Een blik vanaf mijn favoriete stekkie richting mijn trots: een echte Amerikaanse Fender Stratocaster. Weliswaar 25 jaar te laat gekocht, maar toch... Als je ooit een instrument gaat bespelen en het bevalt je: spaar meteen voor een goed instrument. Het geeft je zoveel meer vreugde dan welke imitatie dan ook. Nou ja, ik heb ook imitatie, maar wel lekker hoor! In de 70's kocht ik een tenorbanjo, want dat moest ik ook kunnen. Autodidact als ik ben, het lukte. Daarna kwam een beter exemplaar.
Ondertussen leerde ik mezelf basspelen. Dat heb ik jarenlang gedaan. Een Hayman 40/40 was de kroon op het baswerk: versloeg de Fender Precision (gloednieuw, maar vol kraken) met een straatlengte. Vooral de perspex delen van de Hayman gaven de bas zijn eigen gezicht. (linksvoor op de foto).
In de klas speel ik op een 12-snarige Yamaha. Dat zingt wat rond en na en dat bevalt me beter dan een Spaanse variant, die wel weer een mooiere bas geeft. Zo blijft het leven een zaak van keuzen en compromissen. Tussendoor heb ik ook nog wat toetsen leren spelen: wat simpel begeleidingswerk op een keybord, wat pianospelen in vooral c, en trekken aan de accordeon, een erfstuk van mijn vader. Maar dat is weer iets heel anders en nieuw voor mij.Een mooie combinatie van computers en muziek is het werken met midibestanden. Hoewel ik veel moeite heb met noten lezen, ben ik sinds de opkomst van de computer in staat om de meeste muziek die ik op noten wil zetten daar ook daadwerkelijk op te zetten. Dat geeft weer hele andere mogelijkheden: zo heb ik regelmatig allerlei partijen voor onze dweilkapel op noten kunnen zetten. Een rare gewaarwording en ook heel leuk: zelf nauwelijks noten kunnen lezen en dan de tweede partij voor die sax maken.
De dweilkapel Petazzie is inmiddels na zo'n jaar of 18 ter ziele. Voor sommige mensen speelt leeftijd een grotere rol dan voor andere. Maar maandelijks zien we elkaar nog in de kroeg waar we de opkomst en de ondergang van Petazzie hebben beleefd. De vriendschap is gebleven.
Petazzie(1984-2002)
Sgt
Peppers(2002)
Een seizoen slechts duurde het avontuur Sgt Peppers. Maar dat was ook erg leuk: we speelden alleen Beatles-muziek, en dat met carnaval: het was een succes. Afgelopen jaar (2005) hebben we een tweede keer opgetreden met deze Peppers. Dus ....was het eerste seizoen niet meteen het laatste. Wordt vervolgd.
Al jarenlang maken we voor onze hobby muziek met een stel Astense muzikanten in een vrij constante samenstelling: Piskefløde