Openbaar vervoer....

 

Het openbaar vervoer is voor mij een bron van inspiratie .’s Morgens vroeg begint het al met het instappen van de rijdende reclame zuil. De bus. Slaperige passagiers en  gelukkig een wakkere chauffeur.

Later in de middag observeer ik mijn  mede reizigers in de metro. Ik luister mee naar hun verhalen. Vaak gaat dan mijn fantasie op de loop en mijn verbeelding slaat soms op hol.

Die oude zeer verzorgde dame, die tegen over mij zit dat was vast een filmster en die oudere heer naast haar met pinkring en gouden horloge. Dat moet vast een bokser zijn geweest. De dame vertelt dat ze op bezoek gaat bij haar dochter, ze verheugd zich op de visite. De verlopen bokser is een zorgzame opa, hij heeft het voortdurend over zijn kleinkinderen. Er is ook nog iets anders, ongrijpbaar. 

De openbaar vervoer luchtjes.

Van zeikwalm tot Chanel nr. 5 heeft mijn reukvermogen gepasseerd.  Mijn scherpe neus weet precies, wie van mijn mede reiziger zich wel, of niet gewassen heeft. Ook kan je voor mij niet verbergen wanneer je een sigaretje hebt gerookt. Als door gewinterde openbaarvervoer gebruiker heb ik met die geuren leren leven. Een enkel keer ben ik wel eens van plaats veranderd, omdat de lucht niet te harden was.   Het onvolprezen openbaar vervoer, gemakkelijk, geen parkeer problemen en  vol van aroma, blijft het voor mij een bron van inspiratie.

 

17 mei 2001 © Suze