Wedstrijdshirts

Verzameling vitesse-shirts

Als je op de thumbnail klikt krijg je een grotere foto te zien van de shirts.

	Thuisshirt medio 1975. Nummer 5: Dick Mulderij. De centrale verdediger Dick Mulderij, die uitkwam voor Vitesse, NEC en Heracles, had de eer diverse malen tegen Johan Cruijff te spelen. Vitesse oefende eind jaren zeventig tegen FC Barcelona, toen werkgever van Cruijff, en als speler van NEC speelde Mulderij in 1983 de bekerfinale tegen Ajax. De inwoner van Klarenbeek ontfermde zich toen over wereldster Johan Cruijff. Mulderij was bij Vitesse semi-prof. Hij runde met succes een assurantiekantoor. Tegenwoordig woont hij delen van het jaar aan de Costa Blanca.
	Thuisshirt 1976/1977. Nummer 14: Dick Mulderij. Dit thuisshirt werd op 22 mei 1977 in de wedstrijd tegen FC Groningen gedragen door Dick Mulderij. Vitesse speelde met 1-1 gelijk en dat was voldoende voor promotie naar de eredivisie. Aanvaller Herman -de plaat- VeenendaaL, wie anders, scoorde de enige treffer voor Vitesse. Vitesse deed het een jaar later opvallend goed in de eredivisie. Op Monnikenhuize werd tegen de topploegen Ajax, Feyenoord en PSV knap gelijkgespeeld. Alleen tegen FC Amsterdam was er een ruime nederlaag (0-4).
	Thuisshirt 1982/1983. Nummer 14: Ron Stoffelen. Door Vitesse opgeleid als laatste man, maar deze Betuwnaar speelde bij Vitesse 1 louter op de rechtsbuitenpositie. Toen aanvaller Richard Budding geblesseerd raakte, probeerde trainer Leen Looyen Stoffelen uit als gelegenheidsrechtsbuiten. De jongeling deed het wonderwel goed en mocht blijven staan. AKAI is de eerste shirtsponsor van Vitesse. Stoffelen was net als alle andere spelers van Vitesse semi-prof. Na de promotie naar de eredivisie in 1989 veranderde dat.
	Uitshirt 1982/1983. Nummer 2: speler onbekend. De bedrukking AKAI is kwetsbaar en veel van de stukken 'stof' hebben de tands des tijds niet doorstaan. Ook bij dit uitshirt is de bedrukking verdwenen. Wat rest zijn een paar draden waarmee het plakkaat was bevestigd op het shirt. Leuk is dat nu de tekst Silver zichtbaar wordt. Silver was een productlijn van AKAI. Het was de bedoeling dat Vitesse daarmee zou gaan spelen, maar vlak voor aanvang van de competitie kwam AKAI op dat plan terug en gaf het bedrijf toch de voorkeur aan de eigen merknaam. Ook onder de AKAI-bedrukking op het thuisshirt staat Silver.
	Thuisshirt 1983/1984. Nummer 10: Ron Stoffelen. Mede op basis van zijn vertoonde spel een seizoen eerder, kreeg Ron Stoffelen een basisplaats van trainer Leen Looyen. Als rechtsbuiten welteverstaan. Stoffelen had een individuele actie in huis en een goede voorzet in de benen. Ook al deden Stoffelen en ploeggenoten als Lloyd Doesburg, Hanny Das en Bert Hendriks erg hun best, sportief gezien behoort deze periode niet tot de beste uit de geschiedenis van Vitesse. Integendeel. Ook financieel ging het erg slecht met de club. Na de komst van voorzitter Karel Aalbers, later in de jaren tachtig, ging het stukken beter met de Arnhemse profclub.
	Thuisshirt 1985/1987. Nummer 10: John van den Brom. Van Den Brom is een van de bekendste en populairste Vitesse-spelers ooit. De Amersfoorter begon zijn carriere bij APWC (jeugd) in zijn geboorteplaats en kwam via AFC Quick 1890 halverwege de jaren tachtig bij Vitesse terecht. Hij speelde er zeven en later nog eens vijf seizoenen. Daar tussendoor speelde hij voor Ajax en de Turkse subtopper Istanbulspor. Van den Brom sloot zijn actieve carriere in het seizoen 2002/2003 af bij De Graafschap. De technische middenvelder speelde tweemaal voor Oranje: tegen San Marino en Malta. Beide duels werden met ruime cijfers gewonnen.
	Thuisshirt 1987/1989. Rugnummer 14: Michael Madsen. Een nieuwe hoofdsponsor, een nieuwe trainer, een nieuwe start. Vitesse had afscheid genomen van trainer Hans Dorjee en zijn taken werden overgenomen door Niels Overweg en Bert Jacobs. IN het eerste seizoen met Schoenenreus speelde Vitesse nacompetitie om promotie, het tweede jaar met Schoenenreus werd het mooiste jaar sinds tijden: Vitesse werd kampioen en promoveerde naar de eredivisie. Het Schoenenreus shirt heeft twee varianten rugnummers. De ene wedstrijd werd gespeeld in shirts met zwarte rugnummers op een witte lap stof, het volgende duel met het type rugnummer dat je hieronder op het uitshirt ziet.
	Uitshirt 1987/1989. Nummer 15: Ricardo Gil y Muinos. Een werkelijk prachtig uitshirt dat je zelden ziet. De thuisshirts van Schoenenreus duiken nog wel eens op. Fans die de shirts direct na de kampioenswedstrijd in 1989 van de spelers hebben ontfutseld bieden de shirts te koop aan (of het shirt wordt gekocht en later opnieuw te koop aangeboden). De uitshirts zijn echter nooit verspreid onder de fans. Gil y Muinos speelde van 1986 tot 1990 bij Vitesse, maar brak nooit echt door. In de zaal behoorde hij wel tot de top; bij Bunga Melati speelde hij samen met Edwin Grunholz.
