een verademing dus deze keer, dankzij de korte maar krachtige woorden van de hoofdarbiter!

Ons 1e team denderde over Rijs heen, maar ook als we met 8-0 hadden verloren, waren we kampioen geworden. Ongekend! Complimenten ook voor ons 2e team, dat dit seizoen goede zaken deed (ook voor ons 1e) door van Westergoo 1 te winnen! Goed gedaan, heren!

Brullend van plezier hebben we met z'n allen het prachtige externe schaakseizoen afgesloten in het WOK-paradijs op de Groningerstraatweg (Het is en blijft mij een raadsel hoe sommige schakers in staat zijn meer dan vijf keer een bord eten op te scheppen....en het ook daadwerkelijk op te eten.. alsof de hongerwinter net voorbij is!) Uiteraard werd lang nagepraat over de historische openingsspeech. We waren het er allemaal over eens dat het navolging verdient. Zo opperde één van ons om bij jeugdtoernooien standaard te openen met de woorden: "Het belangrijkste: Aanraken is zitten! Veel plezier!" (pas de volgende dag begreep ik dat "zitten" verwees naar "in de bak zitten", maar goed, ik had ook behoorlijk wat Radlers achterovergeslagen).

WOLF

 

18 februari 2018

"Het zaaltje, waar het plaatsvond"  (SCL winnaar van de B-groep FK-viertallen!)

Tsja, daar zaten we dan, in Tresoar, weggestopt achterin het zaaltje waar het plaatsvond, maar we konden heel goed horen wat het antwoord op de vraag was wie eerste was geworden in de B-groep. Jawel, beste schaakvrienden: SCL in de prijzen!! (en ja, dat prijzengeld, was "nice to have") En daar is geen woord van gelogen, dat zweer ik, zo waarlijk ik Wolf heet (eigenlijk heet ik helemaal geen Wolf, bedenk ik me nu, maar goed, dit even terzijde).

Het ging er heftig aan toe, beste schaakvrienden. Op het schaakbord werden paarden geslagen, lopers ingesloten, dames hardhandig gepenetreerd en werd er venijnig met vorken geprikt! Maar in het zaaltje (waar het plaatsvond) was het voor het overige pais en vree. De snert was te pruimen, de koffie bood troost, de alcohol vloeide rijkelijk en iedereen zwetste er - zoals gebruikelijk - vrolijk op los. Een aangenaam schaakdagje dus.

 

Wim, Jaap, Pravin en ik waren in B(loed)-vorm. Met name Pravin ontpopte zich als professioneel vluggeraar. In tijdnood begon ie steeds beter te spelen! (er is door ons zelfs nog voorgesteld Pravin met minder tijd te laten beginnen!). Het was uiteraard niet alleen winnen geblazen (anders waren we wel 1e geworden van het toernooi!). Jaap speelde een legendarische partij tegen de aimabele Philidor-voorzitter Kees van Straten, die handig wegdook met zijn toren en remise wist te ontlopen door Jaap door de klok te jagen. Zelf werd ik getankt in de wedstrijd tegen Sneek 3 door Hielke Gorter met een uiterst merkwaardig doch zeer fraai pion-vorkje (tegen 2 torens). Ook door het viertal van de Celebrities, de uiteindelijke winnaars (nogmaals proficiat), werden we er keihard afgedrukt. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat Peter K. onlangs in Groningen een T-shirt van de Celebrities heeft overhandigd aan Magnus Carlsen, die het wonderlijke kledingstuk dankbaar in ontvangst heeft genomen (Binnenkort onderdeel van de G-Star zomercollectie? God verhoede!!). Wim Ykema had de beste score van ons team. Met name zijn winst op (topvluggeraar) Wietse in de laatste wedstrijd, was pure klasse. (Het hilarische - iets te harde - remise-aanbod van Wim (2 tellen na de opening) had ie beter aan kunnen nemen!).

Aan het eind van de dag kregen we een presentatie van het nieuwe Friese schaakblad "Skaak Stikken". Leuk initiatief met als resultaat een fraai boekwerk van 64 pagina's! Klasse, Jan (en de overige samenstellers!). Een welkome aanvulling in de Friese schaakwereld. Schaakverhalen, in de geest van Siep Postma! Ik neem een abonnement!

