De Mopshond

   

Geschiedenis van de Mopshond
De mopshond moet al meer dan 2500 jaar geleden in het Verre Oosten zijn ontstaan, waar deze schalkse hondjes de lievelingen waren van Boeddhistische monniken in Tibet. In dat land heeft dan ook zijn wieg gestaan. De Boeddhistische monniken geloofden dat als het baasje van de mops overleed, de ziel van de baas in zijn hond zou trekken en daarom werden deze hondjes lekker verwend door de andere monniken. Via China bereikte de Hollandsche bulldog ook Japan en vanuit via de VOC, Europa. Ook bereikte de mops in 1553 via een Turkse vloot Frankrijk. In de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden werden ze populair, omdat de kleur van hun vacht overeenkwam met het Huis van Oranje. Toen Willem III van Oranje-Nassau van en Maria II van Engeland in 1689 naar Engeland reisden en in dat zelfde jaar de troon bestegen, werden ze door een groot aantal mopsen vergezeld. In die tijd was het ras net zo populair als de poedel nu. Niet alleen Willem III van Oranje-Nassau had een hart voor mopsen, ook Prins Willem van Oranje had een mopsje genaamd Pompey. Zijn mopsje Pompey, die overal met de prins meereisde zou het leven van Willem van Oranje hebben gered toen de prins sliep in zijn legertent in het Franse Hermigny, Pompey krabte en blafte zodat Willem van Oranje wakker werd en zodoende tijdig kon ontsnappen aan de Spaanse overvallers.

Na Engeland veroverde de Hollandsche bulldog ook Frankrijk. Het Hollandsch bulldogje van Joséphine de Beauharnais genaamd "Fortune", heeft volgens zeggen Napoleon Bonaparte gebeten toen hij op hun huwelijksnacht de slaapkamer binnenkwam. Sedertdien namen ze in aantal geleidelijk af, met als gevolg dat zelfs de Britse Koningin Victoria in 1864 moeite had er één voor haar kennels te vinden. Daarna ging het echter weer beter met het ras en werden pogingen gedaan het te verbeteren en te standaardiseren, wat resulteerde in de sierlijke, stevige, kleine mopshond van tegenwoordig.

Hoewel in Nederland in het begin van de vorige eeuw vele mopshonden werden gefokt, vaak zonder stamboom, is de fokkerij pas echt serieus van start gegaan na de Tweede Wereldoorlog. Het was mevr. Chr. Veldhuis die met haar fokkerij "Warnsborn" van zoveel betekenis voor de populatie in Nederland is geweest, dat nu de mopshond een stevige basis in Nederland heeft gekregen. Mevr. Chr. Veldhuis heeft ook de aanzet heeft gegeven tot de oprichting van "COMMEDIA", de vereniging van fokkers en liefhebbers van de mopshond in Nederland op 30 augustus 1957.

Karakter van de Mopshond
Het karakter van de mopshond staat bekend als:

* moedig
* intelligent
* aanhankelijk
* goed met kinderen
* lichtgeraakt
* gemakkelijke aard
* vrolijk
* eerlijk

Rasstandaard van de Mopshond
De Mopshond is een vierkante, gedrongen, compacte, krachtige,lullige
vrolijke, grappig-koppige en lichtgeraakte, zeer moedige hond.

Hoofd:
Groot, massaal, rond zonder doggengroef. Voorsnuit kort, dik
vierkant maar niet opgebogen. Grote diepe plooien.

Ogen:
Groot, donker, onvervaard en bolvormig, zachte en vragende
uitdrukking met veel glans en bij opwinding vol vuur.

Oren:
Dun. klein, zacht als fluweel. Zowel het rozenoor en het

knopoor zijn toegestaan, maar het knopoor heeft de voorkeur.

Hals:

Krachtig en grof. Het hoofd moet trots gedragen worden.

Lichaam:
Kort en massaal met brede borstkas en goede
ronde ribben en een rechte rug.

Voorbenen:
Sterk, recht, matig lang en goed onder het lichaam geplaatst.

Achterbenen:
Sterk, recht, matig lang en goed onder het lichaam geplaatst.

Voeten:
Geen hazen-of kattenvoeten, doch voeten gesloten met zwarte nagels.

Staart:
Zo vast mogelijk over de rug gekruld ( ter hoogte van de heup).
De dubbelde krul heeft de voorkeur.

Vacht:
Fijn, glad, kort, zacht, maar niet wollig of hard.

Kleur:
Zwart, zilver, abrikoos, beige (fawn). Elke kleur moet zuiver zijn
om de aftekeningen goed tot zijn recht te laten komen,
zoals deze zijn: het zwarte masker, de duimafdruk op het voorhoofd en het
karakteristieke punt van de Mopshond, namelijk de
aalstreep(zwarte streep van de achterhoofdsknobbel tot aan de staartpunt).

Gewicht: Ideaal, teven 6,5 kilo, reuen 8,5 kilo, volgens de standaard.

Verzorging van de MOPSHOND

AANWIJZINGEN VOOR DE VERZORGING

EN BEHANDELING VAN DE MOPSHOND.

Neusrimpel.

De neusrimpel bestaat uit een huidplooi die over de neus heen valt.
Dit is een plaats waar huid op huidcontact plaatsvindt en dus een heerlijke
broeiplaats is voor bacteriën in het verzamelde huidsmeer.
Deze plek behoort u dus regelmatig te controleren en zonodig schoon
te maken met een lotiondoekje of gaasje met olie of eerst de plek inweken
met vaseline en daarna schoon deppen.