	Thuisshirt 1989/1990. Nummer 7: John van den Brom. Vitesse promoveerde in 1989 naar de eredivisie. Het Deense Hummel zag wel wat in de promovendus en werd de nieuwe shirtsponsor. Hummel kreeg gelijk. Vitesse deed het uitstekend en haalde de finale om de KNVB-beker. Vitesse verloor met 1-0 van PSV. Van den Brom miste een strafschop. Van den Brom droeg dit shirt in de bekerfinale. Ik heb het trikot van een verzamelaar uit Utrecht, die het weer op zijn beurt heeft overgenomen van Michel Boerebach. Boerebach speelde in 1990 bij PSV en ruilde zijn shirt na de bekerfinale met Van den Brom. Ik heb een foto waarop Boerebach het Vitesse-shirt aan heeft.
	Uitshirt 1989/1990. Nummer 10: John van den Brom. De Amersfoorter speelde dit seizoen met rugnummer 7 en 10. Vitesse had dat jaar geen vaste nummers. Van Den Brom speelde bij Vitesse door de jaren heen met 3, 4, 7 en 10. Leuk om te zien bij dit shirt is dat een type rugnummer is gebruikt dat zes seizoenen eerder ook door Vitesse werd gebruikt. De 'kleermaker' van Vitesse had blijkbaar ergens nog een setje nummers gevonden. Als ik mij goed herinner, waren hadden ook de thuisshirts met lange mouwen eenzelfde soort rugnummer.
	Thuisshirt competitie 1990/1991. Nummer 14: Roberto Straal. Dan weer met 12 en bij absentie van Sturing met rugnummer 2. Straal speelde veel, maar was nooit eerste keuze. Het Bukta competitieshirt heeft een lap stof op de borst met daarop de tekst RTL-4. Deze lap stof is een flink stuk groter dan op de UEFA Cup-shirts. Het Bukta-merkteken is ook bedekt met een lapje stof met daarop de tekst...Bukta. Blijkbaar vond de kledingsponsor dat duidelijker. De UEFA wilde dat niet, vandaar dat dat lapje stof bij de UEFA Cup-shirts ontbreekt.
	Uitshirt competitie 1990/1991. Nummer 3: Frans Thijssen. Voormalig international Frans Thijssen bouwde zijn imposante voetbalcarriere af bij Vitesse. Thijssen speelde in Nederland bij onder meer TC Twente, Fortuna Sittard en NEC. De Maldenaar was in het seizoen 1980/1981 als voetballer van Ipswich Town Engels speler van het jaar. Met die club won hij in datzelfde seizoen de Uefa Cup. Mister 'kappen en draaien' liet in Arnhem zien dat hij in zijn nadagen nog van grote waarde voor een team kon zijn. In de jaren negentig was Thijssen voor korte tijd hoofdtrainer van Vitesse.
	Thuisshirt UEFA 1990/1991. Nummer 4: Theo Bos. Hummel werd in de zomer van 1990 opgevolgd door het Engelse Bukta. Ook dat merk was maar een seizoen aan Vitesse verbonden. Arnhemmer Theo Bos was eind jaren tachtig, begin jaren negentig het slot op de deur van Vitesse. Theo stroopte de mouwen op en knokte zich gedurende de wedstrijd helemaal leeg. Als een Vitesse-speler een trap kreeg, dan zong iedereen op Nieuw-Monikkenhuize 'Theo pak hem terug holee, holee'. Theo Bos is tot op de dag van vandaag een van de meest bekende en populaire Vitesse-spelers.
	Keepershirt UEFA 1990/1991. Nummer 16: Remco Bos. Raymond van der Gouw kent iedereen, maar waar is Remco Bos gebleven? Hij keepte maar korte tijd bij Vitesse en is volgens mij niet veel langer daarna uit het betaalde voetbal verdwenen. Wel een mooi en zeldzaam Vitesse-shirt. Ik heb het shirt teruggehaald naar Nederland. Het was lange tijd in bezit van een Franse verzamelaar. Wellicht is dit shirt gaan zwerven na een van de Europacupduels welke Vitesse in dat seizoen heeft gespeeld. In het rugnummer stonden twee Bukta-merktekens, maar die zijn vakkundig verwijderd (UEFA-regels).
	Thuisshirt 1991/1992. Nummer 3: John van den Brom. Het Diadora shirt van Vitesse behoort tot de meest zeldzame spelersshirts van de club. Het eerste elftal droeg in 1991 en 1992 een shirt met reclame van BFI op de borst. Dit shirt heeft op de rug de toevoeging Akzodome. Het was de bedoeling dat het nieuwe stadion zo zou gaan heten, maar er kwam een kink in de kabel en Akzo trok zich terug. Waar ik van houd: de reclame-uiting en het rugnummer zijn in de stof geweven. Zo blijven de shirts door de jaren heen mooier. De ervaring leert dat rugnummers en lappen stof met reclame daarop beschadigen of vaag worden.
	Thuisshirt 1991/1992. Nummer 3: speler onbekend. Volgens mij heeft het eerste team nooit in het shirt met PTT Telecom gespeeld. Van het beloftenteam weet ik zeker dat het dit type shirt droeg. Wel vreemd dat een groot bedrijf als PTT Telecom een tweede team sponsort. Helemaal als je weet dat de eredivisie dat jaar voor het eerste PTT Telecompetitie heette. Dan zou het logischer zijn als Vitesse 1 in dit shirt zou spelen. De replica-shirts van Diadora bestaan voor 100 procent uit polyester, de spelersshirts bestaan voor een behoorlijk deel uit katoen.