WOLF

21 januari 2018


“Verliezen is altijd eigen schuld.“ (Wassily Panow)

 

Ja, rustig maar, beste schaaknerds. Ik, Wolf, de allergrootste nerd van SCL (en geloof me: dat is, gelet op ons ledenbestand, een prestatie van formaat) ben weer in the building. Op veler verzoek, kan ik u met gepaste trots melden. Maar liefst vier schakers vroegen mij wanhopig waar mijn column bleef. Ze vroegen het mij nadat ik afgelopen dinsdag, laat in de avond, in mijn eentje alle 35 schaaktafels en bijbehorende stoelen had opgeruimd (zoals De Dijk al zong: En de rest drinkt bier, in het café!).

 

Kon ik u vorig jaar rond deze tijd nog melden dat ik Winterkampioen was geworden, dit seizoen is het (weer) bagger. De 1e - er zouden er nog meer volgen - pijnlijke nederlaag vond plaats op 24 oktober 2017 (ronde 6), de dag dat ik straal gewonnen stond tegen William, onze hoogst gerate speler (en meervoudig clubkampioen). Omdat ie de Bietenbrug opging deed ie een wanhoopsoffer (van -3 naar -15), onder het motto: ”Een offer hoeft niet altijd correct te zijn maar het moet de tegenstander verwarren en bedwelmen.” (Rudolf Spielmann). Nou, missie geslaagd hoor! Als ik het offer had aangenomen had hij mij de hand geschud, zo verklapte hij mij gniffelend na de partij (toen ik mij, lurkend aan mijn chocomel, in foetushouding, huilend van verdriet zat af te vragen wáár en wááróm het wederom was misgegaan). Een goede schaakles, beste schaakvrienden: ”Een offer weerlegt men het beste door het aan te nemen.”, (Wilhelm Steinitz)! Ach ja, eigen schuld, dikke bult..

 

Een tijdje geleden vertelde Herman (bij de externe publicaties) dat hij zich bovenmatig kan storen aan bepaalde geluiden in de schaakzaal. Bedankt, Herman, #METOO. Gekmakend, die schaakgeluiden! Slurpen, het knarsen der tanden (als ze nog aanwezig zijn), koekjes die tergend langzaam worden uitgepakt, koffiegeroersel, een (schurftige) baard waar langdurig aan wordt gekrabd brrrr... Ook ik vind die geluiden ondraaglijk. Of wat te denken van een tegenstander die voortdurend, terwijl ie minder staat, "remise???" aanbiedt! M.i. zou er een schaakregel moeten komen, dat je na de 3e keer de winst kan claimen! Wegens spelbederf!

 

Met ons eerste team denderen we door de 1e Klasse FSB als olifanten door een porseleinkast (tsja..) We zijn niet te stuiten! Complimenten aan ons tweede team, dat in Bolsward wist te winnen van het 1e team van Westergoo. Als SCL deze trend voortzet, zal het niet lang duren voordat onze club toonaangevend is in (schakend) Friesland. Tip: Als onze kantine haar (karige) assortiment zou uitbreiden met XXL frikadellen, Jos Brinkies, Mexicano's, Hamburgers-extra-speciaal en pizza's met extra kaas, zal menig Friese schaaktopper spontaan lid worden van onze club! (ik heb alvast een paar toezeggingen!)

WOLF

 

15 november 2017

Huilen doe ik wel alleen (Jannes)

Het is alweer ruim anderhalf jaar geleden dat we met ons eerste team in het krakerige achterafzaaltje te Akkrum hardhandig werden afgedroogd door de heren van "Streekschaakvereniging" (wie heeft dat bedacht?) Mid Fryslân. (De heren die ik toentertijd betitelde als "De acht versleten spijkerbroeken van de Kromme Knilles", maar ach.. dat was pure rancune.. wel een mooie naam voor een album van Suske en Wiske overigens!) Ikzelf werd er toen (als eerste) in een stief kwartiertje afgebeukt door Renze Douma, maar "de K-avond in de Kromme Knilles" (zoals die avond bij ons is blijven heten) blijft ons vooral bij door de onterechte opgave van Jaap. Zahid keek verbijsterd toe en zei:“Wat is probleem?” waarop Zahid, ter demonstratie (en tot grote ontsteltenis van Jaap, die bleek wegtrok), liet zien dat de toren simpelweg kon worden teruggezet naar de onderste rij!! brrrrrrr….. Maar goed, tijden veranderen. Jaap is inmiddels nóg beter gaan schaken en de prachtige (grootmeesterlijke) partij tegen Pravin (zie geplaatste partijen), laat zien dat hij zeer terecht in de top van ons klassement staat. En ja... Afgelopen zaterdag won Jaap de B-groep van het Waling Dijkstra Toernooi! Proficiat, kerel! (Over versleten spijkerbroeken gesproken: Epishin won de A-groep. Ook voor hem natuurlijk mijn welgemeende felicitaties!)

