Pijlen............

Vuurpijlen, raketten. Als vuurwerk aan een nachtelijke hemel schieten allerlei onderwerpen langs over en door elkaar, in mijn gedachten.

Schrijfideeën.

Ik pak mijn potlood, kladschriftje en begin te schrijven, herschrijven en later schrijf ik het nog een keer.Vaak pak ik even mijn schrift om een trefwoord of zin­netje te noteren.

“Wat doe je?”

“Oh, ik schrijf even wat op voordat ik het vergeet” “Goh, waarover?”

“Van alles en nog wat”

Ik berg mijn spullen weer op. Schrijven is erg moeilijk, met een vragensteller die over mijn schouder, mijn hangschrift probeert te ontcijferen.Vrienden weten inmiddels dat ik schrijf. Kennissen en aanverwanten verbazen zich erover.Anderen vinden het maar niks.

“Je gedichten rijmen niet”

“Nee, het zijn radio-columns”

“Wat zijn dat?”

Ik leg uit dat het verhaaltjes zijn die ik voorlees. Dat ik schrijf vanuit mijn eigen beleving en waarneming. Over dingen, voorvallen die ik zelf meemaak. Over mijn man.  Dochters en aanverwan­ten moeten het vaak verduren. Ook mijn kleinkinderen en huisdieren zijn vaak een dankbaar onderwerp.

'Op de radio?'

Verbaasde blikken dat ik dat zomaar durf. Ik vind het niet erg,  het stoort me niet.Toch heb ik een probleem. Er is iets waar ik het wel moeilijk mee heb; de goedbedoelende zielen die zeg­gen: “Laatst heb ik toch wat leuks meegemaakt, dáár moet je eens overschrijven” Maar dat is niet mijn vuurwerk.

Ik heb een eigen voorraad pijlen. 

© Suze