Zwaar werden de dagen
en lang duurde die nacht.
Hoe moeilijk het is om te vechten
bij het ontbreken van kracht.
Zo bent u langzaam moegestreden,
uit ons midden weggegleden.
En na een moeilijke strijd,
uit uw lijden bevrijd.
Dat we u zouden verliezen stond vast,
niet wanneer.
Zij aan zij gevochten, tot die laatste keer...
Zoveel zorg voor uw gezin, ookal was u ziek.
Lieve Ma, voor ons was je uniek.
Ik mis je nog iedere dag.........