'Misschien is die "K-avond in de Kromme Knilles" de reden dat we er nog steeds op gebrand zijn het tweede team van Mid Fryslân, dat afgelopen dinsdag op bezoek kwam (met het jongste team van de FSB-competitie: 23,3 lentes!) een lesje te leren. Tsja, het werd huilen geblazen voor de jonkies, die ons (soms tot grote ergernis) voortdurend met U aanspraken! (vreemd, we zijn gemiddeld maar 35 jaar ouder!) Mijn tegenstander Jelmer Steenstra, die overigens een broer heeft met dezelfde achternaam, maar dan (blijkens het ingevulde uitslagenformulier) heel anders geschreven! Knap staaltje werk! Goed, Jelmer bood behoorlijk wat tegenstand, maar nadat hij een venijnig schaakje op h2 over het hoofd had gezien, was het snel afgelopen. Van de overige partijen heb ik bijzonder weinig meegekregen, omdat ik met de heren van de Kromme Knilles aan de bar zat. Supergezellig! Mocht jullie club ooit (in de verre toekomst) ter ziele gaan, dan zijn jullie van harte welkom! Onze penningmeester heeft ermee ingestemd dat jullie iedere dinsdag opgehaald worden uit Akkrum, met een limousine! (Of een buskaartje, daar moest ie nog even over nadenken) En, eerlijk is eerlijk, er werd niet gehuild achteraf, ook niet na het (toch wel) behoorlijke pak slaag. Integendeel: Met drie remises hadden ze het - naar eigen zeggen - juist heel goed gedaan! Klasse instelling! Tot zover een kleine impressie van de dinsdagavond. Yes! We staan bovenaan!

WOLF

14 oktober 2017

 

Persoonlijk interesseert het me geen zier dat we volgend jaar bij externe wedstrijden met viertallen moeten schaken. Boeien… Hoe minder zielen, hoe meer vreugd, zei mijn opa altijd. Hoe dan ook, het treffen tussen ons eerste en tweede team voor de externe competitie (volgens Peter B. “Een spektakelstuk van de bovenste plank!”) ontaardde dinsdagavond in een “stevig pak slaag” (zie bijvoorbeeld mijn miniatuurpartij tegen Marinus: auw!…). Of, met andere woorden: https://www.youtube.com/watch?v=CvXzuOpdi7Q

 

Tak, de ranglijstaanvoerder, speelde remise tegen Theo (onze voorzitter in ruste), maar Tak miste spijtig genoeg een (simpele?) voortzetting tot winst (Tc3!! Wat ik je brom..). We hadden met ons eerste dus bijna met 7,5 - 0,5 gewonnen! (Een uitslag waar Oranje van droomde dinsdagavond!)

 

Ook in de interne competitie werd (in een bloedhete zaal, het leek de schaakzaal in Burgum wel! ;-)) volop strijd geleverd. Ons oudste ‘mannelijke lid’ (ahum..) speelde tegen ons oudste vrouwelijke lid, en ons jongste mannelijke lid speelde tegen ons jongste vrouwelijke lid. Volgt u het nog? Later op de avond, in de (ook bloedhete) kantine, heerste zoals altijd een ongedwongen sfeer met veel Hertog-Jannen, Amstels en Radlers (soms een chocolademelk met een rietje), waarbij de aanwezige vrouwen, als absoluut hoogtepunt, hun fraaie tatoeages lieten zien! (en ja, ook op plaatsen waar de zon niet schijnt!). Een goede reden om u aan te melden bij SCL!

 

Tenslotte zal ik wederom een prangende kwestie aan de orde stellen, waar veel te weinig over wordt geschreven: Het beschamende toiletbezoek van schakers! Het volgende gebeurde een paar jaar geleden op een schaaktoernooi in Vlissingen:

 

In de toiletruimte was een wc tot nader orde gesloten omdat een schaker daar "een ontlastende verklaring had afgelegd" (als u begrijpt wat ik bedoel). Het was zó ranzig, dat de schoonmakers spontaan in staking waren gegaan. Dit ging zelfs hun te ver! De toernooileiding plakte vervolgens een briefje op de deur met de tekst: DO NOT USE! Op die plek was het (de plaats delict) waar ik de beroemde G.M. Sveshnikov voor het eerst ontmoette. Hij wandelde de toiletruimte binnen, net toen ik mijn handen stond te wassen. Met een blik van afschuw en walging kneep hij zijn neus dicht, terwijl hij mij  – ten onrechte! – beschuldigend aankeek. Dat was mijn moment met de grote Sveshnikov. De ranzige geur die daar hing! Brrr...Ik hoop het nooit meer mee te hoeven maken.