Uitshirt 1991/1992. Rugnummer 8: speler onbekend. Dit shirt werd gedragen in de jeugd en door de beloften van Vitesse. De Diadora-uitshirts behoren tot de meest zeldzame shirts van Vitesse. Ik heb er meer dan vijf jaar op moeten wachten. Een Diadora-uitshirt van het eerste team ontbreekt helaas nog in mijn collectie. Shirt verkeert ondanks zijn leeftijd in een zeer goede staat. Vitesse presteerde in de Diadora-shirts (1991/1993) erg goed. In de competitie en inde Uefa Cup. Helaas was Real Madrid in de derde ronde net een maatje te groot.

Thuisshirt 1992/1993. Rugnummer 16: reserveshirt. Vitesse startte het seizoen 1992/1993 zonder hoofd- en shirtsponsor. In de voorbereiding en tijdens de eerste competitiewedstrijden speelden de Arnhemmers dus in shirts zonder reclame. Pas na een wedstrijd of acht sloot Vitesse een contract af met PGEM, zeg maar de voorloper van NUon. Dit shirt is heeft rugnummer 16 en dat is opmerkelijk. In het begin van de jaren negentig stonden de nummers 1 tot en met 11 in het veld en op de bank zaten de nummers 12 tot en met 16. Nummer 16 was altijd het nummer van de reservegoalie. Spelersshirts van Diadora hebben bijna altijd een ingeweven rugnummer.

Thuisshirt 1992/1993. Nummer 12: Roberto Straal. Werkelijk een prachtig thuisshirt -met reclame en rugnummer in de stof verweven- dat in zeer goede staat verkeerd. Roberto Straal speelde bij Vitesse met rugnummer 2, 4, 6 en in het seizoen 1992/1993 vooral met nummer 12. De lange verdediger uit Arnhem speelde later nog voor MVV, Heerenveen en Arminia Bielefeld. Financieel onafhankelijk was hij na zijn lange profcarriere allerminst. Straal werkt tegenwoordig in de transportsector. Ooit hoopt hij bij een BVO als assistent- of jeugdtrainer aan de slag te kunnen.

Vitesse Europa-Cup uitshirt 1992/1993. Rugnummer 17: reserveshirt. Vitesse nam in 1992 voor de tweede maal in de geschiedenis van de club deel aan het Uefa Cup-toernooi. Het werd een succesvol jaar, met zeges op Derry City en KV Mechelen. In de derde ronde stuitte Vitesse op Real Madrid en die club was een maatje te groot voor de Arnhemmers. Er werd tweemaal met 1-0 verloren. Bijzonder shirt dat je heel weinig ziet, met handtekening van Theo Bos op de rug. Shirt bestaat voor een deel uit katoen, de replica-shirts van Vitesse uit die tijd waren van 100 procent polyester, al was er volgens mij nooit een Diadora replica-uitshirt.