brieven...

Vier brieven, kreeg ik deze week.
Een kwam met de reguliere post, de anderen toe gefrommeld door het autoraampje, terwijl ik in de ochtendfile stond.
Omdat ik inmiddels wist waar het over ging riep ik tijdens het frommelen:
“geef mij er maar drie!”
“Wat nu weer,” zei mijn dochter, die naast mij zat.

Wegens drukke werkzaamheden en een gezin heeft zij geen tijd voor lokale kranten en gemeentepolitiek.
“Hier lees maar,” zei ik.
Er gaat nogal wat aan haar voorbij wat betreft het gemeentebeleid.
Als toekomstig automobiliste, knikt ze instemmend, terwijl ze leest. De gefrommelde brief plus antwoord kaart is bedoeld dat we gaan pleiten voor de aanleg van een weg.
Een zogenaamde ontsluitingsweg.
A4-Zuid.
Nu is topografie niet mijn sterkste kant.
Maar als je iedere morgen in de file staat samen met heel veel andere nerveuze automobilisten mogen ze van mij; alles ontsluiten.

Ik lees, dat alle politieke partijen de handen ineen hebben geslagen, want de minister komt op bezoek.
Mevrouw Netelenbos van verkeer en waterstaat.
Dat is die mevrouw met die slimme plannetjes.
Van: rekening rijden en een vrije poolcar- baan, waar je nooit meer iets van hoort, die is alweer van de baan, denk ik.
Later als ik thuis kom, gooi ik de getekende antwoordkaarten met een voldaan gevoel in de brievenbus.
Mijn filefrustratie gooi ik mee.
Alle politieke partijen participeren, behalve Groen Links.
Dat kan je die mensen ook niet kwalijk nemen, denk ik.
Die alternatievenclub fietst natuurlijk door weer en wind,
zij staan nooit in de file.
Mevrouw Netelenbos komt in het kader, van het fileprobleem.
Fileplan-ontbijten.
Nu maar hopen dat ze niet in de file staat en te laat komt.

10 februari 2000 © Suze