WOLF

 

 

21 september 2017

 

Belangrijke mededelingen vooraf

Zolang ik me kan herinneren heb ik Kapitein Iglo een extreem ranzige kerel gevonden. Het heeft me er evenwel nooit van weerhouden gruwelijk veel vissticks te eten. Zo heb ik me er ook (jawel, een bruggetje!) nooit van laten weerhouden lid te worden van een schaakclub. Met een stel ranzige kerels gruwelijk veel schaken, is immers het mooiste dat er is!

 

Met andere woorden: Welkom terug, beste schaakvrienden! De eerste algemene ledenvergadering is (gelukkig) weer achter de rug. Na zo’n hemeltergend saaie bijeenkomst kan het alleen maar bergopwaarts gaan. Voor de afwezigen de highlights: * Er was een gratis consumptie in de pauze. * Er is een nieuwe voorzitter (H. Hartsuiker) en een nieuw algemeen lid (Tak) (sterkte, heren!) * De kascommissie adviseerde de leden het bestuur wederom “decharge” te verlenen (geen flauw idee wat het is, het zal wel weer een uitheemse schaakterm zijn, zoals “j'adoube”, “Überdekkung” of een “vorkje de familia”, oké die laatste heb ik zelf verzonnen).

 

We hebben alweer afscheid moeten nemen van een gewaardeerd lid van SCL. Na een kort ziekbed overleed op 29 augustus Anne de Jong. Onze nieuwe voorzitter vatte het mooi samen: "Een zeer gemoedelijke man zonder koude drukte".

 

De 1e speelavond

Laten we eerlijk zijn, een openingsavond bij SCL is geen openingsavond bij SCL als de mobiel van Ton van Spanje niet is afgegaan. Hij stelde ons niet teleur. Ieder jaar - ook bij de Burght al! - zegt hij korzelig: “Ik weet niet hoe dat rotding uit moet!” (de 1e twee Euro is binnen, penningmeester!) Goed, ik moest aantreden tegen Hylke Bron, het oudste lid van de jongste (!) schaakclub van Friesland. Vorig jaar overrompelde hij in een verloren stelling Pistolen Paultje Cladder met een Dolle Toren-actie, dus ik was op mijn qui-vive. Het werd een vluggertje. Na zijn geniale openingszet d2-d3 was ik helemaal van mijn à propos! Om een lang verhaal kort te maken: Hij speelde een tandeloze “Leeuw”, en nadat ik mijn lange rokade decharge had verleend, en Hylke aldus een misplaatste loper verloor, schudde hij mij (vrolijk, dat dan weer wel) de hand.

 

Aan de belendende tafel remiseerde nieuwkomer Herman de Vries met zijn oude clubkompaan Marinus (SC Knudde, in 1978!!). Was ik maar bij moeder (in Franeker) thuisgebleven, Herman? Ach, geen paniek, jouw winstpartijen komen nog wel (behalve tegen mij, uiteraard ;-)) Wat ik je brom! 

 

Jefta verloor in een heroïsch gevecht van Tak. (De mooiste partij van de avond wat mij betreft, publicabelwaardig!) Zenuwen? Geïntimideerd door de veel hogere rating van zijn tegenstander? Hoe dan ook, op het cruciale moment in de partij miste Jefta de zet Pxh3, waarna Tak “de stukken in het doosje” had kunnen opbergen. Tsja, zo blijkt maar weer: Het moeilijkste is een gewonnen stelling te winnen! (Dr. Emanuel Lasker)

 

Good Old Martijn Heere was ook weer van de partij! Welkom terug, kerel! Hij bouwde een onneembaar fort tegen een taaie Lieuwe, die pas laat in de avond “de vlag streek”.

 

Of ik volgende week weer fit op de clubavond zal verschijnen is maar zeer de vraag. De kans bestaat dat ik een zware verkoudheid onder de leden heb! Brrrr… Na mijn partij ben ik gaan vluggeren met Zahid (de snelste speler van Friesland), die snipverkouden was en voortdurend recht in mijn gezicht zat te hoesten! Toen ik hem vroeg om daar mee op te houden, antwoordde hij: “Wat is probleem?” Haha.. mooi.. het schaakseizoen is weer begonnen! (het werd overigens 10-2 voor Zahid).   

WOLF