Wintersport in Neustift - Oostenrijk

Periode: 13 februari 2004 - 22 februari 2004

Vakantiegangers: Wilbert, Gerry, Mark, Katie, Joep en Pia

Op vrijdagavond 13 februari kwamen Mark and Katie op Schiphol aan en zijn met de trein naar Arnhem gegaan. Daar hebben we ze om een uur of twaalf opgehaald. Mark en Katie wonen en werken momenteel in London, maar eigenlijk zijn het Aussies. Eerst hebben we nog snel wat gedronken en toen gauw op weg naar de besneeuwde Oostenrijkse bergen.

Na 5 uur rijden begonnen de ogen een beetje te veel te knipperen, dus besloten we een hele korte dutpauze te houden van een half uurtje, maar dat werd uiteindelijk 2 uur. Om 7 uur reden we dus weer verder. Inmiddels was de drukte op de weg enorm toegenomen en het kostte dan ook nog heel wat uurtjes rijden voordat we in Neustift arriveerden. Sneeuw lag er genoeg en we moesten zelfs de sneeuwkettingen gebruiken om op onze toegewezen plek te komen. 's Avonds zijn we heerlijk gaan uiteten in de Jagdhutte. Dat hadden we wel verdiend.

's Zondags hebben Mark en Katie hun eerste skiles gehad onder leiding van Pia met assistentie van Gerry. Wilbert en Joep waren in geen velden of wegen meer te bekennen, want waren met ongekende snelheid de pistes onveilig aan het maken ...

's Maandags kregen de Aussies hun eerste skiles van de Stubaier Skischule. Ze hadden afgesproken om twee dagen les te nemen en eventueel het te verlengen. Wilbert en Joep waren wederom aan elkaar gewaagd en gingen keer op keer de Wilde Grube af. Gerry oefende op de Schaufelschuss en Pia keek of het goed ging.

De dinsdag en de woensdag waren zo goed als identiek aan de maandag, met het verschil dat Mark en Katie geen les meer bij de skischool hadden.
Woensdagavond gingen we met z'n allen rodelen op de Elfer. Zo 's avonds in het donker op een slee met een vaart naar beneden, tenminste zo was onze bedoeling. Maar na de derde bocht ging Katie onderuit op een dusdanige manier dat ze 2 van haar middenhandsbeentjes brak. Einde pret dus, maar op zich een belevenis. Katie werd met een bananenbrancard naar beneden afgevoerd en wij (de rest dus) er achteraan op de slees. Afijn Katie in het gips en einde skiën voor Katie.

's Donderdags zijn Mark en Joep weer naar de gletscher gegaan, Wilbert en Gerry zijn met Arras, de hond, gaan wandelen en Pia bleef bij Katie.

 Vrijdags was het beneden in het dal prima weer. Maar boven op de gletscher op een hoogte van ruim 3.000 meter was het berekoud. Zo'n 15 graden onder nul .... brrrrr .... Voor Wilbert, Mark en Joep geen reden om niet te skien, maar Gerry en Pia hebben heerlijk in het restaurant gezeten. Daar was het lekker warm en de gluhwein was ook prima te drinken! Op een gegeven moment hadden we het wel gezien daar boven en besloten we Katie gezelschap te gaan houden. Weer beneden in het dal aangekomen was daar het nog steeds heerlijk weer. Stoeltjes buiten gezet en zalig van de zon genoten onder het genot van een glas wijn. Omdat het de laatste avond was besloten we te gaan uiteten. De andere dagen hebben we zelf gekookt.

Zaterdagmorgen vroeg opgestaan, want de voorspellingen waren dat het zeer druk zou zijn op de weg. En inderdaad, over 200 km zo'n 5 uur gedaan. Na Munchen ging het redelijk goed. Tot 100 km voor de Nederlandse grens: de camper van Wilbert en Gerry krijgt een klapband! Uiteindelijk was het 10 uur 's avonds voordat we bij Martin en Jet arriveerden. Daar nog even wat gedronken en toen gauw naar huis, want de volgende dag moesten we weer vroeg op om Mark en Katie naar Schiphol te brengen. Daarna gauw naar huis.

Al met al hebben we ondanks het ongeluk van Katie en de klapband van de camper een hele leuke vakantie gehad.
Het was voor het eerst met de camper op wintersport en dat gaat prima. Alhoewel met z'n vieren in de camper toch wel krapjes is.

Volgend jaar weer? Misschien, maar niet meer in Neustift. Op zoek naar een ander gebied dus, daar waar een camping dichtbij het skigebied ligt.