Enter.......

Nadat ik een computer had aangeschaft  en  wordperfect onder de knie had, vond Bill Gates het tijd voor iets anders. Words! Dat moest ik ook maar gaan leren dacht ik en ging op cursus.Enter staat er op de computer, ik enter. Er gebeurt van alles, echt begrijpen doe ik het niet.

Bij het woord enter denk ik aan; een veulen in de wei, een pira­tenkapitein die zijn bemanning aanvuurt op de brug van zijn schip:      Aanvallen! Enteren! Net als ik nog andere knopjes in wil drukken licht het scherm op, even wachten.Nu is geduld niet een van mijn goede eigenschappen en net als ik weer wil enteren word ik verzocht om in te loggen. Ik log en enter.

Ooit  zei iemand eens tegen mij;  Ik word zo agressief van een computer,Na tien keer loggen en enteren begrijp ik waarom. De lerares legt geduldig uit welke knop, voor wat dient. Nadat ik een toets indruk, krijgt de computer, prompt een eigen leven. Ik laat me niet kennen door dat rotding en druk nog maar eens een knopje in. De puinhoop is nu compleet. Nog altijd geduldig legt de lerares mij uit.Die knop nog niet, die komt later.Ze herstelt de puinhoop.Wat zou haar monoloog interieur zijn? Na twintig lessen; hoe word ik niet agressief lukt het me, om zonder al te veel brokken en tussenkomst van de lerares iets met de computer te doen. Zoeken en vervangen staat er op het programma. In een bestand, moet het woord vrouw, veranderd worden in kind. Na tien keer zoeken, vervangen en enteren, voel ik me kinds. 

Later, als ik thuis ben, overvalt mij het gevoel van; stommerd, kluns die je bent. Ik neem plaats voor mijn eigen computer en begin te schrijven.Weg is het agressiviteitgevoel. Ik voel me gelukkig als een kind..Het ding doet precies wat ik wil. Zoals het hoort. Zal ik ooit een computer begrijpen?

Volgens mijn lerares is er nog hoop.

© Suze Latorre