28-juni 2004………

Vandaag, dinsdag 28 juni, wordt ik voor het eerst geopereerd aan de ogen.  Er zal een decompressie operatie worden uitgevoerd door dr. K.

Op maandag 28 juni om 10:30 uur kon ik me direct melden op de oogheelkundige afdeling B3 oost van het UMC-AZU. Daar werd ik zeer hartelijk ontvangen door de verpleegkundigen die me al een beetje kenden. Eerst moest er een lijst met gegevens worden ingevuld, waarna ik naar de kamer werd gebracht. Het was een twee persoons kamer die ik 's-middags deelde met een andere patiënt. Deze man moest geholpen worden aan loslatend hoornvlies. In de loop van de dag nog een pre-operatief gesprek gehad en nu was het wachten op de dag. Mijn vrouw mocht in principe blijven zolang ze wilde. Ondanks dat ik best wel zenuwachtig en een beetje angst had, heb ik de nacht goed geslapen. ''S-avonds heb ik nog een hele poos gesproken met een verpleegkundige. Ze had wat tijd over en kwam even bij me aan het bed zitten kletsen. Dinsdagmorgen om 07:00 uur heb ik me nog lekker kunnen douchen. Ik kreeg een operatiejasje aan en om ongeveer 09:00 uur werd ik naar de ok-afdeling gebracht.  Na wat voorbereidingen zoals het plaatsen van het infuus, de bloeddrukmeter om de arm en nadat er diverse snoertjes op de borst geplakt waren kwam dr. K nog even bij me om me gerust te stellen. De anesthesist diende toen langzaam de verdoving toe..... Ja, en toen werd ik wakker. Na 2 uur zat de operatie erop. Ik heb op de verkoever kamer nog wel 3 maal morfine gehad, alhoewel ik me daar bijna niets van kan herinneren. één keer kan ik me nog herinneren dat een verpleegkundige mij vroeg of ik de pijn die ik voelde een cijfer tussen 1 en 10 kon geven waarbij de hoogte van het cijfer de pijn werd bedoeld die ik voelde. Om 14:30 uur werd ik naar de afdeling terug gebracht, waar ik opgewacht werd door mijn vrouw en een zus van haar. En de pijn? Nee ik heb geen enkel moment van pijn gehad. Zoals je op de foto's ook wel kunt zien, valt het de eerste dag met de zwelling nog wel mee. Alleen op woensdag zag het er niet uit. Woensdag morgen werd het infuus en de zuurstof verwijderd en later die dag mochten ook de drains eruit. Die dag heb ik niet echt bewust meegemaakt. Heel veel geslapen.  Laat in de middag wel bezoek van mijn zus en zwager gehad die toch wel ff  schrokken van de zwellingen en het rood en blauw rond de ogen. Donderdagmorgen mocht ik me, na controle door de zaalarts, heerlijk douchen. Je voelt je dan al een heel ander mens. Na een laatste controle op vrijdag morgen door Dr. K mocht ik naar huis. Nu ik dit schrijf is het al weer een week geleden. Ik heb er erg tegenop gezien maar ik kan met een eerlijk hart zeggen dat het tot nu toe allemaal heel erg meegevallen is. Komt ook door de goede begeleiding voor en na de operatie. Ik moest dinsdag 13 juni voor de eerste controle terug komen. Dan mogen de hechtingen eruit en ben benieuwd wat Dr. K ervan vindt. Wat direct na de operatie erger geworden is, is het dubbelzien. Ik zag al dubbel, maar nu was dat toch wel veel erger geworden, om af en toe dol van te worden. Ik hoop dat dat wel snel minder wordt. Het meest onprettige na de operatie is de gevoelloosheid in het gezicht. Het gebied tussen de ooghoeken en de mondhoeken is gevoelloos. Ja, ik weet dat het nog wel een poos duurt voordat dat gevoel weer terug komt, dus nog wat geduld hebben…

Nogmaals, voor diegenen die deze operatie nog te wachten staat, ik was ook zenuwachtig en angstig, maar het is mij 200 % meegevallen. Laat je wel heel goed voorlichten…

Eerste controle.....

Mijn eerste controle na de operatie zit erop. De hechtingen zijn verwijderd en Dr. K was tot dusver tevreden, net als ik. Ze heeft me nog eens duidelijk uitgelegd wat er tijdens de operatie gedaan is. De tijd en rust moesten nu de rest doen. Het dubbelzien zou langzaam wat minder moeten worden. Al hou ik zelf wel rekening met een dubbelziecorrectie operatie. Kan het alleen maar meevallen. Nu ongeveer 3 weken na de operatie valt me de vermoeidheid wel tegen. Ik had gedacht dat de vermoeidheid nu wel minder zou zijn, maar met name in de vroege middag voelen mijn ogen vermoeid aan. Ook ’s -avonds voelen mijn ogen nog vermoeid aan. Soms lijkt het of er nog een zandkorreltje op de ogen zit. Ik heb nog oogdruppels, Celluvisc, dus die gebruik ik nog, en merk ook wel dat die helpen. Ook voelt de huid in mijn gezicht nog wat gespannen aan. Maar toch het meest onprettige is momenteel de gevoelloosheid van de ruimte onder de ogen, de bovenlip en een deel van mijn boventanden. Ik weet niet of masseren van het gezicht de zenuwen stimuleert. Wil dat nog aan Dr. K vragen of dit helpt. 23 juli weer voor de tweede controle terug komen. Ik heb dan ook een gesprek met de endocrinoloog en de orthoptiste. Ik ben ook benieuwd wat hij van de waardes en de schildklier zegt. Afwachten maar. Ik heb nog enkele foto’s toegevoegd aan mijn foto's zoals het er nu uitziet.