Fluwele stem.......

 

“Oh wat hou ik van je, je bent de liefste vrouw op deze aarde” Een fluwelen stem fluistert in mijn oor, terwijl ik een boek probeer te lezen, in bed. Mijn gedachten dwalen af ik vergeet mijn boek. Ik denk aan mijn oude vriend. Aan dertien jaar trouwe vriendschap kwam een einde.

Mijn oude hond is dood, ik mis hem.

“Waarom heb je het gedaan” zijn mooie ogen zijn verkleint tot spleetjes. “Ik kon het niet laten, maar je hoeft niet jaloers te zijn”  fluister ik terug.  

“Je hebt mij toch”

 "Dat weet ik wel maar ik kan niet zonder"

“Ja maar hij is zo klein en hij jakkert achter mij aan”

“Je moet niet rennen” zeg ik en begin hem te aaien.

“Het is een ramp op vier poten, het stoort me bij het vissen en

het jagen”De samenspraak met mijn kater eindigt met een boze blik. Hij is jaloers op die ander. Om het verlies wat te verzachten heb ik een ander hondje. Had ik eerst een grote trouwe Duitse viervoeter, nu een kleine flegma­tieke Engelse hond. Van zeventig naar zeven kilo, van zwart naar wit.

Het is even wennen.

Zijn Engelse kalmte verliest hij zodra hij één van mijn katten ontwaart. Deze nu, zijn de leeftijd van lekker spelen allang ontgroeid. Er wordt alleen nog maar inzake ‘há, lekker eten’ gedacht.

Na het eten doe je een dutje op je favoriete plekje. Is er ineens zo’n herrieschopper, niks lekker plekje en dutje doen. Jakkert er een wit mormel achter je aan. De verontwaardiging is groot bij mijn katten.

Rennen, blazen en meppen. In ieder geval kan hij geen trappen lopen zodat de slaapetage nu katten afdeling is. Ik heb hem in mijn hart gesloten mijn kleine witte held. Opnieuw heb ik een vriend.                    

Na een tijdje, komt mijn kater weer bij me slapen. Wij houden van elkaar.

 “Ik vind je zo lief, je moet helemaal van mij zijn” Snort hij in mijn oor.Legt zijn kop op zijn voorpoten en valt in slaap.

Beneden houdt mijn kleine vriend de wacht.Ik ga verder met lezen.

 

17 augustus 1998   © Suze