Schoenen......
Zullen we samen gaan? Vraagt mijn man.
“Ze zijn in de aanbieding”
“Ja” zucht ik zullen we dan maar.
Inderdaad ze zijn in de uitverkoop.
Waarom, stel ik het kopen zolang mogelijk uit?
Met de gedachten aan; brandende voeten, zere tenen, blaren, schuif ik het voor mij uit.
Tot de oude werkelijk van mijn voeten vallen.
De gaten niet meer te dichten zijn, reparaties onmogelijk.
Dan pas ga ik ondersteund en aangemoedigd door man en dochters schoenen kopen.
De nieuwe modellen moeten bij het passen direct lekker zitten niet klemmen, soepel zijn.
Schoenen in de uitverkoop vallen daar meestal niet onder.
Ik val direct in de duurdere exemplaren.
Dapper komt mijn man samen met de winkeljuffrouw schoenen aandragen.
“Nee absoluut geen bruin!” roep ik als ze met die kleur aankomt.
Donkerblauw of zwart zijn mijn favoriete kleuren.
Bij hoge uitzondering neem ik bruine schoenen.
Ze moeten dan wel uitzonderlijk lekker zitten.
Nog meer dozen ik weet het niet meer.
Het zweet staat in mijn handen.
Gelukkig heb ik geen zweetvoeten.
Zodra een paar zwarte schoenen lekker passen zijn ze verkocht, aan mij.
Nieuwe schoenen kopen, blijft voor mij een serieuze zaak.
Ooit ging ik samen met mijn dochter en man op weg naar de schoenenwinkel.
Het was een warme vakantie dag .
“Zullen we eerst een pilsje gaan drinken” vroeg ik.
Ik betaal.
Het schoenen kopen kon ik zo nog even uitstellen.
Het pilsje smaakte goed we namen er nog een.
Na een uurtje kochten we uitgelaten lachend een paar schoenen. Vrolijk gekleurde sportschoenen.
Ze staan nog in de kast.
248 woorden ã 21 maart 1999
