|
Schermvliegen
of parapenten of paragliden - wat is dat?
Deze drie
aanduidingen voor dezelfde vorm van vliegsport komen eigenlijk op hetzelfde
neer. Het enige verschil is dat het eerste woord Nederlands, de tweede
benaming Frans en de derde Engels is.
Schermvliegen
wordt nog wel eens verward met parachutespringen, het zijn echter twee
verschillende vliegsporten. Bij het parachutespringen is het scherm vóór
het vliegen in een soort 'rugzak' gevouwen en wordt na het verlaten van
een vliegtuig geopend, om de valsnelheid te reduceren tot een aanvaardbare
snelheid. De foto's op onze website geven u een indruk van de fantastische
mogelijkheden van het schermvliegen.

Dan
liever de lucht in...
Bij het
schermvliegen is het scherm echter al geopend vóór de piloot met het scherm
de lucht in gaat. Hierbij ligt het scherm geopend achter de piloot en
wordt in een vliegende toestand gebracht door te versnellen, bijvoorbeeld
door van een heuvel/berg af te lopen of - zoals dat in Horst-America in
Noord-Limburg gebeurt - met behulp van een lier waarmee de piloot naar
een maximale hoogte wordt gebracht. Op een bepaalde hoogte ontkoppelt
de piloot waarna hij zelfstandig verder kan vliegen. Het schermvliegen
is eigenlijk met twee verschillende stromingen begonnen, namelijk: het
valschermzweven en het Franse parapente. Het schermzweven zoals dat in
de vlakke landen beoefend wordt, is ontstaan uit het valschermzweven.
Dat is weer zo'n 20-30 jaar geleden ontstaan met de ronde springkoepels.
Hangend onder deze lappen stof werden de 'piloten'vooruit gesleept door
een boot of auto. Eigenlijk waren het nog niet helemaal piloten, omdat
ze zelf weinig tot geen controle hadden over hun scherm. Daar kwam verandering
in toen de eerste 'matrassen' aan de kabel verschenen. Hiermee was het
mogelijk om, in tegenstelling tot de ronde koepels, te sturen. Na verloop
van tijd werden ook deze chute's verbeterd, tot de hoge prestatieschermen
waar nu mee gevolgen wordt.
Liervliegen
Deze methode
wordt in de vlakke landen gebruikt om een bepaalde starthoogte te bereiken
zodat daarna zelfstandig verder gevlogen kan worden.

De piloot
staat klaar met het open scherm achter hem/haar op de grond. Aan de piloot
of tandempassagier is een lierkabel bevestigd door middel van een ontkoppelingsmechanisme,
waarmee de piloot of passagier op de gewenste hoogte af kan koppelen.
Nadat de piloot kenbaar heeft gemaakt om te willen starten geeft de startleider
dit via de radio door aan de lierman. Deze zal de lier starten, de kabel
eerst strak spannen en vervolgens de lierkabel binnenhalen.

De piloot
(en bij een tandemvlucht ook de passagier) rent nu enkele meters en trekt
daarbij het scherm aan de zogeheten risers boven zijn hoofd.

Het scherm
vult zich met lucht en door de aerodynamische eigenschappen van het scherm
zal het scherm een opwaartse kracht (lift) veroorzaken die groter is dan
de totale weerstand. Het scherm mét piloot (en eventueel passagier) zal
zich voorwaarts en omhoog bewegen - het begin van een vlucht.

De starthoogte
is ongeveer 1/3 van de lengte van de kabel. Als de piloot ontkoppeld heeft,
is het mogelijk om boven te blijven met behulp van thermiek. Dit zijn
warme luchtbellen die ontstaan doordat de aarde op bepaalde plaatsen opgewarmd
wordt. Omdat warme lucht lichter is dan koude lucht, zal deze stijgen.
Bergvliegen
De naam
zegt het al: hierbij start je van een helling af boven een dal. Je hebt
dus al meteen een bepaalde starthoogte. Op de helling ligt het scherm
achter je en trek je het aan de risers omhoog. Tegelijkertijd begin je
te lopen of te rennen en nadat het scherm keurig boven je 'staat' ben
je in principe klaar.

Vaak zijn
enkele passen voldoende om los te komen en het luchtruim te kiezen. Een
fantastische, adembenemende ervaring.

Ook is het
hierbij beter mogelijk om boven te blijven door een combinatie van stijgwinden
en thermiek. Stijgwinden ontstaan als de wind tegen een helling omhoog
blaast en zo de chute met piloot omhoog 'blaast'. Thermiek is hierboven
al beschreven.

Er kan in
principe zowel in de zomer als in de winter gevlogen worden.
|