Ik was amper 7 jaar toen bij mij de interesse voor de duiven bij mij binnen sloop, dit kwam mede doordat mijn vader en twee ooms ook
met de duivenbacterie besmet waren, ook bij mij is de bacterie nog volop aanwezig, en zoals u begrijpt het lot was bezegelt maar tot op de dag van heden heb ik daar nooit geen spijt van gehad.

De eerste jaren speelde ik samen met mijn vader en mocht ik de hokken al eens poetsen en de duiven voeren wat ik geweldig vond.
Mijn vader was een echte vitesse en midfond speler en stond in dit spel zijn mannetje en dit met duiven van de Prut uit Reusel.

Zo rond mijn vijftiende levensjaar kroop het duivenbloed al sneller door mijn aderen en ging ik voor mijn eigen spelen, er kwam ook een eigen hokje.

Toen kwam ik er achter dat dit echt niet zo simpel was als ik dacht,
Er werd zo af en toe wel is een eitje bij vader geruild (dat hij niet wist) vanaf dat moment ging het al wat beter en speelde ik op de midfondvlucht Creil 1 en 2 los vooruit .

Ook had ik als jeugdlid de mooiste jonge doffer op de tentoonstelling het kon niet op.

Ook op de grote fond had al eens meegedaan en zowaar op vlucht
vanuit St. Vincent klokte ik mijn eerste twee getekende duiven
binnen de minuut in de prijzen.
Op dat moment kreeg ik de tik van de grote fond hamer.

Intussen was ik getrouwd, kreeg een zoon en een dochter en ik moest zondags wel eens wat vaker met de kinderen en de vrouw op stap.

Daarom besloot ik om in 1998 over te stappen naar de grote fond.
Hiervoor hoef ik dan niet elk weekend thuis te zijn.
Vrouw en kinderen tevreden, en ik zelf ook.

Tot zover de inleiding over de Combinatie Smulders.
Wij wensen U veel lees en kijk plezier toe.

groetjes van Peter en Dennis Smulders.