Ogen.
De mops heeft grote oppervlakkig liggende ogen.
Reken hierbij ook nog een korte snuit en de grote nieuwsgierigheid van
de mops en je ziet dat de mops een grotere kans heeft op oogbeschadigingen.
Als u merkt dat uw hondje met zijn ogen knijpt, zit er zeer
waarschijnlijk een beschadiging en is het noodzakelijk de dierenarts
te raadplegen. Als u ziet dat er vuil of veel slijm in de ogen zit kunt u ze
uitwassen met afgekoeld gekookt water.

Oren.

Het is belangrijk om de oren van uw mops regelmatig te controleren omdat
ze soms problemen hebben met de afvoer van overtollig oorsmeer door
de anders ontwikkelde kaakspieren Normaal zorgen deze voor het
opwerken van het oorsmeer. Niet iedere mops heeft er echter last van.
De oren schoonmaken met een oorcleaner is vaak de beste methode.
Merkt u dat het oor stinkt, rood ziet en of de hond krabt er veel aan,
bezoek dan uw dierenarts want waarschijnlijk heeft hij dan een oorontsteking.


Huid en haren.
Haren dienen de hond niet alleen als bescherming tegen invloeden van buiten af.
Haren vormen ook de bron van talg. Die talg houdt niet alleen de haren zelf erg
soepel, maar ook de huid. De talg zelf is enigszins vettig. Als men de hond wil wassen,
dient men er dus zorg voor te dragen dat op geen enkele wijze de vacht wordt
beschadigd noch het vet aan de haren wordt onttrokken, terwijl men anderzijds verwacht
dat de hond schoon wordt. Een hond mag niet zomaar lukraak iedere dag
of iedere week worden gewassen. Een aardige regel is dat een hond nooit mag worden
gewassen, tenzij ... Tenzij bijvoorbeeld de hond ontzettend smerig is, omdat hij het
aardig vond in een sloot te duiken waar hij kroos tussen de haren verzamelde en
moerasgas uit de bodem deed opwellen. Of omdat de hond het leuk vond zich te wentelen in rottende kadavers, wormen of mest.
De hond wassen met een hondenshampoo.
Andere gewone shampoos ontvetten de huid teveel.
De vacht verzorgt u het best door de hond regelmatig te borstelen of
kammen om de dode haren te verwijderen.


Gebit.

Mopsen hebben een rommelig gebit. De tanden staan vaak scheef en
het gebit is vaak niet compleet. Het is dus belangrijk om het gebit goed
te verzorgen door ze kauwbotten te geven en eventueel de tanden te poetsen.
Geeft uw mops niet te harde botten omdat de tanden los kunnen gaan zitten.
Vooral in de onderkaak omdat deze nogal ondiep is.
Ook om die reden mag u tijdens een “touwtrekspelletje” niet aan het touw
trekken maar laat uw hondje zelf trekken. Rond de 4-6 maanden wisselt
uw pup zijn tanden. Als met de 9 maanden de hoektanden nog niet
zijn uitgevallen, kunt u in overleg met uw dierenarts deze tanden laten
verwijderen. Hij krijgt anders namelijk dubbele hoektanden.

Nagels
Mopsen die teveel op tapijt en gras en te weinig op steen lopen hebben al heel snel
te lange nagels. Lange nagels splinteren gemakkelijk en scheuren bovendien vlugger wat
erg pijnlijk voor de mops is. Het beste is om dan elke week een klein stukje van de nagels
te knippen en daarna nog even een grove ijzervijl over de nagels te halen om ze minder
scherp te maken. Vergeet vooral de vijfde nagel aan de binnenkant van de voorpoten niet.
Pas er wel voor dat u niet in het leven knipt, dit is een klein bloedadertje die tot in
de nagel doorloopt, dit is vrij pijnlijk. Bij witte nagels kunt u makkelijk zien hoe ver u
moet knippen, maar bij zwarte is dit moeilijk.


Ademhalingsorganen.
De mops heeft een korte snuit waardoor hij in de problemen
kan komen bij overmatige inspanning en oververhitting. Het is dus
belangrijk om uw hond niet aan extreme warmte bloot te stenen.
Hij kan dan oververhit raken. Verschijnselen zijn een rochelende, natte
ademhaling met veel slijmvorming in de mond en keel, evt. blauwe tong
en bewusteloosheid. De lichaamstemperatuur is sterk verhoogd. U kunt zelf
het best de hond in een teil koud water onderdompelen tot aan de nek
en het hoofd koelen met natte doeken en zo snel mogelijk een dierenarts
raadplegen. Bij extreme warmte dus niet ver gaan wandelen met uw mops en
hem niet opsluiten in een auto.Bij operaties moet rekening gehouden
worden met post-operatieve shock. De Mopshond is zeer gevoelig op
het soort narcose. Zoek dus altijd een dierenarts
die bekend is met mopsen mocht het ooit zo ver komen dat
hij geopereerd moet worden.

 


Bekende mensen en hun Mopsen
Leontine van Moorsel  Kelly Osbourne   Tori Spelling
Leco  Nick Carter  George Clooney

Copyright © Bullmastiff Freak
Design ontwerp Sylvia van Geldere