............. Millennium........


Waar ik op zat te wachten is niet gebeurd.
M’n huis bleef warm, ook hoefde ik de kaarsen en een zaklantaarn niet te pakken Een pak van mijn hart eerlijk gezegd.
Ik ben net als mijn kleinzoon, geen held in het donker.
Nadat ik iedereen en alles een gelukkig millennium had toegewenst.
En de kat uit zijn benarde positie van achter de bank had verwijderd.
Hij dacht daar veilig te zijn, tijdens het geknal van het vuurwerk.
Geef ik laatste druppel champagne uit de fles aan mijn kleinzoon, zodat we samen op het nieuwe jaar kunnen klinken.
Ineens besef ik dat hij een kind van de eenentwintigste eeuw zal zijn.
Zijn oma is van de vorige eeuw, ik voel me plotseling stokoud.
Of speelt de alcohol me parten?
Een millennium vieren is toch net even iets anders dan een gewoon oud en nieuw.
Zal hij zich herinneren hoe ik de laatste champagne aan hem gaf, straks als oude man?
Misschien vertelt hij wel hoe het was.
Zijn kleinkinderen schateren van het lachen als hij vertelt over de millenniumbug.

Zijn oma had de kaarsen voor het grijpen en een zaklantaarn.
“Echt waar?”
Millenniumbug ha ha ha.
Ik scheur me los uit de echo van de toekomst.

“Wil iemand nog een oliebol?”
Niemand luistert, zodat ik de laatste met een klap in de groene container kiep, samen met de overgebleven slaatjes en ander niet bij name genoemd lekkers.
Báh, ik kan geen eten meer zien.
Als alles straks rustig is en de kinderen naar huis, kijk ik toch even naar mijn computer, je weet maar nooit.
In het ochtend gloren vlak voordat ik naar bed ga, hoor ik een echo;
Millenniumbug ha ha…

1 januari 2000 © Suze